ผมไม่เข้าใจความคิดของเธอเลยครับ เวลาเธออยู่คนเดียวเธอจะดูแลผม ใส่ใจผม สนใจ บอกรักผมตลอด ไม่ทะเลาะกันเลยก็มี เธอจะพยายามทำให้ผมเขินแล้วเขินอีก แต่ต่างกันมากหากเวลาเธออยู่กับเพื่อนหรือเวลาไม่ได้อยู่คนเดียว เธอจะไม่ค่อยสนใจผมเลย ทะเลาะกันบ้าง เพราะความคิดมากของผมเอง ( ผมเป็นคนคิดมาก ) มันเลยทำให้ทะเลาะกันตลอด แต่ก็ไม่เลิกกัน แต่หลัง ๆ นี้เธอจับได้ว่าผมโกหก ผมก็ยอมรับผิด แล้วก็ขอโทษเธอ ผมบอกเหตุผลเธอไปทำไมถึงโกหก หลังจากนั้นผมเริ่มสนใจเธอมากขึ้น ยอมรับครับว่าผมมีคนคุยเยอะแต่ไม่ได้จริงจัง จนเธอมาจับได้นี้แหละครับ ผมเลิกเคลียร์กับคนคุยหมด ล้างคลังเลยก็ว่าได้ ตัดบทมาพอผมเริ่มจริงจังกับเธอ ( เธอเป็นคนเฟรนลี่นะครับ น่ารัก เข้ากับทุกคนง่ายมาก ) หลัง ๆ มานี่เธอเริ่มที่จะท่าทีเปลี่ยนไป บวกกับผมขี้หวงและคิดมาก ผมกลายเป็นคนงี่เง่าโดยปริยายเลย จากที่เป็น

ลายเป็นแมวเหมียวกับเธอคนเดียว ผมก็งงอยู่เป็นพัก ๆ นึง จนเริ่มแน่ใจว่าผมรักเธอเข้าแล้ว เมื่อตอนคอลกันแล้วเพื่อนเธอถามถี่ ๆ ว่าคุยกับใคร เธอบอกคุยกับผม ปต่เพื่อนเธอไม่รู้ว่าผมคือใคร บ้านอยู่ที่ไหน เจอได้ยังไงซึ่งต่างกับผมมาก เพื่อนผมรับรู้ ครอบครัวรับรู้ ผมก็เข้าใจนะ สิทธิ์ของเธอ.. จากที่ได้ยินที่เพื่อนเธอถามผมก็นั่งคิดมาตลอดเลย เธอจะจริงจังกับผมไหม ? หรือ รักผมบ้างหรือเปล่า ? ผมเป็นพวกถอนตัวไม่ขึ้น ผมควรทำยังไงดีเธอคนนี้ดีครับ 😢😢 ผมไม่อยากเริ่มใหม่กับคนอื่นแล้วอ่ะครับ ช่วยชี้แนะนำหรือตอบผมหน่อยง่าผมควรทำยังไงดีที่ให้ไม่รำคาญน่าเบื่อเวลาเราสองคนคิดไม่ตรงกัน 😂
เป็นไปได้ไหมครับ ? ที่เธอแค่เหงาไม่ได้รักเราจริง ๆ