ผมมีสาวคนหนึ่งที่กำลังคุย(หรือผมเป็นแค่คนคุยของเค้าก็ไม่รู้)**ส่วนตอนนี่เลิกคุยกันละ
คือสาวคนนี่ครับผมเค้าเป็นคนยังไงผมก็ไม่รู้คือจะว่าเค้าง่ายกะไม่เชิง
**เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมก็แอบมองสาวคนนี่สมัยเรียนปีสองในคาบวิชาแมนเค้าห้อง1500 เธอเป็นคนที่น่ารักพอได้ครับตัวเล็กย้อมผมตาคมหน่อยๆ
เธอจะชอบมานั่งเรียนคนเดียวตลอดครับ นั่งอยู่โซนกลางของห้อง1500 ซึ่งตัวผมเองก็นั่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเธอด้วยซ้ำแค่บรรไดขั้นกลางเท่านั้นเอง
ผมก็แอบมองเธอมานานครับมองอยู่แบบนั้นละนานมาก จนคิดในใจว่าสักวันผมต้องไปนั่งกับเธอให้ได้และจะถามสาระทุกสุกดิบต่างๆนาๆเกี่ยวกับเธอ
ในระหว่างช่วงนั้นผมเคยจ้างเพื่อนผมสองร้อยให้ไปขอเบอร์โทรสับเธอให้หน่อย แต่เพื่อนผมมันไม่ตกลงอ่ะดิเหมือนมันแกล้ง และนั้นละครับจนถึงวันสุดท้ายในการเรียนของวิชาแมนเค้า เขาก็มานั่งคนเดียวตามเคย วันนั้นใจผมเต้นแรกเกินปกติจิตใจไม่อยู่กับวิชาเรียน ผมสะกิดเพื่อนข้างๆผมครับและบอกเพื่อนว่า.."เฮ้ยยเองมีอะไรจะให้ช่วยว่ะไปนั่งตรงโน้นเป็นเพื่อนกูหน่อย"
เพื่อนผมตอบทันทีว่า "ไม่ อยากรู้จักก็ไปเองดิใจๆหน่อยเค้าอยู่คนเดียวกว่าอะไรว่ะ"...
แต่อย่างว่าละครับผมไม่หล่อก็เลยไม่กล้าไปคนเดียว จนสุดท้ายท้ายสุดเวลามันก็เดินหมดไปตามสัตจธรรมของมัน
เวลาเรียนวิชาแมนเค้าก็หมดลงผู้คนมากมายต่างพากันดีใจที่อาจารปิดคลอส
แต่สำหรับผมแล้วมันช่างน่าน้อยเนื้อต่ำใจให้กับความขี้คลาดของตัวเองจริงๆ
วันนั้นตอนหมดชั่วโมงผมได้แต่นั่งมองเธอเดินผ่านน่าผมไป
ผมมองดูเธอจนเธอเดินอออกที่ประตูล่างด้านขวา
แต่ด้วยความที่ชอบเธอมากผมยังไม่ลดความพยายามผมได้ค่อยตามหาเฟสของเธอโดยแรกเริ่ม
ผมเริ่มถามเพื่อนผมก่อนว่ารู้จักและจำหน้าคนนี่ไหมมีเฟสเค้ารึป่าว
แต่ทุกคำตอบก็เป็นเสียงเดียวกันหมดครับ"ไม่!!!" ผมนี่เหมือนคนสิ้นหวัง
ผมร่อนเล่ตามหาเฟสเธอคนนั่นอยู่ประมาณสองเทอมครับแล้วผลปรากดว่าผมเจอเฟสเธอคนนั้นจนได้ครับ
แต่ว่าครับเหมือนบุญมีแต่กรรมบัง"เธอคนนั้นเค้ามีแฟนแล้ว" ผมนี่หงอยเหมือนไก่ตายห่าเลยครับ
ผมก็เข้าไปส่องดูเธอน่ะครับว่าเป็นไงแฟนเค้าเป็นใคร แฟนเค้าเป็นรุ่นพี่ครับแต่ไม่ใช่ม.เดียวกัน
แต่เค้ามีแฟนแล้วครับผมก็เลยไม่อยากยุ่ง ผมก็เลยรอและติดตามตามติดชีวิตเธอมาครู่ใหญ่เผื่อสักวันเค้าเลิกกันครับ!!
จนสุดท้ายช่วงสิบกว่าก่อนเปิดเทอมผมเข้าไปส่องเฟสเธออีกทีผลปรากดว่าครับ!!
เธอคนนั่นเค้าโสดดดดดแล้วว>< ผมนี่ดีใจมากเลยครับ ผมก็เลยเริ่มปฎิบัติการเพิ่มปฎิสัมพัน
แรกเริ่มเลยครับผมก็กดว๊าววและหัวใจไปทุกโพสทุกรูปที่เธอกระทำ
และจนสุดท้ายครับผมก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีทักเธอไปครับว่า"ชื่อ...ใช่ไหมครับ "แล้วเค้าก็ตอบว่าใช่
ผมเลยหยอดไปอีกคำ(ตามมุกที่อ่านมาจากในเน็ต) "ถ้าทักมาจีบ สิถีบผมบ่ครับ พอดีช่วงสอบๆ" เค้าก็ตอบกลับมาว่าอย่าคิดฟุ้งซ่านน่ะแก่
และหลังจากนั้นก็คุยกันเรื่องเรียนบ้างหยอดมุกจีบไปบ้าง ต่อมากเราก็ได้นัดเจอกันเป็นครั้งแรกเป็นการนัดติวหนังสือโดยผมเป็นคนติวให้เธอ
ผมนี่ใจเต้นตับๆทำไงว่ะเจอสาวครั้งแรกผลปรากดว่าตอนเจอกันครับเธอก็ไม่ได้สวยจากเดิมเท่าไหร่แต่ก็ดีครับเธอชิวมากสบายๆเหมือนจะคุยกันได้ดีในวันเดียวกันนั้นละครับจากติวเส็จผมก็ได้ดูหนังต่อและในระหว่างที่ดูหนังนั้นละครับผมรู้สึกว่าเธอแปลกมาก
คือเธอเหมือนทำท่าทำทางอยากให้เราใกล้เธอยังไม่รู้(หรือผมคิดไปเอง55)เธอเอาขามาวางไว้ด้านน่าผมซึ่งมันบังเจอทีวีผมเลยเอาขาพาดที่ขาเธออีกทีและมีอีกช่วงคือช่วงที่เลือกหนังดูเธอจะนั่งอยู่ข้างน่าผมและเอาหลังมาพิง(โอ๊วพระสง!!)แต่เทอไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยแถมยิ้มแฉ่งสบายใจ (คือมันไม่น่าใช่ป่ะว่ะคนพึ่งรู้จักกันทำไมแตะเนื้อต้องตัวขนาดนี่เชี่ยว) เพื่อความมันใจอีกทีหลังจากวันนั้นมาผมเลยได้มีโอกาสชวนเธอไปดูหนังที่บรรอีกที ผลปรากฎว่าครั้งนี่หนักเดิมอีกครับ(ผมขอข้ามบ้างฉากน่ะครับเพราะมัน18+)มีช่วงที่นอนดูหนังครับทีแรกเราสองคนก็นั่งคนละฝั่งกันแต่พอดูมาได้ซักพักโซฟาก็ดูดเราสองคนให้ใกล้กันครับ แต่ผมนอนอยู่ต่างหากน่ะแต่เธอดิเล่นเอาขามาพาดที่พุงของผมครับผมเลยบอกเธอว่า "เอาเท้าไปที่อื่นไปเอาไปทางโน้นเอาหัวมาทางนี่" เธอเอาหัวมาหนุนที่พุงของผมครับ โอ๊วพระสง!!!เสื้อเธอมันคอกว้างผมเห็นหมดเลย ผมพยายามหักห้ามใจไว้(ดีน่ะห้ามทันไม่งั้นผงาดโลกแน่นอน)แล้วผมก็เบี่ยงเบนความสนใจด้วยการชวนเธอคุยในระหว่างนั้นก็หยอล้อไปเรื่อยจับแก้มรูบหัวไปทั่วอ่ะมือ หลังจากจบวันนั้นผมเลยเล่าเหตุการให้เมทฟังเมทผมว่าใช่แล้วละมันใช่แล้วละ เมทผมเลยบอกกับผมว่า "พาไปดูหนังรอบดึกแล้วจัดการส่ะ" แต่ผมไม่ใช่คนแบบนั่นน่ะสิครับ ผมก็เลยตัดสินใจชวนเธอไปดูตอนกลางวันครับ วันนั้นเราไปดูหนังด้วยกันเรื่องห่าอะไรไม่รู้มีเฉินหลงอ่ะ เราก็ทำการซื่อป๊อบคอนไปองอันนั่งกินตอนดูหนัง ในระหว่างที่รอดูหนังอยู่นั่นทีแรกมีแค่ผมกับเธอนั่งด้วยกันผมคืดว่าหวานหมูแน่งานนนี่ แต่ไม่สิครับมีคนมานั่งข้างๆด้วย(หมดกัน!!!) ครับต่อก็ถึงช่วงหนังเริ่มเล่นเราก็นั่งหากกัน(คือที่นั่งใครที่นั่งมันอ่ะ)แต่ซักพักครับแรงโน้มถ่วงดึงเราใกล้กันแขนขวาผมยกขึ้นอัตโนมัติยกไปที่ไหล่และซกคอของเธอ เธอเหมือนรู้งานครับยกหัวขึ้นให้แขนผมตกไปให้เธอได้ซบพอดี(ผมนี่งงเลย)ผมเลยรองป้อนป๊อบคอนเธอ คำแรกครับเธอกินป๊อบคอนผมแต่คำต่อมาครับ เธอเริ่มจะกินนิ้วผมโอ๊วพระสง!!!(ใช่แน่ๆผมเลยได้แต่ห้ามใจไว้เพราะตังหมดตัวละ)ผมไม่คิดว่าเธอจะทำกับผมแบบนี่กับคนที่พึ่งรู้กันได้ไม่ถึงสองอาทิต จากนั้นเป็นต้นมาครับผมเริ่มตระหนักแล้วว่าแบบนี่ไม่โอเคน่ะมันใช่ไหมที่เป็นแบบนี่ เค้าไปทำกับคนอื่นบ้างรึป่าว จากวันนั้นมาผมเริ่มคิดหนักขึ้นทุกวัน เพราะพักหลังๆเธอเริ่มที่จะชวนไปไหนแล้วไม่ค่อยไป แต่ก่อนชวนไปดูหนังอ่านหนังสือเธอจะไปแต่พักหลังไม่ใช่ละมีนั้นมีนี่ตลอด แม้กระทั้งชวนไปวิ่งสามแสนก็ไม่ไปขี้เกียจว่างั้น เรื่องนี่ยิ่งให้ผมคิดหนักอีกเมื่อผมไปรู้เรื่องอะไรที่ไม่ควรรู้และเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นแต่ผมก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้ตลอดไม่อยากจะให้เกิดความร้าวฉาน บ่อยคักผมจะพูดดักเธอไว้ว่า"กิ๊กเล็กกิ๊กน้อยตอนนี่มีกี่คน,บอกฝันดีกิ๊กๆทั้งหลายหรือยัง"และก็จะถามเธอว่าคนนั่นใครคนนี่ใครไปไหนกับใครมาซึ่งเธอก็จะตอบตรงคำถามบ้างแต่ส่วนมากเธอจะตอบแบบติดๆขัดๆไม่ชัดเจนทั้งๆที่ผมก็ไม่รู้หรอกว่าจริงไหม จนวันหนึ่งวันที่ความอดทนมันหมดไปวันนั้นเราได้นัดกันไว้ว่าผมจะติวหนังสือให้เธอซึ่งจะติวที่น่าหอผมเองแต่คือวันต้องจองห้องและระบุเวลาติวถึงกี่โมง แต่เธอกับไม่สนใจสิ่งที่ผมจะให้(ผมต้องสละเวลาอ่านหนังสือผมแท้ๆ) ผมก็เลยนัดวันติวกับเธอ แต่ว่าเธอบอกว่า"จะไปวัดไปทำโรงทานว่างบ่าย" "โอเคงั้นวันหลังก็ได้"ผมตอบเธอ หลังจากเธอกลับมาจากวัดในวันนั้นตอนดึกผมได้แชทไปนัดเธออีกว่า"พรุ่งนี่ติวเด้อ" แต่รู้ไหมเธอตอบว่า"ไม่ว่างไปวัดไปทำโรงทาน" ผมนี่งงเลยไหนเธอบอกว่าไปมาล่ะรู้ไหมเธอบอกว่ามื่อวานไปเตรียมของ โอเคผมเชื่อ(ผมเริ่มน้อยใจละ)งั้นพรุ่งตอนบ่ายๆ ต่อมาวันรุ่งขึ้นผมแชทไปหาเธอว่าว่างตอนไหนแต่เธอเล่นหายไปทั้งวันซึ่งวันนั้นผมรอคำตอบจากเธออยู่(ผมน้อยใจมาก)ซึ่งภายหลังก็พึ่งรู้ว่าเธอไปเที่ยว
คือที่กูตั้งใจจะติวให้
ไม่เห็นกูเลยรึไง(ผมก็เก็บความรู้สึกไว้อีก) ผมเลยทักไปถามอีกเผื่อเธอตอบผมทักไปว่า"ทำอะไรอยู่" และเธอก็พูดมาแบบงงๆ
ว่า"งอลอยู่"
น่าจะเป็นเพราะผมว่าจะไม่ติวให้เพราะเธอเล่นไม่ว่างไม่สนใจผมเลย) นั้นละครับเราเลยเริ่มทะเลาะกันอันที่จริงผมน่าจะเป็นฝ่ายต้องงอลด้วยซ้ำเพราะเธอเล่นไม่สนใจเวลาจะติวให้เวลาใส่ใจ จากคืนนั้นเราก็งอลกันมาแต่กันนอนคืนนั้นผมก็ได้ชวนเธอไปอ่านหนังสืออยู่ที่บรรอีก(เป็นคำชวนที่แบบประชดอ่ะมาไม่มาก็ไม่ว่าอะไร ประมาณนี่) ซึ่งตื่นขึ้นมาครับเช้าวันใหม่ ผมอาบน้ำแต่ตัวเรียบร้อยพร้อมไปกินข้าวและอ่านหนังสือที่บรร ก่อนไปผมเลยทักไปบอกเธอว่าไปอ่านหนังสือที่บรรน่ะอยากมากะมา(ประชดอยากให้มา) จนช่วงสายๆครับเธอถึงตอบผมว่า"อ่อ อยู่ส่วนไหนของบรรณสาร"
ผมก็เลยส่งรูปไปให้เธอดูพร้อมกับถามว่าจะมาไหม แล้วเธอตอบมาว่า"ไหนบอกว่าไม่รอ" ผมเริ่มแปลกใจละผมบอกไปตอนไหนว่าจะไม่รอ เราเริ่มงอลกันละงอลหนักมากต่างคนต่างงอลแต่สุดท้ายผมแพ้ครับผมไปง้อเธอทั้งๆที่ผมน้อยใจเธอมากแต่ก็ต้องยอมม ระหว่างนั้นก็มีทะเลาะพูดประชดประชันกันบ้างจนท้ายที่สุดนิสัยที่ขี้หวงขี้นอยขี้ใจนอยของผมกะเริ่มออกอาการผมเลยถามเธอไปว่า "งอลอะไรเค้า"
"ไม่รู้รู้แต่ว่างอล" เธอตอบผม ผมเลยบอกไปอีกว่าไม่ง้อน่ะถ้าแบบนี่(นั้นก็เผื่ออยากให้เธอเหตุใจผมด้วยทั้งที่เธอก็ทิ้งให้ผมรอทั้งสองวันที่ผ่านมา)
หลังจากนั้นเธอก็เริ่มอธิบายเหตุผลต่างๆนาๆมา "ไม่อยากทะเลาะด้วยแล้ว เอาเป็นว่าถ้าทำรัยให้ไม่พอใจก็ขอโทษ"
ผมเริ่มเอาว่ะดีใจละผมก็เลยรองถามข้อความวัดใจกับเธอไปว่า"เฮาเป็นอะไรของโต"
เธออ่านแล้วเธอไม่เข้าใจครับผมก็เลยบอกให้เธออ่านใหม่อีกที(ซึ่งที่ผมถามมันก็ความหมายประมาณว่า"ผมอยู่ในฐานะอะไรสำหรับคุณ")คือง่ายผมบอกต้องการความชัดเจนจากเค้า
แต่แล้วเธอก็ตอบมายาวเลยครับ
...."เค้าขอสารภาพว่าเขายังไม่คิดที่จะมีใคร.
แล้วที่สนิทแบบนั้นกับคุณมันอาจทำให้คิดไกลอันนี้เราต้องขอโทษด้วย.
แล้วทุกคนที่เราคุยที่นายคิดนั้นก็ไม่ได้เป็นรัยกับเรา
1.เค้าเจ้าชู้มากอันนี้เพราะผช.มันเลว
2เราคุยกับนายแล้วนายเป็นคนที่ดีคนหนึ่งในสายตาเรา
3เราเคยพูดกับนายแล้วว่าเราชอบคนอยากทุกอย่างต้องค่อยๆเป็นไป
4เราไม่ได้โกหกเรื่องเมื่อวานเราไม่ได้ไปใหน
แล้วสุดท้ายคือเราเลวกว่าที่แกคิด.
ไม่ต้องมีใครมาบอกเราเรารู้ตัวไม่ต้องมาตัดสินเราเพราะทุกอย่างที่เราเป็นเราเคยโดนมาก่อน
แล้วที่ไม่ทำแบบนั้นกับนายเพราะมีแค่นายที่คุยกับเราไม่ได้หวังแค่ตัวเรา
ชัดเจนนะ"....
พอจบประโยคนี่เรื่องราวของผมก็จบเลยครับเธอบล็อคเฟสผมเรียบร้อย
ผมได้แต่คิดในใจทั้งที่อยากบอกเธอว่าอย่าไปทำแบบนี่กับใครน่ะสงสารคนที่เค้ารักเอ็งจริงๆบ้าง
มันก็ใช่ว่าร่างกายคุณ แต่คุณจะไม่รักคนที่เค้ารักคุณหน่อย จริงอยู่ที่ว่าคนที่ผ่านมันเลวแต่ใช่ว่าคุณจะไม่เจอคนดีอีกสักครั้ง
ด้วยรักและห่วงใยผมเลย ส่งSMSไปบอกเธอว่า โชคดีมีชัย โชคชัยมีวัวน่ะ
อยากเล่าถึงความรู้สึกแบบ มทส
คือสาวคนนี่ครับผมเค้าเป็นคนยังไงผมก็ไม่รู้คือจะว่าเค้าง่ายกะไม่เชิง
**เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมก็แอบมองสาวคนนี่สมัยเรียนปีสองในคาบวิชาแมนเค้าห้อง1500 เธอเป็นคนที่น่ารักพอได้ครับตัวเล็กย้อมผมตาคมหน่อยๆ
เธอจะชอบมานั่งเรียนคนเดียวตลอดครับ นั่งอยู่โซนกลางของห้อง1500 ซึ่งตัวผมเองก็นั่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเธอด้วยซ้ำแค่บรรไดขั้นกลางเท่านั้นเอง
ผมก็แอบมองเธอมานานครับมองอยู่แบบนั้นละนานมาก จนคิดในใจว่าสักวันผมต้องไปนั่งกับเธอให้ได้และจะถามสาระทุกสุกดิบต่างๆนาๆเกี่ยวกับเธอ
ในระหว่างช่วงนั้นผมเคยจ้างเพื่อนผมสองร้อยให้ไปขอเบอร์โทรสับเธอให้หน่อย แต่เพื่อนผมมันไม่ตกลงอ่ะดิเหมือนมันแกล้ง และนั้นละครับจนถึงวันสุดท้ายในการเรียนของวิชาแมนเค้า เขาก็มานั่งคนเดียวตามเคย วันนั้นใจผมเต้นแรกเกินปกติจิตใจไม่อยู่กับวิชาเรียน ผมสะกิดเพื่อนข้างๆผมครับและบอกเพื่อนว่า.."เฮ้ยยเองมีอะไรจะให้ช่วยว่ะไปนั่งตรงโน้นเป็นเพื่อนกูหน่อย"
เพื่อนผมตอบทันทีว่า "ไม่ อยากรู้จักก็ไปเองดิใจๆหน่อยเค้าอยู่คนเดียวกว่าอะไรว่ะ"...
แต่อย่างว่าละครับผมไม่หล่อก็เลยไม่กล้าไปคนเดียว จนสุดท้ายท้ายสุดเวลามันก็เดินหมดไปตามสัตจธรรมของมัน
เวลาเรียนวิชาแมนเค้าก็หมดลงผู้คนมากมายต่างพากันดีใจที่อาจารปิดคลอส
แต่สำหรับผมแล้วมันช่างน่าน้อยเนื้อต่ำใจให้กับความขี้คลาดของตัวเองจริงๆ
วันนั้นตอนหมดชั่วโมงผมได้แต่นั่งมองเธอเดินผ่านน่าผมไป
ผมมองดูเธอจนเธอเดินอออกที่ประตูล่างด้านขวา
แต่ด้วยความที่ชอบเธอมากผมยังไม่ลดความพยายามผมได้ค่อยตามหาเฟสของเธอโดยแรกเริ่ม
ผมเริ่มถามเพื่อนผมก่อนว่ารู้จักและจำหน้าคนนี่ไหมมีเฟสเค้ารึป่าว
แต่ทุกคำตอบก็เป็นเสียงเดียวกันหมดครับ"ไม่!!!" ผมนี่เหมือนคนสิ้นหวัง
ผมร่อนเล่ตามหาเฟสเธอคนนั่นอยู่ประมาณสองเทอมครับแล้วผลปรากดว่าผมเจอเฟสเธอคนนั้นจนได้ครับ
แต่ว่าครับเหมือนบุญมีแต่กรรมบัง"เธอคนนั้นเค้ามีแฟนแล้ว" ผมนี่หงอยเหมือนไก่ตายห่าเลยครับ
ผมก็เข้าไปส่องดูเธอน่ะครับว่าเป็นไงแฟนเค้าเป็นใคร แฟนเค้าเป็นรุ่นพี่ครับแต่ไม่ใช่ม.เดียวกัน
แต่เค้ามีแฟนแล้วครับผมก็เลยไม่อยากยุ่ง ผมก็เลยรอและติดตามตามติดชีวิตเธอมาครู่ใหญ่เผื่อสักวันเค้าเลิกกันครับ!!
จนสุดท้ายช่วงสิบกว่าก่อนเปิดเทอมผมเข้าไปส่องเฟสเธออีกทีผลปรากดว่าครับ!!
เธอคนนั่นเค้าโสดดดดดแล้วว>< ผมนี่ดีใจมากเลยครับ ผมก็เลยเริ่มปฎิบัติการเพิ่มปฎิสัมพัน
แรกเริ่มเลยครับผมก็กดว๊าววและหัวใจไปทุกโพสทุกรูปที่เธอกระทำ
และจนสุดท้ายครับผมก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีทักเธอไปครับว่า"ชื่อ...ใช่ไหมครับ "แล้วเค้าก็ตอบว่าใช่
ผมเลยหยอดไปอีกคำ(ตามมุกที่อ่านมาจากในเน็ต) "ถ้าทักมาจีบ สิถีบผมบ่ครับ พอดีช่วงสอบๆ" เค้าก็ตอบกลับมาว่าอย่าคิดฟุ้งซ่านน่ะแก่
และหลังจากนั้นก็คุยกันเรื่องเรียนบ้างหยอดมุกจีบไปบ้าง ต่อมากเราก็ได้นัดเจอกันเป็นครั้งแรกเป็นการนัดติวหนังสือโดยผมเป็นคนติวให้เธอ
ผมนี่ใจเต้นตับๆทำไงว่ะเจอสาวครั้งแรกผลปรากดว่าตอนเจอกันครับเธอก็ไม่ได้สวยจากเดิมเท่าไหร่แต่ก็ดีครับเธอชิวมากสบายๆเหมือนจะคุยกันได้ดีในวันเดียวกันนั้นละครับจากติวเส็จผมก็ได้ดูหนังต่อและในระหว่างที่ดูหนังนั้นละครับผมรู้สึกว่าเธอแปลกมาก
คือเธอเหมือนทำท่าทำทางอยากให้เราใกล้เธอยังไม่รู้(หรือผมคิดไปเอง55)เธอเอาขามาวางไว้ด้านน่าผมซึ่งมันบังเจอทีวีผมเลยเอาขาพาดที่ขาเธออีกทีและมีอีกช่วงคือช่วงที่เลือกหนังดูเธอจะนั่งอยู่ข้างน่าผมและเอาหลังมาพิง(โอ๊วพระสง!!)แต่เทอไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยแถมยิ้มแฉ่งสบายใจ (คือมันไม่น่าใช่ป่ะว่ะคนพึ่งรู้จักกันทำไมแตะเนื้อต้องตัวขนาดนี่เชี่ยว) เพื่อความมันใจอีกทีหลังจากวันนั้นมาผมเลยได้มีโอกาสชวนเธอไปดูหนังที่บรรอีกที ผลปรากฎว่าครั้งนี่หนักเดิมอีกครับ(ผมขอข้ามบ้างฉากน่ะครับเพราะมัน18+)มีช่วงที่นอนดูหนังครับทีแรกเราสองคนก็นั่งคนละฝั่งกันแต่พอดูมาได้ซักพักโซฟาก็ดูดเราสองคนให้ใกล้กันครับ แต่ผมนอนอยู่ต่างหากน่ะแต่เธอดิเล่นเอาขามาพาดที่พุงของผมครับผมเลยบอกเธอว่า "เอาเท้าไปที่อื่นไปเอาไปทางโน้นเอาหัวมาทางนี่" เธอเอาหัวมาหนุนที่พุงของผมครับ โอ๊วพระสง!!!เสื้อเธอมันคอกว้างผมเห็นหมดเลย ผมพยายามหักห้ามใจไว้(ดีน่ะห้ามทันไม่งั้นผงาดโลกแน่นอน)แล้วผมก็เบี่ยงเบนความสนใจด้วยการชวนเธอคุยในระหว่างนั้นก็หยอล้อไปเรื่อยจับแก้มรูบหัวไปทั่วอ่ะมือ หลังจากจบวันนั้นผมเลยเล่าเหตุการให้เมทฟังเมทผมว่าใช่แล้วละมันใช่แล้วละ เมทผมเลยบอกกับผมว่า "พาไปดูหนังรอบดึกแล้วจัดการส่ะ" แต่ผมไม่ใช่คนแบบนั่นน่ะสิครับ ผมก็เลยตัดสินใจชวนเธอไปดูตอนกลางวันครับ วันนั้นเราไปดูหนังด้วยกันเรื่องห่าอะไรไม่รู้มีเฉินหลงอ่ะ เราก็ทำการซื่อป๊อบคอนไปองอันนั่งกินตอนดูหนัง ในระหว่างที่รอดูหนังอยู่นั่นทีแรกมีแค่ผมกับเธอนั่งด้วยกันผมคืดว่าหวานหมูแน่งานนนี่ แต่ไม่สิครับมีคนมานั่งข้างๆด้วย(หมดกัน!!!) ครับต่อก็ถึงช่วงหนังเริ่มเล่นเราก็นั่งหากกัน(คือที่นั่งใครที่นั่งมันอ่ะ)แต่ซักพักครับแรงโน้มถ่วงดึงเราใกล้กันแขนขวาผมยกขึ้นอัตโนมัติยกไปที่ไหล่และซกคอของเธอ เธอเหมือนรู้งานครับยกหัวขึ้นให้แขนผมตกไปให้เธอได้ซบพอดี(ผมนี่งงเลย)ผมเลยรองป้อนป๊อบคอนเธอ คำแรกครับเธอกินป๊อบคอนผมแต่คำต่อมาครับ เธอเริ่มจะกินนิ้วผมโอ๊วพระสง!!!(ใช่แน่ๆผมเลยได้แต่ห้ามใจไว้เพราะตังหมดตัวละ)ผมไม่คิดว่าเธอจะทำกับผมแบบนี่กับคนที่พึ่งรู้กันได้ไม่ถึงสองอาทิต จากนั้นเป็นต้นมาครับผมเริ่มตระหนักแล้วว่าแบบนี่ไม่โอเคน่ะมันใช่ไหมที่เป็นแบบนี่ เค้าไปทำกับคนอื่นบ้างรึป่าว จากวันนั้นมาผมเริ่มคิดหนักขึ้นทุกวัน เพราะพักหลังๆเธอเริ่มที่จะชวนไปไหนแล้วไม่ค่อยไป แต่ก่อนชวนไปดูหนังอ่านหนังสือเธอจะไปแต่พักหลังไม่ใช่ละมีนั้นมีนี่ตลอด แม้กระทั้งชวนไปวิ่งสามแสนก็ไม่ไปขี้เกียจว่างั้น เรื่องนี่ยิ่งให้ผมคิดหนักอีกเมื่อผมไปรู้เรื่องอะไรที่ไม่ควรรู้และเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นแต่ผมก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้ตลอดไม่อยากจะให้เกิดความร้าวฉาน บ่อยคักผมจะพูดดักเธอไว้ว่า"กิ๊กเล็กกิ๊กน้อยตอนนี่มีกี่คน,บอกฝันดีกิ๊กๆทั้งหลายหรือยัง"และก็จะถามเธอว่าคนนั่นใครคนนี่ใครไปไหนกับใครมาซึ่งเธอก็จะตอบตรงคำถามบ้างแต่ส่วนมากเธอจะตอบแบบติดๆขัดๆไม่ชัดเจนทั้งๆที่ผมก็ไม่รู้หรอกว่าจริงไหม จนวันหนึ่งวันที่ความอดทนมันหมดไปวันนั้นเราได้นัดกันไว้ว่าผมจะติวหนังสือให้เธอซึ่งจะติวที่น่าหอผมเองแต่คือวันต้องจองห้องและระบุเวลาติวถึงกี่โมง แต่เธอกับไม่สนใจสิ่งที่ผมจะให้(ผมต้องสละเวลาอ่านหนังสือผมแท้ๆ) ผมก็เลยนัดวันติวกับเธอ แต่ว่าเธอบอกว่า"จะไปวัดไปทำโรงทานว่างบ่าย" "โอเคงั้นวันหลังก็ได้"ผมตอบเธอ หลังจากเธอกลับมาจากวัดในวันนั้นตอนดึกผมได้แชทไปนัดเธออีกว่า"พรุ่งนี่ติวเด้อ" แต่รู้ไหมเธอตอบว่า"ไม่ว่างไปวัดไปทำโรงทาน" ผมนี่งงเลยไหนเธอบอกว่าไปมาล่ะรู้ไหมเธอบอกว่ามื่อวานไปเตรียมของ โอเคผมเชื่อ(ผมเริ่มน้อยใจละ)งั้นพรุ่งตอนบ่ายๆ ต่อมาวันรุ่งขึ้นผมแชทไปหาเธอว่าว่างตอนไหนแต่เธอเล่นหายไปทั้งวันซึ่งวันนั้นผมรอคำตอบจากเธออยู่(ผมน้อยใจมาก)ซึ่งภายหลังก็พึ่งรู้ว่าเธอไปเที่ยว
คือที่กูตั้งใจจะติวให้
ว่า"งอลอยู่"
ผมก็เลยส่งรูปไปให้เธอดูพร้อมกับถามว่าจะมาไหม แล้วเธอตอบมาว่า"ไหนบอกว่าไม่รอ" ผมเริ่มแปลกใจละผมบอกไปตอนไหนว่าจะไม่รอ เราเริ่มงอลกันละงอลหนักมากต่างคนต่างงอลแต่สุดท้ายผมแพ้ครับผมไปง้อเธอทั้งๆที่ผมน้อยใจเธอมากแต่ก็ต้องยอมม ระหว่างนั้นก็มีทะเลาะพูดประชดประชันกันบ้างจนท้ายที่สุดนิสัยที่ขี้หวงขี้นอยขี้ใจนอยของผมกะเริ่มออกอาการผมเลยถามเธอไปว่า "งอลอะไรเค้า"
"ไม่รู้รู้แต่ว่างอล" เธอตอบผม ผมเลยบอกไปอีกว่าไม่ง้อน่ะถ้าแบบนี่(นั้นก็เผื่ออยากให้เธอเหตุใจผมด้วยทั้งที่เธอก็ทิ้งให้ผมรอทั้งสองวันที่ผ่านมา)
หลังจากนั้นเธอก็เริ่มอธิบายเหตุผลต่างๆนาๆมา "ไม่อยากทะเลาะด้วยแล้ว เอาเป็นว่าถ้าทำรัยให้ไม่พอใจก็ขอโทษ"
ผมเริ่มเอาว่ะดีใจละผมก็เลยรองถามข้อความวัดใจกับเธอไปว่า"เฮาเป็นอะไรของโต"
เธออ่านแล้วเธอไม่เข้าใจครับผมก็เลยบอกให้เธออ่านใหม่อีกที(ซึ่งที่ผมถามมันก็ความหมายประมาณว่า"ผมอยู่ในฐานะอะไรสำหรับคุณ")คือง่ายผมบอกต้องการความชัดเจนจากเค้า
แต่แล้วเธอก็ตอบมายาวเลยครับ
...."เค้าขอสารภาพว่าเขายังไม่คิดที่จะมีใคร.
แล้วที่สนิทแบบนั้นกับคุณมันอาจทำให้คิดไกลอันนี้เราต้องขอโทษด้วย.
แล้วทุกคนที่เราคุยที่นายคิดนั้นก็ไม่ได้เป็นรัยกับเรา
1.เค้าเจ้าชู้มากอันนี้เพราะผช.มันเลว
2เราคุยกับนายแล้วนายเป็นคนที่ดีคนหนึ่งในสายตาเรา
3เราเคยพูดกับนายแล้วว่าเราชอบคนอยากทุกอย่างต้องค่อยๆเป็นไป
4เราไม่ได้โกหกเรื่องเมื่อวานเราไม่ได้ไปใหน
แล้วสุดท้ายคือเราเลวกว่าที่แกคิด.
ไม่ต้องมีใครมาบอกเราเรารู้ตัวไม่ต้องมาตัดสินเราเพราะทุกอย่างที่เราเป็นเราเคยโดนมาก่อน
แล้วที่ไม่ทำแบบนั้นกับนายเพราะมีแค่นายที่คุยกับเราไม่ได้หวังแค่ตัวเรา
ชัดเจนนะ"....
พอจบประโยคนี่เรื่องราวของผมก็จบเลยครับเธอบล็อคเฟสผมเรียบร้อย
ผมได้แต่คิดในใจทั้งที่อยากบอกเธอว่าอย่าไปทำแบบนี่กับใครน่ะสงสารคนที่เค้ารักเอ็งจริงๆบ้าง
มันก็ใช่ว่าร่างกายคุณ แต่คุณจะไม่รักคนที่เค้ารักคุณหน่อย จริงอยู่ที่ว่าคนที่ผ่านมันเลวแต่ใช่ว่าคุณจะไม่เจอคนดีอีกสักครั้ง
ด้วยรักและห่วงใยผมเลย ส่งSMSไปบอกเธอว่า โชคดีมีชัย โชคชัยมีวัวน่ะ