เราเลิกกับแฟนมาได้ประมาณ 3 เดือนแล้วคะ
ก่อนหน้านี้คบกันมา 3 ปีกว่า ตลอดเวลาที่คบกันก็มีทะเลาะกันบ้าง น้อยใจ งอนกันบ้าง
ตามประสาคนเป็นเเฟนกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขนะ ที่มีเค้าอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ
เป็นที่ปรึกษาต่างๆ จนมาวันนึงเค้าบอกเลิกเราด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่รักกันแล้ว...
ตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเราไม่เคยคิดไปถึงวันที่ต้องเลิกกัน เราไม่เคยคิดว่าเค้าจะเป็นคนทิ้งเรา เรากลับคิดว่าจะเป็นตัวเองต่างหากที่เป็นคนทิ้งเค้าไป
เพราะเค้าทำให้เราคิดแบบนั้น ทำให้เราเห็นแบบนั้น
ช่วงแรกๆที่เลิก ก็มีคุยกันบ้างคงเป็นเพราะตัวเราเองที่ยังเเอบหวังว่ามันจะต้องมีโอกาสได้กลับมาคบกันครั้ง เหมือนคู่อื่นๆ จนมีอยู่วันนึงเค้าก็บอกว่า จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม...
ตอนนั้นดีใจมาก เพราะเรายังรักเค้า ยังรออยู่ แต่พอผ่านไป 2-3 วันเค้าก็บอกว่าให้คุยกันในสถานะอื่น เพราะเค้ายังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้ (เดี่ยวนะ ตอนนั้นคืองงมาก เห็นเราเป็นตัวอะไร มีความรู้สึกมีหัวใจนะเว้ย)
ก่อนวันที่เค้าจะบอกเลิกเรา เราก็เจอกันคุยกันปกติมากๆ แต่ก็มีทะเลาะกัน เเต่เราก็ไม่คิดไงว่าจะมาเลิกง่ายๆแบบนี้ เค้าบอกเลิกเราโดยที่ไม่มีสัญญาณเตือน ให้เราเตรียมตัวเตรียมใจ
อยู่ดีๆก็มาบอกเลิกกันง่ายๆอ่ะ ความรู้สึกตอนนั้นคือ เหมือนโลกพัง เรารู้สึกว่าตัวเองเคว้งคว้างมาก ก็ไม่คิดว่าจะรักเค้าขนาดนี้
จนตอนนี้ก็ผ่านมาสักพักแล้ว แต่เราก็ยังร้องไห้อยู่
ยังนึกถึงอดีต วันเวลาเก่าๆที่เคยมีกัน ที่ผ่านมามันไม่เคยมีความหมายกับเค้าบ้างเลยรึไง ถึงทิ้งกันไปง่ายๆแบบนี้
ทำไมถึงเราเป็นเราที่ยังรู้สึกรักเค้าอยู่.
ทำไมถึงต้องเป็นเราที่ยังร้องไห้ เสียใจอยู่.
ทำไมเราถึงไม่ลืมเค้าสักที ทั้งๆที่เค้าก็ลืมเราไปหมดหัวใจแล้ว.
เค้าเป็นเหมือนแฟนคนแรก ทำไงให้ลืมดีคะ?
ก่อนหน้านี้คบกันมา 3 ปีกว่า ตลอดเวลาที่คบกันก็มีทะเลาะกันบ้าง น้อยใจ งอนกันบ้าง
ตามประสาคนเป็นเเฟนกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขนะ ที่มีเค้าอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ
เป็นที่ปรึกษาต่างๆ จนมาวันนึงเค้าบอกเลิกเราด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่รักกันแล้ว...
ตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเราไม่เคยคิดไปถึงวันที่ต้องเลิกกัน เราไม่เคยคิดว่าเค้าจะเป็นคนทิ้งเรา เรากลับคิดว่าจะเป็นตัวเองต่างหากที่เป็นคนทิ้งเค้าไป
เพราะเค้าทำให้เราคิดแบบนั้น ทำให้เราเห็นแบบนั้น
ช่วงแรกๆที่เลิก ก็มีคุยกันบ้างคงเป็นเพราะตัวเราเองที่ยังเเอบหวังว่ามันจะต้องมีโอกาสได้กลับมาคบกันครั้ง เหมือนคู่อื่นๆ จนมีอยู่วันนึงเค้าก็บอกว่า จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม...
ตอนนั้นดีใจมาก เพราะเรายังรักเค้า ยังรออยู่ แต่พอผ่านไป 2-3 วันเค้าก็บอกว่าให้คุยกันในสถานะอื่น เพราะเค้ายังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้ (เดี่ยวนะ ตอนนั้นคืองงมาก เห็นเราเป็นตัวอะไร มีความรู้สึกมีหัวใจนะเว้ย)
ก่อนวันที่เค้าจะบอกเลิกเรา เราก็เจอกันคุยกันปกติมากๆ แต่ก็มีทะเลาะกัน เเต่เราก็ไม่คิดไงว่าจะมาเลิกง่ายๆแบบนี้ เค้าบอกเลิกเราโดยที่ไม่มีสัญญาณเตือน ให้เราเตรียมตัวเตรียมใจ
อยู่ดีๆก็มาบอกเลิกกันง่ายๆอ่ะ ความรู้สึกตอนนั้นคือ เหมือนโลกพัง เรารู้สึกว่าตัวเองเคว้งคว้างมาก ก็ไม่คิดว่าจะรักเค้าขนาดนี้
จนตอนนี้ก็ผ่านมาสักพักแล้ว แต่เราก็ยังร้องไห้อยู่
ยังนึกถึงอดีต วันเวลาเก่าๆที่เคยมีกัน ที่ผ่านมามันไม่เคยมีความหมายกับเค้าบ้างเลยรึไง ถึงทิ้งกันไปง่ายๆแบบนี้
ทำไมถึงเราเป็นเราที่ยังรู้สึกรักเค้าอยู่.
ทำไมถึงต้องเป็นเราที่ยังร้องไห้ เสียใจอยู่.
ทำไมเราถึงไม่ลืมเค้าสักที ทั้งๆที่เค้าก็ลืมเราไปหมดหัวใจแล้ว.