เราไม่ให้ เค้าบอกเลิก แบบนี้หวังฟันแค่นั้นใช่ไหม?

เรากับแฟนคุยกันได้ประมาณเกือบ 3 เดือนแล้ว เราไปหาเค้าที่หอพัก(เค้าเป็นนักกีฬาค่ะ) เค้าก็พาเราไปหาห้องแบบพูดประมาณว่า "ช่วยนวดให้หน่อย" ซึ่งตอนนั้นเรารู้อยู่แล้วว่าต้องมีอะไรมากกว่าที่พูดแน่นอน เราเลยเลี่ยงว่า "ไปหาร้านนวดไหม? เค้านวดไม่เป็นหรอก เดี๋ยวเค้าจ่ายให้ก็ได้" แฟนเราก็บอกไม่ แค่อยากให้แฟนนวด ก็เลยไปเช่าห้องตรงใกล้ๆหอพัก ก็ตามแบบผู้ชายเลยค่ะ กอดจูบ เกือบจะมีอะไรกันแต่เราไม่พร้อม เพราะเป็นครั้งแรกของเรา เราก็กลัวไปหมด ถุงยางก็ไม่มีพลาดขึ้นมาก็มีแต่เราที่จะเสีย แฟนเราคงยังไม่สามารถรับผิดชอบอะไรได้ในตอนนี้ เพราะก็ยังเรียนอยู่เลย(แฟนเราเด็กกว่าเราค่ะ) ด้วยความที่เคยมีประสบการณ์มาก่อนอายุมากกว่าก็เคยเจออะไรแบบนี้มาเหมือนกัน เราก็บอก “อย่าพึ่งเลย คบกันยังไม่เท่าไหร่เอง เราไม่เคยอ่ะ” เค้าก็หงุดหงิดนิดนึง แบบเหมือนเด็กอยากลองอ่ะค่ะ เค้าบอก “ไม่เคยขอใครเลยนะ ตัวเองเป็นคนแรกของเค้าเหมือนกัน เค้าก็ครั้งแรก  เสียความรู้สึกว่ะ.. คอยดูนะเดี๋ยวเราก็จะทะเลาะกันบ่อยขึ้น” เราก็อึ้งๆไปพักนึง ว่าการขอแฟนแล้วแฟนไม่ให้มันทำให้รู้สึกแย่ขนาดนั้นเลยหรอ แล้วทำไมจะต้องทะเลาะกันบ่อยด้วย คือความคิดของผู้หญิงอ่ะ เราว่ามันไม่ได้มีแค่เรื่องเซ็กซ์ไง มันคือการดูแล สนับสนุนผลักดันกันให้ไปทำอะไรดีๆ หรือเราโลกสวยเกินไป มันไม่มีความรักแบบนี้แล้ว อันนี้ก็ไม่รู้นะ งงๆอยู่เหมือนกัน วันนั้นก็ผ่านไปค่ะ ไม่ได้มีอะไรกันแค่จับจูบลูบคลำ เราก็เลยบอกว่าเดี๋ยวถึงเวลาเราให้เอง ไว้เราไปเที่ยวกันตามที่เราสัญญากันไว้ คือเดือนหน้าเราจะไปเขาใหญ่กัน ค่อยว่ากันละกันนะ ซึ่งเค้าก็ไม่ขืนใจค่ะ สำหรับเราตอนนั้นก็คิดว่า เออดีจังรู้จักอดทน รู้จักรอ คุยกันต่อมาเรื่อยๆ ไม่มีอะไรเพิ่มเติม

ช่วงนี้เค้ากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย เราก็ทำงานค่ะพึ่งเรียนจบ คือเป็นการคบกันระหว่างช่วงวัยที่ค่อนข้างต่างกัน 4 ปี ไม่เคยคบเด็กขนาดนี้ด้วย ก็คุยแล้วรู้สึกเป็นตัวเองมากๆค่ะ สำหรับเรา เค้าน่ารักมากเลยนะ เราก็นิสัยเด็กๆพอดีเราเลยคุยกันได้ ตลกๆชอบสอนเราพูดภาษาใต้ เราว่าเค้าเป็นเด็กน้อยของเรา คือดีนะบอกไม่ถูก ขอให้เราช่วยอะไรเราช่วยทุกอย่างเลย ถึงแม้ช่วงนี้งานจะหนักมาก เพราะเราพึ่งเริ่มทำงานที่ใหม่ เราช่วยเค้าทำพอร์ทแนะนำทุกอย่าง การไปสอบสัมภาษณ์ เตรียมตัวยังไง ต้องทำอะไรบ้าง แม้กระทั่งสมัครสอบ ซึ่งเราคิดว่าเราทำหน้าที่แฟนที่ดีระดับนึงเลยนะ เราว่าแบบนี้คือการช่วยเหลือกัน ช่วยกันผลักดันไปในทางที่ดี ซึ่งเราไม่รู้เค้าคิดแบบนั้นหรือเปล่า เราขับรถไปหาเค้าที่หอพักเค้าสมุทรสาคร ไปกลับ 2 ชม. เพราะเค้าต้องซ้อมกีฬา ไม่สามารถออกมาหาเราได้ สำหรับเราเราโอเคนะ แค่ได้ไปเจอเค้ากินข้าวอะไรด้วยกัน เหมือนเติมพลังด้านบวกให้กัน มีแรงไปทำอย่างอื่น เราเข้าใจด้วยภาระหน้าที่ อาจจะไม่เหมือนคู่อื่นๆที่ได้ไปนั่นมานี่กันบ่อยๆ แล้วช่วงนี้เค้าก็มีแข่งสำคัญด้วย เราก็เข้าใจทุกอย่างเลย มีน้อยใจบ้าง แต่ก็หายแค่เค้าโทรมาคุยพูดจาดีๆกับเรา

จนกระทั่งล่าสุดที่เราไปหา ก็ไปกินข้าวอะไรกันปกติ ก็มาจอดรถคุยกัน เค้าเล่นโทรศัพท์เรา เราก็เล่นโทรศัพท์เค้า เค้ากดรหัสเครื่องผิด จนเครื่องเราลอคล้างข้อมูลหมดเลย เราก็บอกไม่เป็นไรเดี๋ยวหาที่ที่มีไวไฟกู้ข้อมูลคืน ตอนนั้นโทรศัพท์เราก็ใช้ไม่ได้ค่ะ คิดแค่จะเปิดแมพกลับบ้านยังไง เราเป็นคนไม่ชอบจำทาง ขับรถหลงตลอดประมาณนั้น สักพักเค้าก็บอก "เค้าไม่ไหวแล้วนะ ตัวเองช่วยเค้าหน่อย" เราก็เออเอาวะ! ถึงจะไม่อินเรื่องนี้ แต่ก็คงจะเหมือนเดิมไม่ถึงขั้นสอดใส่หรอกมั้ง แฟนเราคงโอเคแหละ ในใจคือคิดแบบนั้นจริงๆ แฟนเราก็พาเราไปม่านรูดแห่งนึง เราอึ้งไปเลยอ่ะ ไม่เคยมีผู้ชายพามาม่านรูด  คือมันน่ากลัวบรรยากาศโคตรจะไม่โอเค ตอนแรกก็กลัวประมาณนึงแล้ว เจอห้องก็คือไปไม่เป็นเลย กระจกเยอะไปหมด มีเตียงเหมือนร้านทำผมอีก 1 เตียงมีที่วางขาสักอย่างอ่ะ คงเป็นท่าสักท่าอ่ะค่ะอันนี้ไม่ได้ทะลึ่งนะ มาแชร์ คือไม่เคยเข้าไปที่แบบนี้ แฟนเราก็เริ่มเลย จะถอดกางเกง เราก็ถามหาถุงยางก่อนเลย ปรากฎไม่มีถุงยาง ยังไม่พอนะ เค้าก็พูดแบบขอไปทีว่า “มีไปก่อน ไปกินยาเอาดิ เพื่อนเค้าก็ให้แฟนกินยา” มันดูมักง่ายกับผู้หญิงมากเลย ในใจตอนนั้นเราคิดแค่ พ่อแม่กูจะเสียใจแค่ไหนวะ ถ้ามันพลาดขึ้นมา คือคำพูดเค้าเหมือนไม่ได้สนใจเราแล้วตอนนั้น แค่อยากทำให้ตัวเองเสร็จๆไป เราก็เลยลุกขึ้น บอกไม่เอาแล้วนะ เค้าจะกลับแล้ว แฟนก็โมโห หงุดหงิดใส่เรา เราก็คิดว่าแบบหรือกูมีค่าแค่เรื่องนี้วะ เรื่องผ่านๆมาที่ทำให้คือไม่ดีเลยใช่ไหม เราเลยตัดสินใจถามเค้าไปคำนึง “ตัวเองเค้าถามอะไรหน่อย เค้าอยากรู้ว่าเค้าเป็นแฟนที่ดีหรือเปล่า?” แฟนเราตอบว่า “ลองคิดเอาเอง ซิงตัวเองอ่ะ เก็บไว้ให้คนที่ตัวเองรักเหอะ เก็บไว้ยัน 40 เลยนะ!!! เค้าเหมือนเวรกรรม ตอนมีคนมาให้ก็ไม่เอา พออยากเอา เค้าก็ไม่ให้” เราก็เลยแบบเออ พอดีกว่า.. คำพูดตอนนั้นเหมือนเค้าไม่สนใจความรู้สึกเราแล้ว เค้าคงสนใจแค่นี้จริงๆ คือประสบการณ์ความรักที่เราเคยเจอมันแย่ทุกครั้งเลยนะ มันลงเอยไม่ค่อยดี เราก็มีภูมิคุ้มกันประมาณนึง ซึ่งถ้าสำหรับกรณีนี้เราก็คิดว่าเลิกนั่นแหละ คือคำตอบ เค้าบอกเรา "ไป! กลับ! อยู่ก็เสียความรุ้สึก" เราก็บอกเค้า ”กลับไปก่อนเลยนะ เค้าขอคิดอะไรคนเดียวเดี๋ยวเค้าค่อยไป” เค้าบอกเปิดรถ จะเอาของ(ซึ่งก็เป็นพวกเอกสารสอบที่เราเอามาให้อ่ะค่ะ) เราก็เปิดให้ เค้าก็ไปจริงๆค่ะ เดินไปแบบไม่สนใจเราเลย ตอนนั้นน้ำตาไหลเลย ไม่คิดว่าจะเจออะไรแย่ขนาดนี้ นั่งน้ำตาไหลอยู่ในรถ ประมาณ 10 นาที ก็ถอยรถออกมา เค้ากำลังนั่งรถกลับไม่สนใจเราเลยจริงๆ ตอนนั้นก็คิดแง่ดีแบบผู้ชายคงเสียความรู้สึกมากๆเลยเนาะ แฟนไม่ให้ แต่รู้ไหมผู้หญิงคิดยังไง เราคิดว่าถ้าเรื่องแค่นี้จะทำให้เราเลิกกัน มันดีมากที่ได้เห็นนิสัยผู้ชายที่เรารักเร็วๆ เราไม่ควรรักคนแบบนี้ ถ้าถามเค้าได้ประโยคนึงตอนนี้ อยากถามเค้าว่า “ทำไมถึงกล้าปล่อยเราไว้ที่นั่นคนเดียว ไม่คิดว่าเราจะอยู่ในอันตรายบ้างหรอ ไม่หันกลับมาดูเราสักนิดเลยหรอ?” ตอนนั้นก็ตัดใจเลยค่ะ ขับรถกลับบ้านทั้งที่ไม่สามารถเปิดแมพได้ โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ คือสุ่มทางตามป้ายกลับบ้าน น้ำตายังคงไหลจนแม่โทรเข้ามา “หนูอยู่ไหนแล้วลูก กินข้าวหรือยัง ไปหาหมอหรือยัง” ตอนนั้นแค่คิดว่า แม่ไม่เคยทิ้งเราแบบนี้ ไม่มีแม้กระทั่งคำพูดที่ทำให้เราต้องเจ็บ ก็เลยหยุดร้อง จนมาถึงบ้านก็รีบต่อไวไฟ กู้ข้อมูลโทรศัพท์

เปิดเฟสบุ๊คทันที สิ่งที่เราคิดคือ เค้าคงจะถามว่าออกมารึยังถึงบ้านรึยัง? แต่โลกมันไม่ได้สวยขนาดนั้นสิคะ สิ่งที่เราเจอคือ “เลิกกันนะ เราขอโทษที่ไปเป็นสิ่งแย่ๆของตัวเอง เราไม่อยากให้ใครทุกข์ใจอีกแล้ว อยู่ไปก็ทำให้หนักใจเปล่าๆ” ตอนนั้นเหมือนตอกย้ำความเชื่อตัวเองว่าแบบ อย่าไปยุ่งกับเค้าอีกเลย ตอนนั้นก็อันเฟรนเค้า บลอคไอจี ทุกอย่างปิดการติดต่อทุกช่องทาง เบอร์โทรยิ่งจำไม่ได้ใหญ่เลย เพราะเครื่องข้อมูลหาย ก็เอาเป็นว่าคงไม่สามารถติดต่อเค้าได้อีกแล้ว เมื่อคืนไม่รู้ว่าเค้ารึเพื่อนเค้าโทรมา พอเรารับก็ไม่พูดอะไรก็วางไป แค่อยากเตือนสติผู้หญิงอย่างเราๆ ตอนเค้าอยากได้ เค้าเป็นแบบไหนก็ได้ที่เราอยากให้เป็น แต่ถ้าเราไม่ได้ดั่งใจเค้าแค่อย่างเดียว ทุกอย่างก็พังได้เหมือนกันนะ ตอนนี้ก็เข็ดกับความรักแล้วแหละ เรามีเพื่อนผู้ชาย เราก็ถามเพื่อนนะว่า แค่ผู้หญิงไม่ให้เอา มันต้องเลิกกันเลยหรอวะ เพื่อนเราบอก ก็คงเสียหน้าแต่ถ้ารักแล้ว กูไม่เลิกนะ ก็เลยตอกตัวเองเป็นดอกที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ว่า เค้าคงไม่ได้รักเราแหละ แต่ขอบคุณมากเลยนะตัวเอง ที่ผ่านมาเค้ามีความสุขมากจริงๆ ถ้าตัวเองได้มีโอกาสมาอ่าน เค้าคงบอกผ่านได้จากตรงนี้แหละ ดูแลตัวเองด้วยนะ ไม่มีเค้าคอยเตรียมนั่นนี่เรื่องสอบให้แล้ว เข้ามหาลัยที่อยากเข้าให้ได้ ติดทีมชาติให้ได้นะ ไว้วันนึงเราคงได้เจอกันใหม่ ยินดีที่ได้รู้จัก ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลย