ที่บ้านของผมมีห้องเปล่า ๆ ห้องหนึ่ง แต่ก่อนเอาไว้ให้แม่บ้านนอน ทีหลังมานี่ไม่มีแม่บ้านแล้วจึงกลายเป็นห้องเก็บของครับ
มีพวกหนังสือเก่า นิตยสารสมัยที่พ่อแม่เขายังหนุ่ม ๆ สาว ๆ เก็บกันจนเหลืองแมลงกัดแล้ว จริง ๆ ผมก็คิดว่าถ้าเอาไปขาย ก็คงขายได้ แต่สภาพมันแย่มากครับ ทั้งฝุ่นทั้งปลวกแมลง เพราะบ้านมันชื้นและผ่านน้ำท่วมมาตั้งแต่ปี 26 38 54 (นี่คือน้ำท่วมใหญ่ครับ จริงๆมันท่วมทุกปีแต่ไม่มาก เพราะบ้านอยู่ต่ำติดคลอง) น้ำท่วมทีก็ระบายที่เน่า ๆ ทิ้งไปทีนึง ไอ้ที่แกขนไหว ก็เหลือจนท่วมอีกปีนึง จนน้อยลง
ถามว่าแกเอามาอ่านไหม แม่อ่านแฮร์รี่พอตเตอร์ครับ ส่วนพ่อมีอวัยวะใหม่งอกออกมาจากมือซ้าย คือไอโฟน
.
.
แต่พอพ่อกับแม่เกษียณอายุ ก็เอาเอกสารหนังสือราชการและหนังสือจำพวกที่ระลึกในโอกาสต่าง ๆ หนังสือรายงานการประชุม ที่พิมพ์ออกมาเฉพาะกิจแล้วไม่มีใครอ่านอีกเลย เข้าไปเก็บไว้ในห้องนั้นจนไม่มีที่ทางเดินเลยครับ แล้วก็มีหิ้งไม้อัดสำหรับใส่หนังสือที่แกรักมาก เพราะต่อเองเมื่อสมัยมันหนุ่ม ๆ แต่หิ้งไม้อัดไม่ใช่ของที่ใช้งานเป็นสิบ ๆ ปี ยิ่งผ่านน้ำท่วมมามาก รับน้ำหนักมามาก มันก็แอ่นโค้งตกท้องช้างท้องสำเภาจนในที่สุดมันก็หักกลาง (ในน้ำท่วมปีนี้เอง)
แกก็ยังไม่ยอมทิ้งอยู่ดี
พ่อแม่ผมไม่ได้แก่มากนะครับ อายุ 60 ต้นๆ เท่านั้นเอง แต่เข้าใจว่าคงจะเป็นนิสัยประจำบ้านหรือเปล่า เพราะมีญาติๆบางคนที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน คือเก็บทุกอย่างในจักรวาลจนบ้านไม่มีที่จะเดิน
ควรจะทำอย่างไรดีครับ ถึงจะให้แกทิ้งของพวกนี้ไปได้ จะเอาไปบริจาคห้องสมุดคงไม่มีคนเอา เพราะได้ข่าวว่า แม้แต่หน่วยงานเก่าของแกเองก็โละห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือที่ระลึก (โครงการโน่นนี่นั่น รายงานประจำปี หนังสือที่ระลึกงานต่าง ๆ หนังสือเกษียณ ฯลฯ) ทิ้งเหมือนกัน
พ่อชอบเก็บของไว้เต็มบ้าน ควรทำยังไงดีครับ
มีพวกหนังสือเก่า นิตยสารสมัยที่พ่อแม่เขายังหนุ่ม ๆ สาว ๆ เก็บกันจนเหลืองแมลงกัดแล้ว จริง ๆ ผมก็คิดว่าถ้าเอาไปขาย ก็คงขายได้ แต่สภาพมันแย่มากครับ ทั้งฝุ่นทั้งปลวกแมลง เพราะบ้านมันชื้นและผ่านน้ำท่วมมาตั้งแต่ปี 26 38 54 (นี่คือน้ำท่วมใหญ่ครับ จริงๆมันท่วมทุกปีแต่ไม่มาก เพราะบ้านอยู่ต่ำติดคลอง) น้ำท่วมทีก็ระบายที่เน่า ๆ ทิ้งไปทีนึง ไอ้ที่แกขนไหว ก็เหลือจนท่วมอีกปีนึง จนน้อยลง
ถามว่าแกเอามาอ่านไหม แม่อ่านแฮร์รี่พอตเตอร์ครับ ส่วนพ่อมีอวัยวะใหม่งอกออกมาจากมือซ้าย คือไอโฟน
.
.
แต่พอพ่อกับแม่เกษียณอายุ ก็เอาเอกสารหนังสือราชการและหนังสือจำพวกที่ระลึกในโอกาสต่าง ๆ หนังสือรายงานการประชุม ที่พิมพ์ออกมาเฉพาะกิจแล้วไม่มีใครอ่านอีกเลย เข้าไปเก็บไว้ในห้องนั้นจนไม่มีที่ทางเดินเลยครับ แล้วก็มีหิ้งไม้อัดสำหรับใส่หนังสือที่แกรักมาก เพราะต่อเองเมื่อสมัยมันหนุ่ม ๆ แต่หิ้งไม้อัดไม่ใช่ของที่ใช้งานเป็นสิบ ๆ ปี ยิ่งผ่านน้ำท่วมมามาก รับน้ำหนักมามาก มันก็แอ่นโค้งตกท้องช้างท้องสำเภาจนในที่สุดมันก็หักกลาง (ในน้ำท่วมปีนี้เอง)
แกก็ยังไม่ยอมทิ้งอยู่ดี
พ่อแม่ผมไม่ได้แก่มากนะครับ อายุ 60 ต้นๆ เท่านั้นเอง แต่เข้าใจว่าคงจะเป็นนิสัยประจำบ้านหรือเปล่า เพราะมีญาติๆบางคนที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน คือเก็บทุกอย่างในจักรวาลจนบ้านไม่มีที่จะเดิน
ควรจะทำอย่างไรดีครับ ถึงจะให้แกทิ้งของพวกนี้ไปได้ จะเอาไปบริจาคห้องสมุดคงไม่มีคนเอา เพราะได้ข่าวว่า แม้แต่หน่วยงานเก่าของแกเองก็โละห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือที่ระลึก (โครงการโน่นนี่นั่น รายงานประจำปี หนังสือที่ระลึกงานต่าง ๆ หนังสือเกษียณ ฯลฯ) ทิ้งเหมือนกัน