...น้องมะลิ อยากทราบว่า แบบนี้ก็ได้หราาา ?

...น้องมะลิเป็นคนบ้านนอก ถนนหนทางก็ยังเป็นทางลูกรัง ไปไหนมาไหนก็ต้องนั่งเกวียนไป
ใช้ชีวิตไปวันๆอยู่กลางทุ่งนา ไม่กล้าไปไหนมาไหน เพราะกลิ่นตัวมีแต่กลิ่นโคลนสาปควาย
จะพูดจะจากับใครก็กลัวเขารังเกียจว่าเป็นคนบ้านนอก เรียนมาก็น้อย เรื่องการเมืองก็รู้งูๆปลาๆ
ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับเขาหรอกเจ้าค่ะ ก็แค่แอบมาอ่านหาความรู้ในห้องราช ฯ...

.
.
.
.
...หลังจากที่ง่วงจัดๆ กาแฟก็แล้ว หารัยเปรี้ยวๆมากินก็แล้ว

ไม่สามารถฝืนความง่วงได้ เอ๊าหลับตาซักแป๊บคงไม่มีใครมามั้ง

เอนหลังลงกำลังสลืมสลือได้ที่ เสียงแมงกะไซค๊เบรคดังเอี๊ยด

เสียงลูกบอกกินติม กินติม เสียงแม่บอกกินได้แค่อันเดียวนะ

น้องมะลิก็ต้องฝืนใจลุกขึ้นมานั่ง ลูกค้ายื่นใบละพันให้ บอกเอาดีโด้อันนึง

ดีโด้อันละบาท จ่ายแบ๊งค์พัน เงินทอนนะมี แต่ซื้อของให้มันสมราคาหน่อยได้มั้ย

น้องมะลิคิดในใจเฉยๆ ไม่ได้พูดออกมา แต่ปากก็บอกว่า "กินไปเห๊อะ ไม่เอาเงินหรอก"

นอนก็ไม่ได้นอน ก็เลยต้องตื่นมาตั้งทู้อีก ขาดทุนไปบาท 1 แหละ...