ณ หอพักแห่งหนึ่ง เวลา 00.25
คือห้องข้างๆเขาเสียงดังมากเลยค่ะบ่อยมากเจ้าของหอพักก็เตือนแล้วพวกเขารับคำและเบาลงแต่พอสักพักพวกเขาก็เสียงดังขึ้นมาอีกพอตำรวจมาดูก็รับคำเหมือนเพื่อนเล่นด้วยบางทีพวกเขากินเหล้ากันอยู่แต่ก็ไม่มีความกลัวตำรวจแถมยังชวนดื่มหน้าตาเฉยอีกพอหนูไปเตือนเขาดีดีเขาก็ฟังนะคะ แต่พวกเขาก็ยังทำอีกแถมยังล้อเลียนว่ากลัวตายละแล้วก็นินทาเจ้าของหอและตำรวจด้วย เสียงมันก้องน่ะค่ะเลยได้ยิน เจ้าของหอเคยไล่แล้วแต่พวกเขาก็ไม่ยอมออกค่ะโดยอ้างว่ายังหาหอไม่ได้ จะโทรหาพ่อแม่เขาก็ไม่ติดเพราะเขาให้เบอร์มั่วมา ทั้งที่อยู่ม.ปลายแล้วแต่กลับไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย ควรจะบอกพวกเขาอย่างไรดีคะ?

ก็เข้าใจค่ะว่าเราทำให้คนอื่นดีตามใจเราเหมือนกันหมดไม่ได้แต่มันควรมีความสำนึกในสิ่งที่ตนเองทำไม่ใช่หรือคะ เฮ้อ...หนูพยายามหลับแล้วนะคะแต่ มันหลับไม่ลงค่ะพวกเขาหัวเราะตะโกนนู้นนี่ในห้องน่ะเล่นเอาสะดุ้งเป็นพักๆเลยกว่าพวกเขาจะนอนกันก็ 02.15 แล้ว หนูควรเงียบต่อไปแบบนี้ดีไหมคะเจ้าของหาก็ใจดีเกิ๊นนไม่อยากมีเรื่องกันใคร

เพื่อนบ้านเสียงดังทำอย่างไรดีคะ?
คือห้องข้างๆเขาเสียงดังมากเลยค่ะบ่อยมากเจ้าของหอพักก็เตือนแล้วพวกเขารับคำและเบาลงแต่พอสักพักพวกเขาก็เสียงดังขึ้นมาอีกพอตำรวจมาดูก็รับคำเหมือนเพื่อนเล่นด้วยบางทีพวกเขากินเหล้ากันอยู่แต่ก็ไม่มีความกลัวตำรวจแถมยังชวนดื่มหน้าตาเฉยอีกพอหนูไปเตือนเขาดีดีเขาก็ฟังนะคะ แต่พวกเขาก็ยังทำอีกแถมยังล้อเลียนว่ากลัวตายละแล้วก็นินทาเจ้าของหอและตำรวจด้วย เสียงมันก้องน่ะค่ะเลยได้ยิน เจ้าของหอเคยไล่แล้วแต่พวกเขาก็ไม่ยอมออกค่ะโดยอ้างว่ายังหาหอไม่ได้ จะโทรหาพ่อแม่เขาก็ไม่ติดเพราะเขาให้เบอร์มั่วมา ทั้งที่อยู่ม.ปลายแล้วแต่กลับไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย ควรจะบอกพวกเขาอย่างไรดีคะ?
ก็เข้าใจค่ะว่าเราทำให้คนอื่นดีตามใจเราเหมือนกันหมดไม่ได้แต่มันควรมีความสำนึกในสิ่งที่ตนเองทำไม่ใช่หรือคะ เฮ้อ...หนูพยายามหลับแล้วนะคะแต่ มันหลับไม่ลงค่ะพวกเขาหัวเราะตะโกนนู้นนี่ในห้องน่ะเล่นเอาสะดุ้งเป็นพักๆเลยกว่าพวกเขาจะนอนกันก็ 02.15 แล้ว หนูควรเงียบต่อไปแบบนี้ดีไหมคะเจ้าของหาก็ใจดีเกิ๊นนไม่อยากมีเรื่องกันใคร