สสัวดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกที่เราจะมาแชร์ประสบการณ์แย่ๆเรื่องความรัก ผิดพลาดยังไงก็ขอโทษด้วยนะ
เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นตอนเราอยู่ม.3 (ปัจจุบันอายุ20)เราไม่เคยมีแฟนแบบคบกันจริงๆจังๆเลยเป็นโสดมาตลอด 15 ปี จนวันนึงเรากับเพื่อนเดินไปซื้อขนมจีบหลังร.ร (ตอนนั้นเป็นเวลาที่เลิกเรียนแล้วเรากับเพื่อนชอบนั่งเล่นกัน)เราสั่งไป30บาท พอสั่งเสร็จก็ได้ยินเสียงมันลอยเข้ามาในหู...กินเยอะจังเดี๋ยวก็อ้วนหลอก...(เขาเป็นรุ่นพี่ม.5 ขอแทนชื่อว่า พ ค่ะ) เราทำหน้างงๆหันไปมองคิดในใจทำไมปาก😆จัง เราก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรเขา หลังจากวันนั้นเราก็เจอหน้าพี่คนนี้บ่อยขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้แทบไม่เคยเจอในร.รเลยแปลกดีแฮะ พี่เขาจะชอบยิ้มเวลาเจอหน้าเรา เราก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบเราแน่เลย หลังจากนั้นประมาณเดือนนึง พี่เขาเดินมาขอเบอร์ในขณะที่เรานั่งกับเพื่อนๆทั้งกลุ่มเลย เพื่อนก็แซวตอนนั้นจำได้ว่าเขินมาก เราก็คุยๆกันพักนึงค่ะ แล้วก็ตกลงเป็นแฟนกันได้เดือนนึงเขาขอมาหาเราที่บ้าน ค่ะนั้นแหละเรามีไรกัน เราเป็นคนแรกของกันและกัน ตอนนั้นเราคิดแค่ว่ามันคงทำให้เรารักกันมากขึ้น ใช่ค่ะ เรารักกันมากขึ้น ปีแรกมีความสุขมากเขาดีกับเรามาก ใส่ใจแคร์เรามากๆอะไรก็ดีไปหมดค่ะตอนนั้น เราทุ่มเทกับเขามาก เขาอยากได้อะไรถ้าเราหาให้ได้เราก็หาให้ค่ะ ส่วนมากเราเป็นคนเลี้ยงเขานะ แต่เราไม่คิดหลอกว่าเขาเกาะเราหรือเปล่า เราไม่คิดเลยเพราะเรารักเขา เรามีความสุขที่ได้ให้ เรามีความสุขจริงๆเวลาเห็นเขามีความสุข เวลาผ่านไปเหมือนว่าเวลาแห่งความสุขมันใกล้จะหมดลง แต่ก็ยังไม่หมดไปซะทีเดียวค่ะ มันถึงเวลาที่เราต้องห่างกันค่ะเขาเข้ามหาลัย จากที่เคยเรียนที่เดียวกันเจอกันก่อนเข้าเรียน ตอนพักเที่ยงนั่งกินข้าวด้วยกันเลิกเรียนก็เจอกัน วันหยุดก็ได้เจอกันบ่อยกลายเป็นเขาเข้ามหาลัยสองสามเดือนแรกเหมือนเขาลืมเราไปเลยค่ะ แล้วก็มีเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจเอามากๆนั่นก็เรื่องผู้หญิง จากที่เขาไม่เคยทำตัวแย่แบบนี้ก็กลายเป็นโคตรแย่ เราก็ไม่รู้อะไรที่เปลี่ยนเขา ใจเขาหรือสังคมใหม่ๆที่เขาเจอ เราเริ่มระแคะระคายเรื่องผู้หญิงคนนึงขอแทนว่า อ ค่ะ ผู้หญิงคนนี้เขารู้นะค่ะว่าแฟนเรามีเราอยู่แล้ว เขาถ่ายรูปกับแฟนเราส่งมาเย้ยเรา ไม่รู้เขาทำไปเพื่ออะไร แต่แฟนเราก็ปล่อยให้คนอื่นที่เพิ่งรู้จักเข้ามาทำร้ายความรู้สึกเราได้ถึงขนาดนี้ เราก็ถามไปว่าทำไปเพื่ออะไร อ เขาตอบมาว่าเพื่อนแกล้งค่ะ มันใช่เรื่องหรอ เหมือนผู้หญิงคนนี้พยายามทำให้เรารู้ว่านี่คือเขานะ เขาต้องการแย่งแฟนเราน้ะแบบนี้หรอ เรามีปัญหากันสักพัก ตอนนั้นมีหลายคำถามมากอยู่ในหัวเราค่ะ แต่เราไม่เคยได้คำตอบที่แท้จริงสักเรื่องเลยค่ะ ขอเล่ารายละเอียดเรื่องราวระหว่างผู้หญิงคนนี้กับแฟนเรานะค่ะ คือแฟนเราชอบไปอยู่หอเพื่อนโดยมีผู้หญิงคนนี้อยุ่ด้วยตลอด เวลาเราคุยโทรศัพน์กับแฟนผุ้หญิงคนนี้มักจะส่งเสียงให้เราได้ยินตลอด แล้วแฟนเราชอบหาเรื่องทะเลาะกับเราบ่อยมาก พอทะเลาะก็ปิดเครื่องหนี เราห่างกันเป็นเดือนๆเลยค่ะช่วงนั้น ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าเขาจะทำอะไรไม่ดีลับหลังเราหรือปล่าว จนวันนึงเรามีโอกาศได้ไปหอแฟนค่ะ เราเช็คโทรศัพท์เขาค่ะ แล้วเราก็เห็นสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าเราจะเห็น เรามือสั่นไปหมด เราปาโทรศัพท์ทิ้งเลยค่ะด้วยความที่คิดอะไรไม่ออกแล้ว เราเห็นเขาถ่ายรูปนอนหนุนตักกันบนที่นอนคือตอนนั้นเราคบกันจะสามปีแล้วอะ แต่ทำไมเหมือนเขาไม่ได้รักเราเลยหรอ เราถามแฟนว่ามันคือออะไร สิ่งที่แฟนเราตอบมาคือเพื่อนกัน มันไม่ใช่คำตอบที่แท้จริงอะ เราไม่เชื่อเขาค่ะ เราอาละวาทตบเขาตีเขาจนกะทืบเลยค่ะตอนนั้นเราโมโหมากไม่คิดว่าคนที่รักจะทำเราขนาดนี้ เราไม่ใช่คนโมโหร้ายค่ะ เราไม่เคยทะเลาะแล้วตบตีแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกเหตุการณ์นี้มันเปลี่ยนเราเป็นคนละคนเลยค่ะจากที่เราเป็นคนใจเย็น ไม่เคยโวยวายก็กลายเป็นนางร้ายไปเลยตั้งแต่เจอเรื่องนี้แล้วเราก็กลายเป็นคนโมโหร้ายจากนั้นมา อ๋ออีกอย่างค่ะเราเจอถุงยางที่หอแฟนด้วย เราถามว่าทำไมถึงมี คำตอบที่ได้คือ พี่ให้ไว้เป็นของมั่น มันตอบมาได้ยังไงมันเอาอะไรคิด ตอนเราคือเราหมดแรงเหนื่อยที่จะทะเลาะเหนื่อยคิดอะไรไม่ออก เราฝืนใจเชื่อปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปเพราะต่อให้เราถามให้ตายยังไงมันก็ไม่พูดความจริงออกมา เวลาผ่านไปผู้หญิงคนนั้นเหมือนมีปัญหากับเพื่อนในคณะจนเรียนต่อไม่ได้ เลยออกไปในใจเราตอนนั้นก็สมน้ำหน้ามันค่ะ เหมือนความรักเราจะกลับมาดีอีกครั้ง😆แต่ไม่ใช่ค่ะ จบเรื่องนี้ก็มีเรื่องติดเพื่อนต่อค่ะ ตั้งแต่เขาเข้ามหาลัยชีวิตรักเราไม่เคยมีความสุขเลย จากที่เคยเห็นคู่อื่นๆเขาเลิกกันมากเยอะเพราะเข้ามหาลัย เราก็คิดนะว่าเราล่ะจะไปรอดไหม แต่มันก็รอดค่ะ เราจบม.6 แล้วเราอยากอยู่ใกล้ๆเขาเราเลยเลือกเรียนวิศวะเหมือนเขาค่ะที่เดียวกันด้วย เพราะเราวางแผนกันไว้ว่าจะอยู่หอด้วยกัน คราวนี้อยู่ด้วยกันแล้วมันดูเหมือนจะราบรื่น😆ไม่ใช่เลย ยิ่งใกล้ยิ่งทะเลาะ เพราะด้วยเหตุที่ว่าเขาเคยนอกใจมันเลยเป็นปมในใจเรา เราไม่เคยไว้ใจเขาอีกเลย เขาจะไปไหนเราให้เขารายงานตลอด เราไม่ค่อยให้เขาไปสังสรรค์กับเพื่อน ไปไหนเราโทรตามตลอด เขาไปไหนทีเราโคตรระแวง คิดมาก เพราะเราไม่เคยลืมเรื่องนั้นเลยเราไม่เคยได้รู้คำตอบจริงๆของเรื่องนั้นไงมันเลยคาใจมาถึงทุกวันนี้ จนกระทั่งปิดเทอมปี 1 เราทะเลาะกันเรื่องเล็กมากเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่เขาดันมาใส่อารมณ์กับเรา เขาเป็นแบบนี้มานานแล้วจากที่แรกๆเคยหวาน หลังๆก็ด่ากันยับค่ะเขาไม่ค่อยง้อเราไม่ใส่ใจเรา ไม่แคร์ความมรู้สึกเราเหมือนแต่ก่อน อีกหลายเรื่องที่เก็บมาเราเริ่มหมดควรมอดทนค่ะ จนเราบอกเลิกเขา เราเลิกกันจริงๆค่ะตั้งแต่วันแรกถึงตอนนี้เป็นเวลา 4 ปี 5เดือน เรานอนร้องให้ทุกวันค่ะเราถามตัวเองว่าเราทำถูกแล้วใช่ไหม ทำไมไม่มีความสุขเลย เรารอเขามาง้อแต่ก็ไม่มีวี่แวว จนมีคนคนนึงเข้ามา ขอแทนชื่อว่า ป ค่ะ เขาเข้ามาทำให้เรายิ้มได้จนเราเริ่มรู้สึกดีกับเขาค่ะ แต่แล้ว พ ก็กลับทักเรามาว่าจะเลิกจริงๆหรอ คือเรางงมาก ที่ผ่านมานี่เรื่องเล่นหรอ ทำไมเหมือนเขาไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย เขากลับมาเถียงเราโน่นนี่นั่น เราบอกไปว่าให้มันจบแค่นี้เหอะ เราเลยตัดสินใจคบกับ ป ค่ะ เหมือนเราหนีเสือปะจรเข้เลยค่ะ ป สร้างภาพให้เราเห็นว่าเขาดีอย่างนั้นอย่างนี้ เขาเอาแต่ด้านดีๆออกมาให้เราเห็น มันไม่ใช่ด้านดีที่แท้จริงมันเป็นด้านดีจอมปลอมที่มันสร้างขึ้น ตั้งแต่เขามาอยู่หอกับเราเห็นนิสัยแย่ๆของเขาเยอะมากภายในเวลาแค่เดือน เราแทบกระอักโอ้โหไม่คิดว่าจะซวยขนาดนี้😆 มันทำให้เราคิดถึงแฟนเก่า พ ค่ะ เราแอบ ป ไปเจอ พ เราเล่าให้ฟังว่าเราเจอไรมาบ้าง ตอนนั้นเหมือนโลกมันถล่มเลยมันแย่ไปทุกอย่าง มีแค่ พ คนเดียวที่เราคิดถึง ที่เราอยากจะระบายให้เขาฟังแค่เขาคนเดียวจริงๆที่ใจเราคิดถึงตลอด เราได้มาเปิดใจคุยกันค่ะ และแล้วเขาก็สารภาพเรื่องนั้นกันเราค่ะ เรื่องที่เราไม่เคยรู้คำตอบที่แท้จริงเลย เรื่องที่คาใจเรามาถึงทุกวันนี้ มันสารภาพว่ามันมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น อ จริง เป็นคำตอบที่อยากรู้มานาน พอรู้คำตอบแล้วเรารับไม่ได้ค่ะ จากที่เสียใจเรื่อง ป มากลับต้องมารับรู้อะไรแบบนี้อีก ไม่ว่าใครจะทำร้ายความรู้สึกเราขนาดไหน เราก็ไม่เคยเจ็บเท่าที่พ คนที่เรารักทำกับเราค่ะ ตอนนั้นเราหน้าชามาก เรานิ่งไปพักนึงอะ เราไม่รู้จะพูดว่าไรมันจุกไปหมด ใครไม่เจอแบบนี้กับตัวจะไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกค่ะ พอเราเริ่มมีสติ คำแรกที่พูดออกมาคือ มทำกับกลงได้ยังไง เขาขอโทษเรา บอกกับเราว่าขอแก้ตัวได้ไหม เขาสำนึกแล้วเขารู้แล้วว่ารักเราแค่ไหน แต่ตอนนั้นใจเราคือไม่เอาอะไรทั้งนั้น เราวิ่งออกมาจากหอ พ ตอนนั้นตี4 (คือเรามาจากบ้านวันเสาร์เข้ากะจะมาระบายกับ พ แล้วจะกลับหอตอนเช้าของวันอาทิตย์) วิ่งมาที่หอเรา ป มันคงงแหละเรามาได้ไงตี 4 แต่เราก็ไม่อธิบายอะไรให้มันฟังหลอก จนเราเลิกกับ ป เราย้ายหอ เราเริ่มทำใจเรื่อง พ ได้สักพักแล้ว อยู่มาไม่นานเรากับ พ ก็ กลับมาคุยกันแต่ไม่มีสถานะค่ะมีอะไรกันปกติ แล้วเราดันไปเห็นรูปคู่มันกับแฟนใหม่มันในโทรศัพท์มัน 😆อ้าวแล้วเราเป็นชู้กับแฟนคนอื่นหรอ เราผิดไหมล่ะ เราเพิ่งรู้ทีหลัง จนเราคิดว่าควรจะตัดขาดจริงๆแล้วหล่ะ จนวันนึงมีผู้หญิงทักเรามา ขอแทนว่าA
A:เธอใช่แฟนเก่า พ ไหมเราอยากคุยด้วย
..:มีอะไรก็ไปคุยกันเองสิ่
A:เราพลาดมีอะไรกับ พ แล้วเมนส์เราไม่มา พ มันบล็อคเราทุกอย่าง ช่วยบอก พ ให้หน่อยได้ไหม
ไอ้เรารู้แบบนี้ก็เจ็บไปอีกทำไมมันไม่รู้จักพอ จะ🙊ไปถึงไหน เราไม่อยากยุ่งแต่เราก็เห็นใจนะผู้หญิงด้วยกัน เลยบอก พ ให้แต่มันทำเฉยค่ะ
หลังจากนั้นเราก็อยู่ของเรามาเรื่อยๆถามว่ายังไหมก็ยังรู้สึกค่ะ ยังคิดถึง ในขณะนั้นเรามีคนคุยใหม่เข้ามาเรื่อยๆแต่เหมือนเราไม่กล้าเปิดใจ พอเริ่มรู้สึกดีกับใครเราก็ตัดกลัวผิดหวังอีก เราคิดว่าการอยู่คนเดียวมันดีแล้ว แต่ใจจริงเราคือเราอยากมีใครสักคน แต่ถ้าเราเปิดใจให้ใครมันก็คงไม่แฟร์กับเขาเพราะเรายังไม่ลืมคนเก่าเลย ทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลย
เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไง หาทางออกให้ตัวเองยังไง
เรื่องของเรามันมีเยอะกว่านี้ แต่เล่าแค่นี้พอเดี๋ยวร้องไห้ไม่มีคนปลอบใจ😆
เพราะเขาหรือเพราะใคร[รัก 5 ปีที่เหมือนจะดีแต่ก็พัง]
เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นตอนเราอยู่ม.3 (ปัจจุบันอายุ20)เราไม่เคยมีแฟนแบบคบกันจริงๆจังๆเลยเป็นโสดมาตลอด 15 ปี จนวันนึงเรากับเพื่อนเดินไปซื้อขนมจีบหลังร.ร (ตอนนั้นเป็นเวลาที่เลิกเรียนแล้วเรากับเพื่อนชอบนั่งเล่นกัน)เราสั่งไป30บาท พอสั่งเสร็จก็ได้ยินเสียงมันลอยเข้ามาในหู...กินเยอะจังเดี๋ยวก็อ้วนหลอก...(เขาเป็นรุ่นพี่ม.5 ขอแทนชื่อว่า พ ค่ะ) เราทำหน้างงๆหันไปมองคิดในใจทำไมปาก😆จัง เราก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรเขา หลังจากวันนั้นเราก็เจอหน้าพี่คนนี้บ่อยขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้แทบไม่เคยเจอในร.รเลยแปลกดีแฮะ พี่เขาจะชอบยิ้มเวลาเจอหน้าเรา เราก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบเราแน่เลย หลังจากนั้นประมาณเดือนนึง พี่เขาเดินมาขอเบอร์ในขณะที่เรานั่งกับเพื่อนๆทั้งกลุ่มเลย เพื่อนก็แซวตอนนั้นจำได้ว่าเขินมาก เราก็คุยๆกันพักนึงค่ะ แล้วก็ตกลงเป็นแฟนกันได้เดือนนึงเขาขอมาหาเราที่บ้าน ค่ะนั้นแหละเรามีไรกัน เราเป็นคนแรกของกันและกัน ตอนนั้นเราคิดแค่ว่ามันคงทำให้เรารักกันมากขึ้น ใช่ค่ะ เรารักกันมากขึ้น ปีแรกมีความสุขมากเขาดีกับเรามาก ใส่ใจแคร์เรามากๆอะไรก็ดีไปหมดค่ะตอนนั้น เราทุ่มเทกับเขามาก เขาอยากได้อะไรถ้าเราหาให้ได้เราก็หาให้ค่ะ ส่วนมากเราเป็นคนเลี้ยงเขานะ แต่เราไม่คิดหลอกว่าเขาเกาะเราหรือเปล่า เราไม่คิดเลยเพราะเรารักเขา เรามีความสุขที่ได้ให้ เรามีความสุขจริงๆเวลาเห็นเขามีความสุข เวลาผ่านไปเหมือนว่าเวลาแห่งความสุขมันใกล้จะหมดลง แต่ก็ยังไม่หมดไปซะทีเดียวค่ะ มันถึงเวลาที่เราต้องห่างกันค่ะเขาเข้ามหาลัย จากที่เคยเรียนที่เดียวกันเจอกันก่อนเข้าเรียน ตอนพักเที่ยงนั่งกินข้าวด้วยกันเลิกเรียนก็เจอกัน วันหยุดก็ได้เจอกันบ่อยกลายเป็นเขาเข้ามหาลัยสองสามเดือนแรกเหมือนเขาลืมเราไปเลยค่ะ แล้วก็มีเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจเอามากๆนั่นก็เรื่องผู้หญิง จากที่เขาไม่เคยทำตัวแย่แบบนี้ก็กลายเป็นโคตรแย่ เราก็ไม่รู้อะไรที่เปลี่ยนเขา ใจเขาหรือสังคมใหม่ๆที่เขาเจอ เราเริ่มระแคะระคายเรื่องผู้หญิงคนนึงขอแทนว่า อ ค่ะ ผู้หญิงคนนี้เขารู้นะค่ะว่าแฟนเรามีเราอยู่แล้ว เขาถ่ายรูปกับแฟนเราส่งมาเย้ยเรา ไม่รู้เขาทำไปเพื่ออะไร แต่แฟนเราก็ปล่อยให้คนอื่นที่เพิ่งรู้จักเข้ามาทำร้ายความรู้สึกเราได้ถึงขนาดนี้ เราก็ถามไปว่าทำไปเพื่ออะไร อ เขาตอบมาว่าเพื่อนแกล้งค่ะ มันใช่เรื่องหรอ เหมือนผู้หญิงคนนี้พยายามทำให้เรารู้ว่านี่คือเขานะ เขาต้องการแย่งแฟนเราน้ะแบบนี้หรอ เรามีปัญหากันสักพัก ตอนนั้นมีหลายคำถามมากอยู่ในหัวเราค่ะ แต่เราไม่เคยได้คำตอบที่แท้จริงสักเรื่องเลยค่ะ ขอเล่ารายละเอียดเรื่องราวระหว่างผู้หญิงคนนี้กับแฟนเรานะค่ะ คือแฟนเราชอบไปอยู่หอเพื่อนโดยมีผู้หญิงคนนี้อยุ่ด้วยตลอด เวลาเราคุยโทรศัพน์กับแฟนผุ้หญิงคนนี้มักจะส่งเสียงให้เราได้ยินตลอด แล้วแฟนเราชอบหาเรื่องทะเลาะกับเราบ่อยมาก พอทะเลาะก็ปิดเครื่องหนี เราห่างกันเป็นเดือนๆเลยค่ะช่วงนั้น ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าเขาจะทำอะไรไม่ดีลับหลังเราหรือปล่าว จนวันนึงเรามีโอกาศได้ไปหอแฟนค่ะ เราเช็คโทรศัพท์เขาค่ะ แล้วเราก็เห็นสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าเราจะเห็น เรามือสั่นไปหมด เราปาโทรศัพท์ทิ้งเลยค่ะด้วยความที่คิดอะไรไม่ออกแล้ว เราเห็นเขาถ่ายรูปนอนหนุนตักกันบนที่นอนคือตอนนั้นเราคบกันจะสามปีแล้วอะ แต่ทำไมเหมือนเขาไม่ได้รักเราเลยหรอ เราถามแฟนว่ามันคือออะไร สิ่งที่แฟนเราตอบมาคือเพื่อนกัน มันไม่ใช่คำตอบที่แท้จริงอะ เราไม่เชื่อเขาค่ะ เราอาละวาทตบเขาตีเขาจนกะทืบเลยค่ะตอนนั้นเราโมโหมากไม่คิดว่าคนที่รักจะทำเราขนาดนี้ เราไม่ใช่คนโมโหร้ายค่ะ เราไม่เคยทะเลาะแล้วตบตีแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกเหตุการณ์นี้มันเปลี่ยนเราเป็นคนละคนเลยค่ะจากที่เราเป็นคนใจเย็น ไม่เคยโวยวายก็กลายเป็นนางร้ายไปเลยตั้งแต่เจอเรื่องนี้แล้วเราก็กลายเป็นคนโมโหร้ายจากนั้นมา อ๋ออีกอย่างค่ะเราเจอถุงยางที่หอแฟนด้วย เราถามว่าทำไมถึงมี คำตอบที่ได้คือ พี่ให้ไว้เป็นของมั่น มันตอบมาได้ยังไงมันเอาอะไรคิด ตอนเราคือเราหมดแรงเหนื่อยที่จะทะเลาะเหนื่อยคิดอะไรไม่ออก เราฝืนใจเชื่อปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปเพราะต่อให้เราถามให้ตายยังไงมันก็ไม่พูดความจริงออกมา เวลาผ่านไปผู้หญิงคนนั้นเหมือนมีปัญหากับเพื่อนในคณะจนเรียนต่อไม่ได้ เลยออกไปในใจเราตอนนั้นก็สมน้ำหน้ามันค่ะ เหมือนความรักเราจะกลับมาดีอีกครั้ง😆แต่ไม่ใช่ค่ะ จบเรื่องนี้ก็มีเรื่องติดเพื่อนต่อค่ะ ตั้งแต่เขาเข้ามหาลัยชีวิตรักเราไม่เคยมีความสุขเลย จากที่เคยเห็นคู่อื่นๆเขาเลิกกันมากเยอะเพราะเข้ามหาลัย เราก็คิดนะว่าเราล่ะจะไปรอดไหม แต่มันก็รอดค่ะ เราจบม.6 แล้วเราอยากอยู่ใกล้ๆเขาเราเลยเลือกเรียนวิศวะเหมือนเขาค่ะที่เดียวกันด้วย เพราะเราวางแผนกันไว้ว่าจะอยู่หอด้วยกัน คราวนี้อยู่ด้วยกันแล้วมันดูเหมือนจะราบรื่น😆ไม่ใช่เลย ยิ่งใกล้ยิ่งทะเลาะ เพราะด้วยเหตุที่ว่าเขาเคยนอกใจมันเลยเป็นปมในใจเรา เราไม่เคยไว้ใจเขาอีกเลย เขาจะไปไหนเราให้เขารายงานตลอด เราไม่ค่อยให้เขาไปสังสรรค์กับเพื่อน ไปไหนเราโทรตามตลอด เขาไปไหนทีเราโคตรระแวง คิดมาก เพราะเราไม่เคยลืมเรื่องนั้นเลยเราไม่เคยได้รู้คำตอบจริงๆของเรื่องนั้นไงมันเลยคาใจมาถึงทุกวันนี้ จนกระทั่งปิดเทอมปี 1 เราทะเลาะกันเรื่องเล็กมากเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่เขาดันมาใส่อารมณ์กับเรา เขาเป็นแบบนี้มานานแล้วจากที่แรกๆเคยหวาน หลังๆก็ด่ากันยับค่ะเขาไม่ค่อยง้อเราไม่ใส่ใจเรา ไม่แคร์ความมรู้สึกเราเหมือนแต่ก่อน อีกหลายเรื่องที่เก็บมาเราเริ่มหมดควรมอดทนค่ะ จนเราบอกเลิกเขา เราเลิกกันจริงๆค่ะตั้งแต่วันแรกถึงตอนนี้เป็นเวลา 4 ปี 5เดือน เรานอนร้องให้ทุกวันค่ะเราถามตัวเองว่าเราทำถูกแล้วใช่ไหม ทำไมไม่มีความสุขเลย เรารอเขามาง้อแต่ก็ไม่มีวี่แวว จนมีคนคนนึงเข้ามา ขอแทนชื่อว่า ป ค่ะ เขาเข้ามาทำให้เรายิ้มได้จนเราเริ่มรู้สึกดีกับเขาค่ะ แต่แล้ว พ ก็กลับทักเรามาว่าจะเลิกจริงๆหรอ คือเรางงมาก ที่ผ่านมานี่เรื่องเล่นหรอ ทำไมเหมือนเขาไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย เขากลับมาเถียงเราโน่นนี่นั่น เราบอกไปว่าให้มันจบแค่นี้เหอะ เราเลยตัดสินใจคบกับ ป ค่ะ เหมือนเราหนีเสือปะจรเข้เลยค่ะ ป สร้างภาพให้เราเห็นว่าเขาดีอย่างนั้นอย่างนี้ เขาเอาแต่ด้านดีๆออกมาให้เราเห็น มันไม่ใช่ด้านดีที่แท้จริงมันเป็นด้านดีจอมปลอมที่มันสร้างขึ้น ตั้งแต่เขามาอยู่หอกับเราเห็นนิสัยแย่ๆของเขาเยอะมากภายในเวลาแค่เดือน เราแทบกระอักโอ้โหไม่คิดว่าจะซวยขนาดนี้😆 มันทำให้เราคิดถึงแฟนเก่า พ ค่ะ เราแอบ ป ไปเจอ พ เราเล่าให้ฟังว่าเราเจอไรมาบ้าง ตอนนั้นเหมือนโลกมันถล่มเลยมันแย่ไปทุกอย่าง มีแค่ พ คนเดียวที่เราคิดถึง ที่เราอยากจะระบายให้เขาฟังแค่เขาคนเดียวจริงๆที่ใจเราคิดถึงตลอด เราได้มาเปิดใจคุยกันค่ะ และแล้วเขาก็สารภาพเรื่องนั้นกันเราค่ะ เรื่องที่เราไม่เคยรู้คำตอบที่แท้จริงเลย เรื่องที่คาใจเรามาถึงทุกวันนี้ มันสารภาพว่ามันมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น อ จริง เป็นคำตอบที่อยากรู้มานาน พอรู้คำตอบแล้วเรารับไม่ได้ค่ะ จากที่เสียใจเรื่อง ป มากลับต้องมารับรู้อะไรแบบนี้อีก ไม่ว่าใครจะทำร้ายความรู้สึกเราขนาดไหน เราก็ไม่เคยเจ็บเท่าที่พ คนที่เรารักทำกับเราค่ะ ตอนนั้นเราหน้าชามาก เรานิ่งไปพักนึงอะ เราไม่รู้จะพูดว่าไรมันจุกไปหมด ใครไม่เจอแบบนี้กับตัวจะไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกค่ะ พอเราเริ่มมีสติ คำแรกที่พูดออกมาคือ มทำกับกลงได้ยังไง เขาขอโทษเรา บอกกับเราว่าขอแก้ตัวได้ไหม เขาสำนึกแล้วเขารู้แล้วว่ารักเราแค่ไหน แต่ตอนนั้นใจเราคือไม่เอาอะไรทั้งนั้น เราวิ่งออกมาจากหอ พ ตอนนั้นตี4 (คือเรามาจากบ้านวันเสาร์เข้ากะจะมาระบายกับ พ แล้วจะกลับหอตอนเช้าของวันอาทิตย์) วิ่งมาที่หอเรา ป มันคงงแหละเรามาได้ไงตี 4 แต่เราก็ไม่อธิบายอะไรให้มันฟังหลอก จนเราเลิกกับ ป เราย้ายหอ เราเริ่มทำใจเรื่อง พ ได้สักพักแล้ว อยู่มาไม่นานเรากับ พ ก็ กลับมาคุยกันแต่ไม่มีสถานะค่ะมีอะไรกันปกติ แล้วเราดันไปเห็นรูปคู่มันกับแฟนใหม่มันในโทรศัพท์มัน 😆อ้าวแล้วเราเป็นชู้กับแฟนคนอื่นหรอ เราผิดไหมล่ะ เราเพิ่งรู้ทีหลัง จนเราคิดว่าควรจะตัดขาดจริงๆแล้วหล่ะ จนวันนึงมีผู้หญิงทักเรามา ขอแทนว่าA
A:เธอใช่แฟนเก่า พ ไหมเราอยากคุยด้วย
..:มีอะไรก็ไปคุยกันเองสิ่
A:เราพลาดมีอะไรกับ พ แล้วเมนส์เราไม่มา พ มันบล็อคเราทุกอย่าง ช่วยบอก พ ให้หน่อยได้ไหม
ไอ้เรารู้แบบนี้ก็เจ็บไปอีกทำไมมันไม่รู้จักพอ จะ🙊ไปถึงไหน เราไม่อยากยุ่งแต่เราก็เห็นใจนะผู้หญิงด้วยกัน เลยบอก พ ให้แต่มันทำเฉยค่ะ
หลังจากนั้นเราก็อยู่ของเรามาเรื่อยๆถามว่ายังไหมก็ยังรู้สึกค่ะ ยังคิดถึง ในขณะนั้นเรามีคนคุยใหม่เข้ามาเรื่อยๆแต่เหมือนเราไม่กล้าเปิดใจ พอเริ่มรู้สึกดีกับใครเราก็ตัดกลัวผิดหวังอีก เราคิดว่าการอยู่คนเดียวมันดีแล้ว แต่ใจจริงเราคือเราอยากมีใครสักคน แต่ถ้าเราเปิดใจให้ใครมันก็คงไม่แฟร์กับเขาเพราะเรายังไม่ลืมคนเก่าเลย ทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลย
เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไง หาทางออกให้ตัวเองยังไง
เรื่องของเรามันมีเยอะกว่านี้ แต่เล่าแค่นี้พอเดี๋ยวร้องไห้ไม่มีคนปลอบใจ😆