สวัสดีครับ ผมมีเรื่องที่อยากฟังความคิดเห็นจากทุกๆท่านครับ
ผมอาจจะเล่าไม่เก่งนะครับ อาจจะถ่ายทอดมาลงไม่หมดแต่ทุกคำพูดที่ออกไปมันมาจากใจครับ
สำหรับผม "รัก" กับ "ชอบ" มันต่างกัน ชอบคือเจอใครสวยๆน่ารักก็ชอบทั้งนั้นแหละครับ แต่"รัก"คือ ผมให้ใจเค้าแค่คนเดียวอยากดูแลเค้าอยากมีเค้าในชีวิตอยากมีเค้าเดินร่วมทางไปด้วยกัน ถึงมีคนที่สวยกว่าน่ารักกว่าผมก็ไม่ต้องการครับเพราะหัวใจผมให้เค้าไปหมดแล้วและไม่ต้องการใครอีกแล้วครับ
ผมไม่เหนื่อยที่จะบอกรักเธอในทุกๆวัน
เรื่องคือ ก่อนหน้านี้ผมกับเธอก็เป็นเพื่อนกันก็คุยกันมาปกติจนมีวันนึงผมตัดสินใจที่จะคุยจริงจรังกับเธอเมื่อผมได้คุยก็รู้สึกดีมากครับมันเป็นความสุขที่มันหาจากไหนไม่ได้ครับมันดีจนเกินจุดที่เรียกว่าsexมาแล้ว ตื่นนอนทุกเช้าก็คิดถึงเธอเป็นคนแรกครับ ผมพิมพ์ไปเธอก็จะตอบมาเลยครับ เราคุยกันได้เรื่อยๆโดยที่ไม่ต้องสรรหาหรือคิดว่าจะชวนเค้าคุยเรื่องอะไรมันไหลเพลินไปเองเรื่อยๆเลยครับ เวลาผมไปแข่งขันรายการต่างๆก็มีเธอนี่แหละครับที่เป็นกำลังใจของผม จนวันที่ผมตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน
ผม : ___กูรักว่ะ กูอยากดูแลอ่ะ
เธอ : คือกูก็รู้สึกดีนะ แต่คือดูแลกันไปแบบเพื่อนก็โอเคแล้วนะ
ผม : สักวันนึงกูจะมีโอกาสไหม มีสิทธิที่จะรักไหม?
เธอ :ไม่รู้เหมือนกัน
จนตอนนี้ ผมก็ยังทักไปหาเธอเธอก็ตอบมาคำสองคำ ถามตอนนี้ตอบอีกทีตอนเย็นออนเฟสแต่ไม่อ่าน
ผมแค่อยากรู้ว่าผมควรตัดใจจากเธอจริงๆแล้วใช่ไหมครับ ที่ผ่านมาเหมือนยังหลอกตัวเองว่ายังรอเธออยู่
โดนปฏิเสธเป็นแฟน ผมควรทำอย่างไร?
ผมอาจจะเล่าไม่เก่งนะครับ อาจจะถ่ายทอดมาลงไม่หมดแต่ทุกคำพูดที่ออกไปมันมาจากใจครับ
สำหรับผม "รัก" กับ "ชอบ" มันต่างกัน ชอบคือเจอใครสวยๆน่ารักก็ชอบทั้งนั้นแหละครับ แต่"รัก"คือ ผมให้ใจเค้าแค่คนเดียวอยากดูแลเค้าอยากมีเค้าในชีวิตอยากมีเค้าเดินร่วมทางไปด้วยกัน ถึงมีคนที่สวยกว่าน่ารักกว่าผมก็ไม่ต้องการครับเพราะหัวใจผมให้เค้าไปหมดแล้วและไม่ต้องการใครอีกแล้วครับ
ผมไม่เหนื่อยที่จะบอกรักเธอในทุกๆวัน
เรื่องคือ ก่อนหน้านี้ผมกับเธอก็เป็นเพื่อนกันก็คุยกันมาปกติจนมีวันนึงผมตัดสินใจที่จะคุยจริงจรังกับเธอเมื่อผมได้คุยก็รู้สึกดีมากครับมันเป็นความสุขที่มันหาจากไหนไม่ได้ครับมันดีจนเกินจุดที่เรียกว่าsexมาแล้ว ตื่นนอนทุกเช้าก็คิดถึงเธอเป็นคนแรกครับ ผมพิมพ์ไปเธอก็จะตอบมาเลยครับ เราคุยกันได้เรื่อยๆโดยที่ไม่ต้องสรรหาหรือคิดว่าจะชวนเค้าคุยเรื่องอะไรมันไหลเพลินไปเองเรื่อยๆเลยครับ เวลาผมไปแข่งขันรายการต่างๆก็มีเธอนี่แหละครับที่เป็นกำลังใจของผม จนวันที่ผมตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน
ผม : ___กูรักว่ะ กูอยากดูแลอ่ะ
เธอ : คือกูก็รู้สึกดีนะ แต่คือดูแลกันไปแบบเพื่อนก็โอเคแล้วนะ
ผม : สักวันนึงกูจะมีโอกาสไหม มีสิทธิที่จะรักไหม?
เธอ :ไม่รู้เหมือนกัน
จนตอนนี้ ผมก็ยังทักไปหาเธอเธอก็ตอบมาคำสองคำ ถามตอนนี้ตอบอีกทีตอนเย็นออนเฟสแต่ไม่อ่าน
ผมแค่อยากรู้ว่าผมควรตัดใจจากเธอจริงๆแล้วใช่ไหมครับ ที่ผ่านมาเหมือนยังหลอกตัวเองว่ายังรอเธออยู่