สวัสดีค่ะ เราเคยเขียนกระทู้ไปแล้วครั้งนึง เกี่ยวกับความรักของเราเนี่ยแหละ ซึ่งได้รับการตอบรับและข้อคิดดีๆเยอะมาก ครั้งนี้เราก้เลยอยากจะมาเล่าเรื่องของเราอีก โดยเรารู้ว่าหลายๆคนถ้าได้อ่านเรื่องของเราก็จะบอกว่าเราโง่ มาลองอ่านกันเลยละกัน
เราคบกับผช คนนึงมา ใช้นามสมมติว่า บ คือเราคุยกันตั้งแต่ม.ต้น จนพึ่งได้มาคบกันตอน บ เรียนม.ปลาย ช่วงระยะ 1 ปีแรก ทุกอย่างมันดีมาก เค้าแครืเรา ถ้าถามว่าเรางี่เง่ามั้ย เรางี่เง่าค่ะ แต่ไม่มาก คือเราพยายามไม่ทำให้เค้าทุกข์ใจที่คบกับเรา พูดได้ว่าเราตัวติดกันตลอด ตอนแรกทางครอบครัวเค้าไม่อยากให้เรายุ่งเพราะกลัวจะพากันเสียคน แต่เราพยายามทำให้แม่เค้าเห็น และสุดท้ายทางครอบครัวเค้าก็ยอมรับเรา ครอบครัวเราก็ยอมรับเค้า แม่เรารักเค้ามาก และแม่เค้าก็ดูรักเรามากเช่นกัน เวลา บ มีปัญหาครอบครัวมา เราจะพยายามอยู่ข้างๆเค้าตลอด เพราะตัว บ เป็นคนขี้โมโหและใจร้อน ชอบทำลายข้าวของ ตัวเราก็ต้องคอยเซฟเค้า คอยทำให้เค้าใจเย็นลง คือเอาง่ายๆคือเวลาเค้าทุกข์เราจะอยุ่ข้างๆเค้าเสมอ
จนมีอยู่ครั้งหนึ่งคือเค้าติดเพื่อนมาก ชวนกันไปร้านเกมส์ตลอด โดดเรียนจนทำให้เสียการเรียน ทางแม่ของเค้าก็เลยบอกกับเราว่าถ้าผลการเรียนของเค้ายังไม่ดีขึ้นจะให้เลิกกับเรา ครั้งนั้นเค้าได้ยินที่แม่เค้าพูดเค้าร้องห่มร้องไห้ไม่อยากเลิกกับเรา เราก็เลยบอกว่าถ้ายังอยากคบกันเธอต้องตั้งใจเรียนและเราคอยคอยซัพพอร์ตเค้าตลอด คอยช่วยการบ้าน ช่วยแก้0 คือทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ สุดท้ายเราก็ผ่านกันมาได้ เราอยู่ด้วยกันทุกวัน โดยที่พ่อแม่ของเราทั้งสองก็รู้ทุกอย่างเราอยู่ในสายตาพ่อแม่ตลอด ไม่ว่าจะไปไหนเที่ยวที่ไหนหรือนอนที่ไหนพ่อแม่ของเราจะรู้ตลอด
จนเราเรียนจบม.ปลาย เราต้องย้ายไปเรียนมหาลัยอีกจังหวัดนึง ตอนที่เราย้ายไปเราคบกันได้2ปี5เดือน ตอนนั้นเราเริ่มห่างกันแต่เราคุยกันทุกวันคือเราพยายามไม่ให้มันขาดหรือว่าพยามทำทุกอย่างให้มันเหมือนเดิมเหมือนตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน ทั้งๆที่กิจกรรมในมหาลัยเราเยอะมากทั้งรับน้องทั้งเรียนแต่เราก็ยังพยายามมาคุยกับเขาเพื่อให้เขารู้สึกว่าเราห่างกับเขาหรือเพื่อให้เขารู้สึกว่าเราไม่แคร์เขา จนเราไปเรียนมหาลัยได้2เดือน เขาก็มาสารภาพกับเราว่าเค้าแอบชอบเพื่อนห้องเดียวกัน ซึ่งตอนนั้นเราตกใจมากคือเราเคยมีประเด็นกับเพื่อนคนนี้ของเค้าแล้วครั้งนึงเพราะว่าเหมือนด้วยความที่ผู้หญิงอ่ะจะดูผู้หญิงด้วยกันออกคือเราไม่เคยกีดกันเพื่อนคนไหนกับของเค้าเลยนะที่เป็นผู้หญิง แต่จะมีคนนี้แค่คนเดียวที่เรารู้สึกว่ามันไม่ปกติมันไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนเค้าทำกันในการแสดงออกของผู้หญิงคนนั้นแต่ละครั้ง คือตอนนั้นเรายอมรับว่าเราเสียใจมาก แล้วถ้าถามความรู้สึกเราคือเรายังไม่อยากเสียเค้าไป เราก็เลยถามว่าแล้วเธอทำยังไง เขาก็บอกกับเราว่าเค้าสารภาพว่าชอบกับเพื่อนคนนั้นไปแล้ว แล้วเพื่อนเขาก็ตอบมาว่าอยากเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ไม่อยากทำให้เสียเพื่อน แต่ผ็หญิงคนนั้นก็บอกว่าไม่โอเค ยังไม่อยากคุยด้วยตอนนี่ตอนเค้าตอนเค้าเล่าให้เราฟังเขาร้องไห้แบบหนักมาก และบอกกับเราว่าไม่เหลือใครแล้ว ด้วยความที่เรารักเค้ามาก เราก็เลยใจอ่อนกลับไปคบกันเหมือนเดิม
จนวันครบรอบ2ปี7เดือน เค้าก็มาบอกเลิกเราอีก เพราะว่าเราเข้ากันไม่ได้ คือเรางงมากเว้ยงงในงงในงง แบบโคตรงงอ่ะ คือคบกันมาจะ3ปีแล้วบอกว่าเข้ากันไม่ได้ คืออะไรอะ เราก็เลยคิดว่าในเมื่อเค้ากล้าที่จะมาบอกเลิกเรา เราก็เลยเลิกให้ จนผ่านมาได้ประมาณเดือนกว่าๆ เพื่อนๆเขาก็มาบอกเราว่าเห็นเขาไปตามจีบเพื่อนผู้หญิงคนเดิมที่เค้าเคยสารภาพชอบ เราพยายามไม่สนใจแต่มันก็แอบเจ็บไม่ได้มันเจ็บมากจริงๆ เราก็เลยบล็อกเค้าหมดทุกช่องทางแล้วพยายามใช้ชีวิตปกติ
จนวันนึงเค้าเอา LINE ของน้องเขาทักมาหาเราถามสารทุกข์สุกดิบของเรา บอกว่าคิดถึงกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม และมันก็อีกครั้งเราใจอ่อนอีกครั้งเรากลับไปคุยกันแต่ไม่ได้กลับไปคบกัน แล้วสุดท้ายเขาก็หายไปอีกครั้ง เพื่อนเค้าก็มาบอกกับเราว่าเค้าไปแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง พยายามจีบแบบเต็มที่ เห็นว่าคุยกันได้1วันละก็คบกัน แต่คบกันได้ไม่ถึง2อาทิตย์ก็เลิกกัน เพราะน้องผู้หญิงไปชอบอีกคนนึง เพื่อนเค้าบอกกับเราว่า ตอนเค้าเลิกกับน้องคนนั้น เค้าเฮิรืทมาก ทั้งเพ้อในเฟสบุ๊ค ทั้งร้องไห้ กินเหล้าเมาอย่างหมา เราก็ทำได้แค่พูด ว่า อ่อหรอ..
แล้วก็เหมือนเดิมอีก เค้ากลับมาหาเรา มาคุยด้วย มาร้องเพลงเหมือนง้อ แต่เราก็ไม่ได้อะไร(มั้ง) จนเค้าหายไปอีก และเรามารู้ว่า เค้าไปแอบชอบรุ่นน้องเรา รุ่นน้องที่สนิทกับเรามาก มากแบบเวลาเราทะเลาะกับ บ เราก็จะเล่าให้น้องฟังตลอด มีอยุ่ครั้งนึง เค้าเมากันทั้งคู่ ก็เลยถลำจูบกัน เราเจ็บ เจ็บอีกละ
เจ็บบ่อย
เค้าก็มาขอโทษ รุ่นน้องเราก็มาขอโทษ เราก็พูดได้แค่เรื่องมันผ่านมาละ ช่างมันเถอะ ทั้งๆที่ใจเรา
ไม่ไหวเลยอะ
จนล่าสุด เค้าโทรมาหาเรา เหมือนเดิม มุกเดิม ร้องเพลงกลับมา พูดนู่นพูดนี่ ละก็ปรึกษาเราว่า ทำยังไงดี ไปเผลอเต๊าะน้องคนนึงเล่นๆ สมมติย่อว่า ว ละน้อง ว ดันติดจริง เราก็เลยบอกว่ามันปัญหาของเธอ เธอต้องแก้ด้วยตัวเอง เค้าก็บอกกับเราว่าเค้ารักเรานะ ยังเป็นห่วงทุกวัน เราใจอ่อนนะ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม จนความอยากรุ้อยากเห็นของเรามันครอบงำ เราเลยดูโทรศัพท์เค้า เราเห็นแชทน้อง ว และด้วยความ
เข้าไปอีก กดเข้าไปอ่าน จนรู้ว่าเค้าคบกันแล้ว คุยกันเล่นๆได้ประมาณ1เดือน คุยกันจริงจัง3วัน ก็เลยตัดสินใจคบกัน
เราเสียความรู้สึก+โมโหด้วย เราเลยถามเค้าว่าทำไมถึงต้องโกหกกัน มันเหมือนที่ผ่านมาเค้าหลอกใช้เรา ให้ช่วยทำนู่นทำนี่ แต่เพราะความที่เราเป็นห่วงเค้า เราถึงช่วยทำทุกอย่าง
ละก็เป็นนี้ เราไม่เข้าใจว่าทำไมเรายังรักเค้าอยู่ ทั้งๆที่เราก็เจ็บ เจ็บมาก สสัยความรู้สคกมากเหมือนกัน เค้าเอาแต่พูดว่าขอโทษ แต่ที่เค้าพูดขอโทษทีไร เค้าก็เหมือนเดิมอีกทุกครั้ง
เราเบื่อตัวเอง เกลียดตัวเอง เกลียดเค้าด้วย แต่ก็รัก มันแย่มากที่เรารู้สึกแบบนี่คนเดียว เรายังยึดติดกับเค้าในขณะที่เค้าคบกับคนอื่นไปกี่คนแล้ว
เราอยากจะมาเล่าแค่นี้แหละ ช่วยเตือนสติเราที หรือพอมีวิธีไหนที่ทำให้เรารู้สึกดีกว่านี้มั้ย
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
ทำให้ตัวเองทุกข์
เราคบกับผช คนนึงมา ใช้นามสมมติว่า บ คือเราคุยกันตั้งแต่ม.ต้น จนพึ่งได้มาคบกันตอน บ เรียนม.ปลาย ช่วงระยะ 1 ปีแรก ทุกอย่างมันดีมาก เค้าแครืเรา ถ้าถามว่าเรางี่เง่ามั้ย เรางี่เง่าค่ะ แต่ไม่มาก คือเราพยายามไม่ทำให้เค้าทุกข์ใจที่คบกับเรา พูดได้ว่าเราตัวติดกันตลอด ตอนแรกทางครอบครัวเค้าไม่อยากให้เรายุ่งเพราะกลัวจะพากันเสียคน แต่เราพยายามทำให้แม่เค้าเห็น และสุดท้ายทางครอบครัวเค้าก็ยอมรับเรา ครอบครัวเราก็ยอมรับเค้า แม่เรารักเค้ามาก และแม่เค้าก็ดูรักเรามากเช่นกัน เวลา บ มีปัญหาครอบครัวมา เราจะพยายามอยู่ข้างๆเค้าตลอด เพราะตัว บ เป็นคนขี้โมโหและใจร้อน ชอบทำลายข้าวของ ตัวเราก็ต้องคอยเซฟเค้า คอยทำให้เค้าใจเย็นลง คือเอาง่ายๆคือเวลาเค้าทุกข์เราจะอยุ่ข้างๆเค้าเสมอ
จนมีอยู่ครั้งหนึ่งคือเค้าติดเพื่อนมาก ชวนกันไปร้านเกมส์ตลอด โดดเรียนจนทำให้เสียการเรียน ทางแม่ของเค้าก็เลยบอกกับเราว่าถ้าผลการเรียนของเค้ายังไม่ดีขึ้นจะให้เลิกกับเรา ครั้งนั้นเค้าได้ยินที่แม่เค้าพูดเค้าร้องห่มร้องไห้ไม่อยากเลิกกับเรา เราก็เลยบอกว่าถ้ายังอยากคบกันเธอต้องตั้งใจเรียนและเราคอยคอยซัพพอร์ตเค้าตลอด คอยช่วยการบ้าน ช่วยแก้0 คือทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ สุดท้ายเราก็ผ่านกันมาได้ เราอยู่ด้วยกันทุกวัน โดยที่พ่อแม่ของเราทั้งสองก็รู้ทุกอย่างเราอยู่ในสายตาพ่อแม่ตลอด ไม่ว่าจะไปไหนเที่ยวที่ไหนหรือนอนที่ไหนพ่อแม่ของเราจะรู้ตลอด
จนเราเรียนจบม.ปลาย เราต้องย้ายไปเรียนมหาลัยอีกจังหวัดนึง ตอนที่เราย้ายไปเราคบกันได้2ปี5เดือน ตอนนั้นเราเริ่มห่างกันแต่เราคุยกันทุกวันคือเราพยายามไม่ให้มันขาดหรือว่าพยามทำทุกอย่างให้มันเหมือนเดิมเหมือนตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน ทั้งๆที่กิจกรรมในมหาลัยเราเยอะมากทั้งรับน้องทั้งเรียนแต่เราก็ยังพยายามมาคุยกับเขาเพื่อให้เขารู้สึกว่าเราห่างกับเขาหรือเพื่อให้เขารู้สึกว่าเราไม่แคร์เขา จนเราไปเรียนมหาลัยได้2เดือน เขาก็มาสารภาพกับเราว่าเค้าแอบชอบเพื่อนห้องเดียวกัน ซึ่งตอนนั้นเราตกใจมากคือเราเคยมีประเด็นกับเพื่อนคนนี้ของเค้าแล้วครั้งนึงเพราะว่าเหมือนด้วยความที่ผู้หญิงอ่ะจะดูผู้หญิงด้วยกันออกคือเราไม่เคยกีดกันเพื่อนคนไหนกับของเค้าเลยนะที่เป็นผู้หญิง แต่จะมีคนนี้แค่คนเดียวที่เรารู้สึกว่ามันไม่ปกติมันไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนเค้าทำกันในการแสดงออกของผู้หญิงคนนั้นแต่ละครั้ง คือตอนนั้นเรายอมรับว่าเราเสียใจมาก แล้วถ้าถามความรู้สึกเราคือเรายังไม่อยากเสียเค้าไป เราก็เลยถามว่าแล้วเธอทำยังไง เขาก็บอกกับเราว่าเค้าสารภาพว่าชอบกับเพื่อนคนนั้นไปแล้ว แล้วเพื่อนเขาก็ตอบมาว่าอยากเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ไม่อยากทำให้เสียเพื่อน แต่ผ็หญิงคนนั้นก็บอกว่าไม่โอเค ยังไม่อยากคุยด้วยตอนนี่ตอนเค้าตอนเค้าเล่าให้เราฟังเขาร้องไห้แบบหนักมาก และบอกกับเราว่าไม่เหลือใครแล้ว ด้วยความที่เรารักเค้ามาก เราก็เลยใจอ่อนกลับไปคบกันเหมือนเดิม
จนวันครบรอบ2ปี7เดือน เค้าก็มาบอกเลิกเราอีก เพราะว่าเราเข้ากันไม่ได้ คือเรางงมากเว้ยงงในงงในงง แบบโคตรงงอ่ะ คือคบกันมาจะ3ปีแล้วบอกว่าเข้ากันไม่ได้ คืออะไรอะ เราก็เลยคิดว่าในเมื่อเค้ากล้าที่จะมาบอกเลิกเรา เราก็เลยเลิกให้ จนผ่านมาได้ประมาณเดือนกว่าๆ เพื่อนๆเขาก็มาบอกเราว่าเห็นเขาไปตามจีบเพื่อนผู้หญิงคนเดิมที่เค้าเคยสารภาพชอบ เราพยายามไม่สนใจแต่มันก็แอบเจ็บไม่ได้มันเจ็บมากจริงๆ เราก็เลยบล็อกเค้าหมดทุกช่องทางแล้วพยายามใช้ชีวิตปกติ
จนวันนึงเค้าเอา LINE ของน้องเขาทักมาหาเราถามสารทุกข์สุกดิบของเรา บอกว่าคิดถึงกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม และมันก็อีกครั้งเราใจอ่อนอีกครั้งเรากลับไปคุยกันแต่ไม่ได้กลับไปคบกัน แล้วสุดท้ายเขาก็หายไปอีกครั้ง เพื่อนเค้าก็มาบอกกับเราว่าเค้าไปแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง พยายามจีบแบบเต็มที่ เห็นว่าคุยกันได้1วันละก็คบกัน แต่คบกันได้ไม่ถึง2อาทิตย์ก็เลิกกัน เพราะน้องผู้หญิงไปชอบอีกคนนึง เพื่อนเค้าบอกกับเราว่า ตอนเค้าเลิกกับน้องคนนั้น เค้าเฮิรืทมาก ทั้งเพ้อในเฟสบุ๊ค ทั้งร้องไห้ กินเหล้าเมาอย่างหมา เราก็ทำได้แค่พูด ว่า อ่อหรอ..
แล้วก็เหมือนเดิมอีก เค้ากลับมาหาเรา มาคุยด้วย มาร้องเพลงเหมือนง้อ แต่เราก็ไม่ได้อะไร(มั้ง) จนเค้าหายไปอีก และเรามารู้ว่า เค้าไปแอบชอบรุ่นน้องเรา รุ่นน้องที่สนิทกับเรามาก มากแบบเวลาเราทะเลาะกับ บ เราก็จะเล่าให้น้องฟังตลอด มีอยุ่ครั้งนึง เค้าเมากันทั้งคู่ ก็เลยถลำจูบกัน เราเจ็บ เจ็บอีกละ
จนล่าสุด เค้าโทรมาหาเรา เหมือนเดิม มุกเดิม ร้องเพลงกลับมา พูดนู่นพูดนี่ ละก็ปรึกษาเราว่า ทำยังไงดี ไปเผลอเต๊าะน้องคนนึงเล่นๆ สมมติย่อว่า ว ละน้อง ว ดันติดจริง เราก็เลยบอกว่ามันปัญหาของเธอ เธอต้องแก้ด้วยตัวเอง เค้าก็บอกกับเราว่าเค้ารักเรานะ ยังเป็นห่วงทุกวัน เราใจอ่อนนะ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม จนความอยากรุ้อยากเห็นของเรามันครอบงำ เราเลยดูโทรศัพท์เค้า เราเห็นแชทน้อง ว และด้วยความ
เราเสียความรู้สึก+โมโหด้วย เราเลยถามเค้าว่าทำไมถึงต้องโกหกกัน มันเหมือนที่ผ่านมาเค้าหลอกใช้เรา ให้ช่วยทำนู่นทำนี่ แต่เพราะความที่เราเป็นห่วงเค้า เราถึงช่วยทำทุกอย่าง
ละก็เป็นนี้ เราไม่เข้าใจว่าทำไมเรายังรักเค้าอยู่ ทั้งๆที่เราก็เจ็บ เจ็บมาก สสัยความรู้สคกมากเหมือนกัน เค้าเอาแต่พูดว่าขอโทษ แต่ที่เค้าพูดขอโทษทีไร เค้าก็เหมือนเดิมอีกทุกครั้ง
เราเบื่อตัวเอง เกลียดตัวเอง เกลียดเค้าด้วย แต่ก็รัก มันแย่มากที่เรารู้สึกแบบนี่คนเดียว เรายังยึดติดกับเค้าในขณะที่เค้าคบกับคนอื่นไปกี่คนแล้ว
เราอยากจะมาเล่าแค่นี้แหละ ช่วยเตือนสติเราที หรือพอมีวิธีไหนที่ทำให้เรารู้สึกดีกว่านี้มั้ย
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ