สวัสดีค่ะ.....นี่เป็นกระทู้แรกของเรา พอดีอยากถามผู้รู้หลายๆท่านว่าถ้าเป็นอย่างนี้จะทำยังไงดี?
ก่อนอื่นเราขอเล่าเรื่องที่ต้องการคำแนะนำจากทุกๆท่านที่เข้ามาตอบก่อนนะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องเบสิคมาก!!! มันคือเรื่องความรักนั่นเอง
เมื่อครั้งก่อน เราอายุ19 (ตอนนี้21) เราได้เข้าทำงานโรงงานเอกชนแห่ง
ทำงานไปสักพัก เวลาผ่านไป3เดือน ก็ได้เจอผช คนนึง รู้สึกชอบมากๆๆๆ เลยเข้าไปทำความรู้จักกับพี่เค้า
หลังจากนั้นไม่นานเราก็คุยกันคุยกันแบบไม่มีสถานะใดใดทั้งสิ้นคุยกันเฉยๆมีแต่เราเองที่คิดว่ามันเป็นความรัก
แต่ไม่รู้ว่าเค้าคิดแบบเราหรือเปล่าแต่เราก็สนิทกันพอสมควร จนวันนึงรู้ว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เลยคิดว่าไม่ควรคุยแบบนั้นอีกต่อไป
เพราะเราก็ไม่อยากไปเป็นมือที่3ใคร แต่สุดท้ายเหตุการณ์มันกับลงเลยที่การเป็นพี่น้องกันทั้งกับพี่เค้าแล้วก็แฟนพี่เค้า
ตอนนั้นเราสนิทกันมาก ไปไหนก็ไปด้วยกัน แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดกับพี่เค้าแบบนั้นแล้ว เราคอยช่วยเหลือเค้า2คนในทุกๆเรื่อง
ย้ำนะว่าทุกเรื่องจริงๆ ตอนเค้าทะเลาะกันเราก็ช่วยทำให้เค้ากับมาคืนดีกัน แต่สำหรับคนอื่นๆกับมองเราว่า เรากับพี่เค้าเป็นกิ๊กกัน
มีอะไรกันแล้ว ประมาณนี้ ตอนนั้นเราอยู่ยากมาก เพราะเป็นช่วงที่เราเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
เพราะอย่างนี้มันเลยเกิดปัญหาขึ้นมาว่ามีคุณสมบัติไม่เหมาะสม เราเสียใจมากที่คนอื่นมองเราแบบนี้ ส่วนเรื่องจะไปอธิบายให้ใครเค้าเข้าใจ
ก็คงไม่เป็นผล ถ้าใครอยู่ในวัยทำงานจะเข้าใจคำว่าแรงกดดันดี ไม่ว่าจะทางไหน เพราะเราใช้ชีวิตแบบก้าวกระโดด เรียนแค่ม.6แล้วทำงานเลย
เวลาเจอเรื่องแบบนี้ก็รับไม่ไหว เพราะไม่เคยเจอสายตาหรือคำพูดต่างๆในฐานะของเพื่อนร่วมงาน มันต่างจากเพื่อนวัยเรียนมากๆ
วันนึงเรากับพี่เค้าและแฟนพี่เค้าทะเลาะกันครั้งใหญ่ เราอยากได้ยินคำว่าขอโทษจากพี่เค้า แต่เค้าไม่เคยพูดเลยซักครั้งไม่ว่าจะทำผิดกี่ครั้งก็ไม่เคยพูด ทั้งๆที่เราให้และช่วยเหลือเค้าทุกอย่าง เราคิดว่าเค้าไม่เคยเห็นค่าความสำคัญของเรา เราเลยเลือกที่จะตัดความสัมพันธ์กันไป
และแล้วก็มีผู้อยู่เบื้องหลังคนนึงที่อยากให้เราห่างๆกับ2คนนี้มาโดยตลอด นั่นก็คือ หัวหน้าเรา จากนั้นไม่นานเราก็สนิทกับหัวหน้าคนนี้มาก
(หลังจากหายร้องไห้ฟูมฟายมานาน ถึงขนาดทำงานที่เดียวกันไม่ได้อีกต่อไป เลยคิดจะลาออก ก็ได้หัวหน้าคนนี้แหละที่คอยให้คำปรึกษาที่ดีให้)
จนวันนึงเราคิดว่าเรารู้สึกแปลกๆกับหัวหน้าคนนี้มาก เราเข้าใจกันและกันได้แค่มองตากัน รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการหรือรู้สึกอะไรผ่านสายตาตลอด
เราชอบทำให้เค้ามีความสุข ไปไหนไปกัน ยอมทุกอย่าง เป็นทุกอย่างให้กับเค้า แบบนี้เค้าเรียกว่า รัก รึเปล่า?
หัวหน้าเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะเจ้าชู้มาก เราเองก็ไม่ได้สวย อ้วนก็อ้วน ไม่ขาว เลยคิดว่าเค้าคงไม่ชอบเราหรอก!!! เค้าเคยบอกให้เราลดน้ำหนักด้วย เราก็อยากลดนะ แต่เหมือนแรงผบักดันมันมีไม่มากพอเลยทำมั่งไม่ทำมั่ง เลยอ้วนเหมือนเดิม 555
วันนึงรู้ว่าเค้ามีสัมพันธ์กับพี่ที่รู้จักกัน เค้าหน้าตาดี มีการศึกษา เรียนเก่ง หุ่นดี แต่เค้าเรียกความสัมพันธ์นั้นว่า เป็นความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด
เรารู้สึกเหมือนมีคนแย่งความรักเราไป แต่ในทางกลับกัน เราต่างหากที่เข้าไปแทรกที่ของๆเค้ามากกว่า (แอบด่าตัวเองที่ผิดคิดชอบแต่ของของคนอื่น)
แต่บอกก่อนนะว่าเราไม่เคยตั้งใจให้เป็นแบบนั้นจริง ทุกครั้งที่ชอบ ก็มารู้ทีหลังว่าเค้ามีแฟนแล้วตลอดเลย กรรม!!! 😭😭😭
เราเลยคิดที่จะตีตัวออกมาอีกเหมือนเคย ทำไม่คุย ไม่สนใจเค้า เค้าก็รู้นะว่าเราไม่พอใจหรือไม่คุยกับเค้า เค้าก็จะไม่คุยเหมือนกัน และเค้าก็จะคุยกับคนอื่นน้อยลงทุกครั้งที่เราไม่คุยกับเค้า แต่เรื่องงานมันบังคับให้เราต้องคุยกัน พอเราเข้าไปคุยเค้าก็ยิ้มออกมา มันทำให้เราอดที่จะดีใจพร้อมกับคิดว่าเค้าคงดีใจที่เรากลับมาคุยกับเค้า เราเลยทำไม่ได้เลยสักครั้งที่จะเลิกชอบเค้า
ตอนนี้รู้สึกผิดมาก ที่แอบไปคิดเกินเลยกับคนของพี่ที่รู้จัก ทั้งๆที่พี่คนนั้นเค้าดีกับเรามาก คอยช่วยเราตลอด
และเหมือนว่าทุกวันนี้พี่สาวเค้าจะเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ของเรากับหัวหน้าว่าทำไมถึงสนิทกันจัง รู้ใจกัน คงคิดว่าเราเป็นอะไรกับหัวหน้า ด้วยความที่หัวหน้าเราเป็นคนเจ้าชู้ด้วยแหละ เลยคิดแบบนั้น แต่จริงๆเราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แค่รู้ใจกันเท่านั้นเอง เราก็อยากอธิบายให้พี่เค้าฟังนะ ว่าไม่มีอะไรกันเลย
แต่เค้าเองก็ปกปิดสถานะกันเหมือนกันเลยไม่อยากพูดไปให้เค้ารู้สึกเหมือนว่าเราไปรู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเค้าได้ไง?
จนป่านนี้ ผ่านมา2ปี ก็เลิกชอบเค้าไม่ได้ อยากได้คำแนะนำ ว่าควรทำอย่างไรต่อดี เพราะนับวันก็มีคนเริ่มสงสัยว่าเราชอบเค้า ขึ้นทุกวันๆ
กลัวเค้าจะรู้ความจริงว่าเราแอบชอบเค้า ทำให้เค้ามีปัญหากับพี่ที่รู้จัก ทำไงดี?????
อยากได้คำแนะนำดีดีค่ะ
ก่อนอื่นเราขอเล่าเรื่องที่ต้องการคำแนะนำจากทุกๆท่านที่เข้ามาตอบก่อนนะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องเบสิคมาก!!! มันคือเรื่องความรักนั่นเอง
เมื่อครั้งก่อน เราอายุ19 (ตอนนี้21) เราได้เข้าทำงานโรงงานเอกชนแห่ง
ทำงานไปสักพัก เวลาผ่านไป3เดือน ก็ได้เจอผช คนนึง รู้สึกชอบมากๆๆๆ เลยเข้าไปทำความรู้จักกับพี่เค้า
หลังจากนั้นไม่นานเราก็คุยกันคุยกันแบบไม่มีสถานะใดใดทั้งสิ้นคุยกันเฉยๆมีแต่เราเองที่คิดว่ามันเป็นความรัก
แต่ไม่รู้ว่าเค้าคิดแบบเราหรือเปล่าแต่เราก็สนิทกันพอสมควร จนวันนึงรู้ว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เลยคิดว่าไม่ควรคุยแบบนั้นอีกต่อไป
เพราะเราก็ไม่อยากไปเป็นมือที่3ใคร แต่สุดท้ายเหตุการณ์มันกับลงเลยที่การเป็นพี่น้องกันทั้งกับพี่เค้าแล้วก็แฟนพี่เค้า
ตอนนั้นเราสนิทกันมาก ไปไหนก็ไปด้วยกัน แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดกับพี่เค้าแบบนั้นแล้ว เราคอยช่วยเหลือเค้า2คนในทุกๆเรื่อง
ย้ำนะว่าทุกเรื่องจริงๆ ตอนเค้าทะเลาะกันเราก็ช่วยทำให้เค้ากับมาคืนดีกัน แต่สำหรับคนอื่นๆกับมองเราว่า เรากับพี่เค้าเป็นกิ๊กกัน
มีอะไรกันแล้ว ประมาณนี้ ตอนนั้นเราอยู่ยากมาก เพราะเป็นช่วงที่เราเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
เพราะอย่างนี้มันเลยเกิดปัญหาขึ้นมาว่ามีคุณสมบัติไม่เหมาะสม เราเสียใจมากที่คนอื่นมองเราแบบนี้ ส่วนเรื่องจะไปอธิบายให้ใครเค้าเข้าใจ
ก็คงไม่เป็นผล ถ้าใครอยู่ในวัยทำงานจะเข้าใจคำว่าแรงกดดันดี ไม่ว่าจะทางไหน เพราะเราใช้ชีวิตแบบก้าวกระโดด เรียนแค่ม.6แล้วทำงานเลย
เวลาเจอเรื่องแบบนี้ก็รับไม่ไหว เพราะไม่เคยเจอสายตาหรือคำพูดต่างๆในฐานะของเพื่อนร่วมงาน มันต่างจากเพื่อนวัยเรียนมากๆ
วันนึงเรากับพี่เค้าและแฟนพี่เค้าทะเลาะกันครั้งใหญ่ เราอยากได้ยินคำว่าขอโทษจากพี่เค้า แต่เค้าไม่เคยพูดเลยซักครั้งไม่ว่าจะทำผิดกี่ครั้งก็ไม่เคยพูด ทั้งๆที่เราให้และช่วยเหลือเค้าทุกอย่าง เราคิดว่าเค้าไม่เคยเห็นค่าความสำคัญของเรา เราเลยเลือกที่จะตัดความสัมพันธ์กันไป
และแล้วก็มีผู้อยู่เบื้องหลังคนนึงที่อยากให้เราห่างๆกับ2คนนี้มาโดยตลอด นั่นก็คือ หัวหน้าเรา จากนั้นไม่นานเราก็สนิทกับหัวหน้าคนนี้มาก
(หลังจากหายร้องไห้ฟูมฟายมานาน ถึงขนาดทำงานที่เดียวกันไม่ได้อีกต่อไป เลยคิดจะลาออก ก็ได้หัวหน้าคนนี้แหละที่คอยให้คำปรึกษาที่ดีให้)
จนวันนึงเราคิดว่าเรารู้สึกแปลกๆกับหัวหน้าคนนี้มาก เราเข้าใจกันและกันได้แค่มองตากัน รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการหรือรู้สึกอะไรผ่านสายตาตลอด
เราชอบทำให้เค้ามีความสุข ไปไหนไปกัน ยอมทุกอย่าง เป็นทุกอย่างให้กับเค้า แบบนี้เค้าเรียกว่า รัก รึเปล่า?
หัวหน้าเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะเจ้าชู้มาก เราเองก็ไม่ได้สวย อ้วนก็อ้วน ไม่ขาว เลยคิดว่าเค้าคงไม่ชอบเราหรอก!!! เค้าเคยบอกให้เราลดน้ำหนักด้วย เราก็อยากลดนะ แต่เหมือนแรงผบักดันมันมีไม่มากพอเลยทำมั่งไม่ทำมั่ง เลยอ้วนเหมือนเดิม 555
วันนึงรู้ว่าเค้ามีสัมพันธ์กับพี่ที่รู้จักกัน เค้าหน้าตาดี มีการศึกษา เรียนเก่ง หุ่นดี แต่เค้าเรียกความสัมพันธ์นั้นว่า เป็นความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด
เรารู้สึกเหมือนมีคนแย่งความรักเราไป แต่ในทางกลับกัน เราต่างหากที่เข้าไปแทรกที่ของๆเค้ามากกว่า (แอบด่าตัวเองที่ผิดคิดชอบแต่ของของคนอื่น)
แต่บอกก่อนนะว่าเราไม่เคยตั้งใจให้เป็นแบบนั้นจริง ทุกครั้งที่ชอบ ก็มารู้ทีหลังว่าเค้ามีแฟนแล้วตลอดเลย กรรม!!! 😭😭😭
เราเลยคิดที่จะตีตัวออกมาอีกเหมือนเคย ทำไม่คุย ไม่สนใจเค้า เค้าก็รู้นะว่าเราไม่พอใจหรือไม่คุยกับเค้า เค้าก็จะไม่คุยเหมือนกัน และเค้าก็จะคุยกับคนอื่นน้อยลงทุกครั้งที่เราไม่คุยกับเค้า แต่เรื่องงานมันบังคับให้เราต้องคุยกัน พอเราเข้าไปคุยเค้าก็ยิ้มออกมา มันทำให้เราอดที่จะดีใจพร้อมกับคิดว่าเค้าคงดีใจที่เรากลับมาคุยกับเค้า เราเลยทำไม่ได้เลยสักครั้งที่จะเลิกชอบเค้า
ตอนนี้รู้สึกผิดมาก ที่แอบไปคิดเกินเลยกับคนของพี่ที่รู้จัก ทั้งๆที่พี่คนนั้นเค้าดีกับเรามาก คอยช่วยเราตลอด
และเหมือนว่าทุกวันนี้พี่สาวเค้าจะเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ของเรากับหัวหน้าว่าทำไมถึงสนิทกันจัง รู้ใจกัน คงคิดว่าเราเป็นอะไรกับหัวหน้า ด้วยความที่หัวหน้าเราเป็นคนเจ้าชู้ด้วยแหละ เลยคิดแบบนั้น แต่จริงๆเราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แค่รู้ใจกันเท่านั้นเอง เราก็อยากอธิบายให้พี่เค้าฟังนะ ว่าไม่มีอะไรกันเลย
แต่เค้าเองก็ปกปิดสถานะกันเหมือนกันเลยไม่อยากพูดไปให้เค้ารู้สึกเหมือนว่าเราไปรู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเค้าได้ไง?
จนป่านนี้ ผ่านมา2ปี ก็เลิกชอบเค้าไม่ได้ อยากได้คำแนะนำ ว่าควรทำอย่างไรต่อดี เพราะนับวันก็มีคนเริ่มสงสัยว่าเราชอบเค้า ขึ้นทุกวันๆ
กลัวเค้าจะรู้ความจริงว่าเราแอบชอบเค้า ทำให้เค้ามีปัญหากับพี่ที่รู้จัก ทำไงดี?????