สวัสดีครับ ตอนนี้ผมอายุ16ปี เรียนที่เทคนิคแห่งหนึ่งย่านสมุทรสาคร ผมอยู่ ป.ว.ช.1 ที่จริงอยากไป รร กีฬาเพราะผมได้โควต้าเรียนฟรี อยู่ฟรี กินฟรี แต่พ่อแม่ไม่ไห้ เพราะเค้าบอกเปลืองตัง เปลืองยังไง ฟรีซะขนาดนั้น แต่ก้ช่างเหอะ ผมก็เลยไปเรียนเทคนิคตามที่ท่านต้องการ แต่การไปเรียนของผมมันลำบากมากๆ ผมต้องตื่นตี5ทุกวัน ออกจากบ้านแต่เช้า แต่ก็ยังไปเข้าแถวตอนเช้าไม่ทันตลอด ผมต้องนั่งรถ2แถวไป2ต่อ แล้วรถมีน้อยมากๆ รร ผมไม่ได้ไกลหรอก แต่แค่รถมีน้อย กว่าจะได้ไปเรียน ต้องนั่งรถเกือบ2ชั่วโมง แต่ถ้ามอเตอร์ไซก็แค่ครึ่งชั่วโมง บ้านผมอยู่กรุงเทพ แต่ต้องไปเรียนที่สมุทรสาครอีกนิดเดียวก็จะถึงสมุทรสงครามแล้ว (ระยะทางประมาณ35-37 กม.) ผมเคยขอพ่อแม่ออกรถน้ะ บอกว่าขอออกเอง ใช้ตังตัวเอง (ผมจะเอาแค่wave125เพราะประหยัดน้ำมัน) เค้าบอกว่าไม่จำเป็น ให้ตื่นเช้ากว่านี้ (จะไห้ผมตื่นตี4หรอครับ) ตื่นเร็วไปก็เท่านั้น เพราะรถมันออกช้า ขับช้าด้วย ผมพูดเหตุผลไปหมดแล้วขอดีๆก็แล้ว เค้าไม่ฟังเลย ผมหล่ะจนปัญญา ถ้าออกรถผมก็ขับไปได้น้ะ ผมชินกับเส้นทางเป็นอย่างมาก ใส่หมวกกันน็อคตลอด ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล ผมขับรถของเพื่อนบ่อยแล้ว ผมก็ไม่ได้บอกว่าตัวเองเก่งน้ะแต่ผมกล้าคิดกล้าตัดสินใจเองว่าจะไปทางไหนแล้วรู้ว่าตัวเองทำอะไร แล้วทางไป รร ผมรถก็ไม่เยอะด้วยแต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะประมาทหรอกครับ
ทุกคนคิดยังไงก็มาคอมเม้นได้น้ะครับ รับฟังทุกคอมเม้นครับ
เรื่องที่2 โดนด่าอยู่คนเดียวในบ้าน
คือผมมีพี่สาว1คน อายุ19 เรียนอยู่มหาลัยปี1ส่วนผมอายุ16เรียน ป.ว.ช.1 ผมต้องทำงานบ้านคนเดียวเกือบทั้งหมด เช่น ปัดกวาดเช็ดถูบ้านทั้งในบ้านและหลังบ้าน ทิ้งขยะ ล้างตู้เย็น ส่วนกอกน้ำไม่ค่อยกอกหรอก ซักผ้าด้วย แต่ผมจะชอบโดนด่าอยู่คนเดียวในบ้าน อย่างพ่อเนี่ยผมไม่รู้นิสัยหรอกเพราะอารมณ์แปรปวนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เวลาไม่พอใจหรือโมโหใครก็มาลงที่ผมคนเดียว เรื่องเล็กๆน้อยๆก็ด่าผม แล้วก็แม่ ไม่พอใจใคร โมโหใครมา เวลาผมคุยด้วยดีๆ ก็ชอบขึ้นเสียงหรือตะคอกใส่ พี่สาวผมอีก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายผมก็ไม่รุ้มันเหมือนกัน เวลาผมอยากได้อะไรก็ต้องเก็บตังซื้อเองตลอดเลย แต่ก็ได้แค่บางอย่าง เพราะพ่อแม่ชอบหาว่าไร้สาระ อย่างเช่น โทรศัพท์ เค้าหาว่าเองมาทำไม เอามาก็ไม่ได้ติดต่อใคร ทั้งๆที่เค้าจะโทรหาผมทุกวัน ส่วนพี่ผมน้ะ อยากได้อะไรก็ซื้อมันก็ใช้ตังตัวเองนั่นแหละ แต่ก็มีตังแม่มาช่วยนิดนึง มันซื้อของไร้สาระกว่าผมอีก เช่น กล้อง รองเท้า กระเป๋า กระต่าย เอามาทำไม โทรศัพท์มันก็ไม่ได้คุยกับพ่อแม่ คุยแต่กับแฟน เวลาพ่อโทรไปก็ไม่รับสาย แล้วพ่อก็จะโทรมาหาผมแล้วก็ถามว่าพี่ไปไหน แล้วพ่อก็จะด่าผม ทั้งๆที่ผมไม่รู้เรื่อง แล้วทำไมพ่อไม่ไปด่าพี่หล่ะเอ้ออ ผมเคยเปิดใจคุยกับแม่หลายรอบแล้วไม่ค่อยอยากคุยกับพ่อ ผมคุยด้วยเหตุผลตลอดแต่เค้าชอบหาว่าเถียง ผมเลยไม่อยากอยู่ด้วย ไม่อยากคุยด้วย อุส่าเปิดใจคุยดีๆ ก็ตลกดีเน๊อะช่างเหอะ เค้าคงเก็บผมมาเลี้ยงมั้ง ที่จริงมีเยอะกว่านี้น้ะ แต่ย่อๆมาแค่2เรื่องพอ
คิดยังไงก็คอมเม้นมาช่วยแก้ปัญหาหน่อยน้ะครับ รับฟังทุกคอมเม้นน๊ะครับ ขอบคุณครับ
อยู่กับครอบครัวแล้วไม่มีความสุขอย่างมาก อยากออกจากบ้าน
ทุกคนคิดยังไงก็มาคอมเม้นได้น้ะครับ รับฟังทุกคอมเม้นครับ
เรื่องที่2 โดนด่าอยู่คนเดียวในบ้าน
คือผมมีพี่สาว1คน อายุ19 เรียนอยู่มหาลัยปี1ส่วนผมอายุ16เรียน ป.ว.ช.1 ผมต้องทำงานบ้านคนเดียวเกือบทั้งหมด เช่น ปัดกวาดเช็ดถูบ้านทั้งในบ้านและหลังบ้าน ทิ้งขยะ ล้างตู้เย็น ส่วนกอกน้ำไม่ค่อยกอกหรอก ซักผ้าด้วย แต่ผมจะชอบโดนด่าอยู่คนเดียวในบ้าน อย่างพ่อเนี่ยผมไม่รู้นิสัยหรอกเพราะอารมณ์แปรปวนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เวลาไม่พอใจหรือโมโหใครก็มาลงที่ผมคนเดียว เรื่องเล็กๆน้อยๆก็ด่าผม แล้วก็แม่ ไม่พอใจใคร โมโหใครมา เวลาผมคุยด้วยดีๆ ก็ชอบขึ้นเสียงหรือตะคอกใส่ พี่สาวผมอีก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายผมก็ไม่รุ้มันเหมือนกัน เวลาผมอยากได้อะไรก็ต้องเก็บตังซื้อเองตลอดเลย แต่ก็ได้แค่บางอย่าง เพราะพ่อแม่ชอบหาว่าไร้สาระ อย่างเช่น โทรศัพท์ เค้าหาว่าเองมาทำไม เอามาก็ไม่ได้ติดต่อใคร ทั้งๆที่เค้าจะโทรหาผมทุกวัน ส่วนพี่ผมน้ะ อยากได้อะไรก็ซื้อมันก็ใช้ตังตัวเองนั่นแหละ แต่ก็มีตังแม่มาช่วยนิดนึง มันซื้อของไร้สาระกว่าผมอีก เช่น กล้อง รองเท้า กระเป๋า กระต่าย เอามาทำไม โทรศัพท์มันก็ไม่ได้คุยกับพ่อแม่ คุยแต่กับแฟน เวลาพ่อโทรไปก็ไม่รับสาย แล้วพ่อก็จะโทรมาหาผมแล้วก็ถามว่าพี่ไปไหน แล้วพ่อก็จะด่าผม ทั้งๆที่ผมไม่รู้เรื่อง แล้วทำไมพ่อไม่ไปด่าพี่หล่ะเอ้ออ ผมเคยเปิดใจคุยกับแม่หลายรอบแล้วไม่ค่อยอยากคุยกับพ่อ ผมคุยด้วยเหตุผลตลอดแต่เค้าชอบหาว่าเถียง ผมเลยไม่อยากอยู่ด้วย ไม่อยากคุยด้วย อุส่าเปิดใจคุยดีๆ ก็ตลกดีเน๊อะช่างเหอะ เค้าคงเก็บผมมาเลี้ยงมั้ง ที่จริงมีเยอะกว่านี้น้ะ แต่ย่อๆมาแค่2เรื่องพอ
คิดยังไงก็คอมเม้นมาช่วยแก้ปัญหาหน่อยน้ะครับ รับฟังทุกคอมเม้นน๊ะครับ ขอบคุณครับ