วันนี้เราขอแชร์ประสบการณ์เรื่องแปลกๆ ลี้ลับ ที่เราได้พบเจอกับตัวเองโดยตรง โดยมี 3 เรื่องที่เราค้างคาใจ และรู้สึกแปลกๆ กับเรื่องเรานั้น
" ผู้หญิงที่ช่วยเราคือใคร"
สมัยเรายังเด็กช่วงปิดเทอม แม่จะให้เราไปอยู่กับญาติๆ บ้านน้าที บ้านอาที แล้วแต่ว่าใครสะดวก แต่โดยมากเราจะได้อยู่บ้านน้า ซึ่งน้าคนนี้เป็นหมออยู่อนามัย ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยามีสถานนีอนามัย และบ้านพักอยู่ติดกัน ซึ่งสะดวกเพราะสามารถดูแลเราไปด้วย ทำงานไปด้วยได้ โดยน้ามีลูกสาวหนึ่งตน เป็นพี่เราอายุไล่ๆกันไม่ห่างกันมาก เป็นพี่ที่สนิท และแน่นอนเมื่อมีบ้านติดริมแม่น้ำ กิจกรรมของเด็กๆแถวนั้นจึงไม่พ้นการเล่นน้ำ กระโดดน้ำ แต่เราว่ายน้ำไม่เป็นจึงต้องใช้ห่วงยาง หรือนั่งตรงบันได และกิจกรรมที่เด็กๆชอบเป็นพิเศษคือการโต้กับคลื่นที่เรือหางยาว หรือเรือเร็วแล่นผ่าน ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนเล่นน้ำทะเล
แล้ววันหนึ่งที่เหมือนกับทุกๆวัน คือพี่เรานัดกับเพื่อนๆแถวนั้นมาเล่นน้ำ โดยมีพี่และเราที่เป็นผู้หญิง 2 คน ที่เหลือเป็นผู้ชาย 3 คน เพื่อนผู้ชายในกลุ่มขอห่วงยางไปเล่นโดยจะว่ายออกจากบันไดสักระยะหนึ่งเพื่อรอให้คลื่นจากเรือพัดเอาตัวเองมาที่บันได เราจึงต้องนั่งเล่นบนบันได ซึ่งบันได้ในส่วนที่จมน้ำนานๆ จะมีตะไคร่เกาะอยู่ จะลื่นมากๆ เรานั่งบนขั้นบันไดที่มีตะไคร่ เพื่อให้ตัวได้จุ่มน้ำ และเอาเมื่อเกาะบันไดที่แห้งไว้ เพื่อยึดเวลาที่มีคลื่นโต้มา ในขณะที่ทุกคนเล่นกันอยู่นั้น มีเรือลำนึง แล่นมาด้วยความเร็ว ทำให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่ ซัดเข้ามา ทำให้เปี้ยกตั้งแต่ศรีษะ เราจึงปล่อยมือจากบันได้เพื่อเช็ดหน้า ระหว่างนั้นเองมีเรืออีกลำแล่นมาด้วยความเร็ว ซัดเข้ามาอีกรอบนึ่ง เนื่องจากเราปล่อยมือจากบันได ทำให้เราลื่นและหลุดออกจากที่นั่ง เราตกลงไปในน้ำ เราลืมตามองในน้ำ เราไม่เห็นอะไรเลยนอกจากน้ำ แต่แล้วเราก็เห็นผู้หญิงคนนึ่ง ผมยาว ผิวขาวซีด ชุดน่าจะขาว เห็นหน้าไม่ค่อยชัดนักอาจเพราะความขุ่นของน้ำทำให้เราเห็นเลื่อนลาง ผู้หญิงคนนั้นว่ายมาที่เราจับที่ขาเรา และดันเราขึ้นไป เราเงยหน้าขึ้นเห็นขา และชายผ้าถุงพี่เรา จึงเอามือจับผ้าถุงและดึง จังหวะนั้นพี่เราจึงเอาจับแขนเราและดึงเราขึ้นมา และเอาเรานั่งอยู่ที่บันได พี่สาวเราเรียกแม่ของเขามาดูเรา "แม่เร็วมาดูน้องหน่อย น้องตกน้ำ" น้าเราวิ่งตาตื่นมาหาเรา รีบสั่งให้เอาเราขึ้นมา เช็ดตัวให้เรา ระหว่างนั้นเรามองไปรอบ พบเพียงกลุ่มเพื่อนที่เล่นด้วย และพี่สาวเราอยู่ในน้ำ น้าเราที่กอดเราเช็คเราโดยน้าไม่เปี้ยก เรามองหาผู้หญิงผมยาว ซึ่งน่าจะขึ้นจากน้ำเเล้ว มองรอบๆก็ไม่พบ เราเล่าเรื่องนี้ให้น้ากับพี่สาวฟัง พี่สาวบอกว่าเราว่ายมาจับชายผ้าถุงจึงทำให้เค้ารู้ว่าเราอยู่ตรงกนั้น และไม่มีผู้หญิงคนใหนอยู่ในน้ำนอกจากเรากับพี่สาวเท่านั้น น้าว่าน่าจะเป็นแม่ซื้อหรือป่าว แต่หลังจากเกิดเรื่องเราก็ไม่ได้มาค้างที่บ้านน้าอีก เพราะแม่และน้ากลัวเราจะตกน้ำจมน้ำ แต่เหตุการณ์นี้เราจำได้แม่นเลย
เดีวมาต่ออีก 2 เรื่องคะ เรื่องนึ่งไม่น่ากลัวเท่าไร แต่อีกเรื่องนี่เอาเรื่องอยู่
เล่าประสบการณ์เรื่องแปลกๆที่เกิดขึ้นกับเรา
" ผู้หญิงที่ช่วยเราคือใคร"
สมัยเรายังเด็กช่วงปิดเทอม แม่จะให้เราไปอยู่กับญาติๆ บ้านน้าที บ้านอาที แล้วแต่ว่าใครสะดวก แต่โดยมากเราจะได้อยู่บ้านน้า ซึ่งน้าคนนี้เป็นหมออยู่อนามัย ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยามีสถานนีอนามัย และบ้านพักอยู่ติดกัน ซึ่งสะดวกเพราะสามารถดูแลเราไปด้วย ทำงานไปด้วยได้ โดยน้ามีลูกสาวหนึ่งตน เป็นพี่เราอายุไล่ๆกันไม่ห่างกันมาก เป็นพี่ที่สนิท และแน่นอนเมื่อมีบ้านติดริมแม่น้ำ กิจกรรมของเด็กๆแถวนั้นจึงไม่พ้นการเล่นน้ำ กระโดดน้ำ แต่เราว่ายน้ำไม่เป็นจึงต้องใช้ห่วงยาง หรือนั่งตรงบันได และกิจกรรมที่เด็กๆชอบเป็นพิเศษคือการโต้กับคลื่นที่เรือหางยาว หรือเรือเร็วแล่นผ่าน ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนเล่นน้ำทะเล
แล้ววันหนึ่งที่เหมือนกับทุกๆวัน คือพี่เรานัดกับเพื่อนๆแถวนั้นมาเล่นน้ำ โดยมีพี่และเราที่เป็นผู้หญิง 2 คน ที่เหลือเป็นผู้ชาย 3 คน เพื่อนผู้ชายในกลุ่มขอห่วงยางไปเล่นโดยจะว่ายออกจากบันไดสักระยะหนึ่งเพื่อรอให้คลื่นจากเรือพัดเอาตัวเองมาที่บันได เราจึงต้องนั่งเล่นบนบันได ซึ่งบันได้ในส่วนที่จมน้ำนานๆ จะมีตะไคร่เกาะอยู่ จะลื่นมากๆ เรานั่งบนขั้นบันไดที่มีตะไคร่ เพื่อให้ตัวได้จุ่มน้ำ และเอาเมื่อเกาะบันไดที่แห้งไว้ เพื่อยึดเวลาที่มีคลื่นโต้มา ในขณะที่ทุกคนเล่นกันอยู่นั้น มีเรือลำนึง แล่นมาด้วยความเร็ว ทำให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่ ซัดเข้ามา ทำให้เปี้ยกตั้งแต่ศรีษะ เราจึงปล่อยมือจากบันได้เพื่อเช็ดหน้า ระหว่างนั้นเองมีเรืออีกลำแล่นมาด้วยความเร็ว ซัดเข้ามาอีกรอบนึ่ง เนื่องจากเราปล่อยมือจากบันได ทำให้เราลื่นและหลุดออกจากที่นั่ง เราตกลงไปในน้ำ เราลืมตามองในน้ำ เราไม่เห็นอะไรเลยนอกจากน้ำ แต่แล้วเราก็เห็นผู้หญิงคนนึ่ง ผมยาว ผิวขาวซีด ชุดน่าจะขาว เห็นหน้าไม่ค่อยชัดนักอาจเพราะความขุ่นของน้ำทำให้เราเห็นเลื่อนลาง ผู้หญิงคนนั้นว่ายมาที่เราจับที่ขาเรา และดันเราขึ้นไป เราเงยหน้าขึ้นเห็นขา และชายผ้าถุงพี่เรา จึงเอามือจับผ้าถุงและดึง จังหวะนั้นพี่เราจึงเอาจับแขนเราและดึงเราขึ้นมา และเอาเรานั่งอยู่ที่บันได พี่สาวเราเรียกแม่ของเขามาดูเรา "แม่เร็วมาดูน้องหน่อย น้องตกน้ำ" น้าเราวิ่งตาตื่นมาหาเรา รีบสั่งให้เอาเราขึ้นมา เช็ดตัวให้เรา ระหว่างนั้นเรามองไปรอบ พบเพียงกลุ่มเพื่อนที่เล่นด้วย และพี่สาวเราอยู่ในน้ำ น้าเราที่กอดเราเช็คเราโดยน้าไม่เปี้ยก เรามองหาผู้หญิงผมยาว ซึ่งน่าจะขึ้นจากน้ำเเล้ว มองรอบๆก็ไม่พบ เราเล่าเรื่องนี้ให้น้ากับพี่สาวฟัง พี่สาวบอกว่าเราว่ายมาจับชายผ้าถุงจึงทำให้เค้ารู้ว่าเราอยู่ตรงกนั้น และไม่มีผู้หญิงคนใหนอยู่ในน้ำนอกจากเรากับพี่สาวเท่านั้น น้าว่าน่าจะเป็นแม่ซื้อหรือป่าว แต่หลังจากเกิดเรื่องเราก็ไม่ได้มาค้างที่บ้านน้าอีก เพราะแม่และน้ากลัวเราจะตกน้ำจมน้ำ แต่เหตุการณ์นี้เราจำได้แม่นเลย
เดีวมาต่ออีก 2 เรื่องคะ เรื่องนึ่งไม่น่ากลัวเท่าไร แต่อีกเรื่องนี่เอาเรื่องอยู่