จะยุต่อหรือเลือกเดินออกมาค่ะ

เรื่องมียุว่าเรามีแฟนค่ะ แต่ก็เป้นแฟนคนอื่นเหมือนกัน555+  เรื่องมันก้อมียุว่าเราเจอกันเมื่อ5เดือนที่แล้วด้วยความบังเอินและก้อตกหลุมรักเราเข้าทำให้เราสานต่อความสัมพันธ์กัน แต่เขามีแฟนยุแล้ว เขาทะเลาะกับแฟนเขาค่ะ เลยทำให้เขานอกใจมามีเรา เราทั้ง2ตัดสินใจคบหากัน (เป้นแฟน)ตอนแรกเราก้อแอบๆพอแฟนเค้าจับได้แต่แฟนเค้าก้อยอมให้คบกัน แต่ก้อมีบางเรื่องที่ต้องให้เกียรติกัน แฟนเราเขาบอกว่าเขารักเราขาดเราไม่ได้  เราเคยคิดจะเลิกกันหลายครั้งเพราะเราเป้นคนคิดมากเราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ เราก้อต้องการความชัดเจน เราจะทะเลาะแล้วชอบงอลเค้าตอนเค้าคุยกับแฟนคนที่1. 555+ เวลาคอลหา หรือตอนที่พีคสุดๆคือตอนที่เค้าไปหากัน เราร้องไห้ทุกครั้ง TT แต่เขาก้อเคยจะเลิกกันน้ะ แต่พอเค้าจะเลิกกันก้อเลิกไม่ขาดเพียงเหตุผลที่ว่าสงสารเพราะเค้าเป้นคนดี แต่อีกมุมนึงเค้าก้อบอกว่ารักเราขาดเราไม่ได้และไม่อยากเลิกกับเราเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าเราไม่สงสารอีกคนน่ะ เราก้อสงสารแต่เราจะถอนตัวก้อถอนไม่ได้แล้ว เรารุ้สึกรักแฟนเรามาก เราเสียใจและผิดหวังในตัวเองมากที่ทำเรื่องแย่ๆแบบนีไป เราเป้นคนคิดมากเรื่องเล้กๆน้อยก้อเอามาคิดแล้ว เราขี้น้อยใจแต่ไม่พูด ความรุ้สึกของเราน้ะ ตอนที่เค้าคุยกันเค้าก้อรักกันดี มีความสุขดีเราก้อจะรุ้สึกไม่อยากไปเป้นส่วนเกินในชีวิตเค้าเลย เรายุกับเขาที่บ้านของเขาเวลาแฟนเขามาหา เราก้อต้องเก้บผ้าไปแอบ พอแฟนเค้ากลับเขาถึงจะมารับเราไป เราก้อนอยอีกคิดว่ากุเป้นตัวอะไรว่ะ ? เรารับรู้น่ะว่าเขารักเราเพราะเขาดีกับเราทุกอย่าง เวลาไม่สบายก้อหายามาให้กิน พาไปหาหมอ อยากได้อะไรก้อซื้อให้ ให้ความสำคัน เรารักเขามาก. เขาเล่าเรื่องราวของแฟนเขาให้เราฟังมีแต่เรื่องดีๆ เค้าบอกเขาเป้นคนดี อยากได้อะไรก้อหาให้ ยอมทุกอย่าง พูดง่ายว่าเป้นคนดีอะ เลยสงสารไม่อยากทิ้งเค้า แต่เราสิ มีบ้างไม่มีบ้างมีอะไรให้เล็กๆน้อยไม่มากมายแต่เราก้อทำทุกอย่างให้ด้วยใจ ก้อแหง่สิ แฟนเขาอายุ35 มีการมีงานทำแต่เราเป้นแค่เด้ก18 ใครเค้าจะมาฝากชีวิต จะอัคติอะไรหนักหนากับเด้ก ทำไมเหรอเด้ก18รักใครไม่เป้นเหรอ (พร่ามไปเรื่อย) เราเรียนยุม.6 เราจบเราก้อห่างกันเพราะเราต้องไปเเรียนเค้ากลัวว่าเราจะมีคนอื่น แต่เราก้อบอกเขาเสมอว่าไม่ว่าจะยุที่ไหนก้อนอกใจได้หมดแหล้ะ ตอนไม่ไปเรียนที่ไหนมีคนเข้ามาจีบตั้งเยอะตั้งแยะ ยังไม่สนใจเลย ทั้งหล่อทั้งรวย !! เจอคนถุกใจก้อหักห้ามใจตลอด (ก้อบอกเค้าว่าให้ไปยุด้วยกันเวลาเราไปเรียน) เราก้อพยายามถามเขาตลอดว่าจะเลือกใคร เค้าบอกว่าตอนนี้ไม่รุ้มันเป้นเรื่องของอนาคตใครทำให้มีความสุขเขาก้อเลือกคนนั้น เค้าบอกจะเลือกตามใจตัวเอง (รักใครก้อเลือกคนนั้นอะไรประมานนี้) เขาให้เรารอ1ปี ที่เราจะต้องยุในความสัมพันธ์แบบนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงวันครบรอบแล้วเค้าจะเลือก แต่ทนๆๆๆยุทุกวัน ยุแบบไม่มีตัวตน ยุแบบอับอาย ยุแบบเป้นขี้ปากคนอื่น แล้วบ้านเรากับบ้านแฟนยุไม่ไกลกัน พื้นเพก้อเกือบจะพี่น้องกันหมดแหล้ะ รุ้จักกันทั่ว ใครๆเค้าก้อรุ้ว่าคบยุกับอีกคนก้อเอาอีกคนมายุ พอคนโน้นมาก้อเอาคนนี้ไปส่ง ก้อเป้นแบบนี้แหล้ะ เราก้อกลัวว่าแม่จะไปได้ยินใครพูดว่าเราเป้นยังโน้นอย่างนี้ สงสารแม่ แค่ไม่ก้อไม่เคยห้ามหรือทำให้อึดอัดถึงจะรุ้อะไรมาก้อไม่เคยด่าว่ามีแต่สอนๆให้คิดเอง แล้วอย่างนี้จะไม่อึดอัดได้ยังไงค่ะ แต่ก้อไม่สนใครหรอก สนใจความรุ้สึกตัวเองมากกว่า (ที่เค้ายุบ้านก้อเพราะเรา ต้องมากรีดยางเหนื่อยเพราะรักเรา ถ้าไม่มีเราเค้าคงจะไปยุกับแฟนเค้า สบายๆไม่ต้องทำอะไรมีแต่คนคอยทำให้  แต่ที่ต้องมาลำบากเพราะมีเรา. เค้าไม่อยากทิ้งเราไป เค้าบอกยุกับแฟนเค้ามีตังจ่ายมีเสื้อผ้าดีๆใส่ ได้แต่งตัวดูดี แต่เค้าก้อไม่อยากไปเพราะมีเรา แต่เราก้อสงสารเขาอยากให้เค้าได้ดี เค้าเจอคนดีแล้วดูแลเค้าได้แล้ว แต่เราเหมือนตัวฉุดเค้า เค้าว่ากันว่าถ้าเรารักเค้าจิงเราก้อต้องปล่อยให้เค้าไปได้ดี แบบนี้เราควรจะยุต่อเพื่อพิสูจน์ความรักของเราหรือจะปล่อยเค้าได้ยุกับคนดีๆและพร้อมจะให้เค้าทุกอย่างดีค่ะ ?  😭😭