กว่าจะรู้ว่าเป็นมือที่สามก็ดันรักเค้าไปแล้วควรทำยังไงดี ?

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเราเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ร้านอาหาร แล้วพี่เค้าให้เพื่อนมาขอเบอร์ เราพอเห็นมาสักพักแล้วว่าพี่เค้ามองเราอยู่แต่ก็คิดว่าแค่มองเราเหมือนผช.ทั่วๆไป แต่เมื่อเพื่อนเค้าเข้ามาขอเบอร์เราจึงขอเปลี่ยนเป็นไลน์แทน เพราะเบอร์มันดูเป็นการบุกจนเกินไป ตอนนั้นเราก็มีคนคุยอยู่คนหนึ่งแต่ไม่ได้ตกลงคบกันเพราะเค้าอายุน้อยกว่า ส่วนเราชอบคนโตกว่าหลังจากที่พี่เค้าได้ไลน์ไปพี่เค้าก็ทักมาวันนั้นเลย เราก็คุยกันไปเลื่อยๆ พี่เค้าเป็นทหาร เค้าถามว่าเราไม่มีแฟนหรอ เราก็บอกว่าไม่มีแต่มีคนคุยเราบอกเค้าตามความจริง วันที่เราเห็นพี่เค้าครั้งแรกเราเองก็คิดว่าเค้าน่าจะมีลูกมีเมียอยู่แล้ว เราจึงตัดสินใจถามเค้าตามตรง ว่าพี่มีแฟนรึป่าวแต่พี่เค้าตอบว่าไม่มี แต่ก็เคยมี เหตุผลที่เลิกกันเพราะพี่เค้าไม่มีเวลาผญ.จึงไปมีคนใหม่และแต่งงานมีลูกไปแล้ว เราก็เชื่อค่ะ เพราะเราเชื่อคนง่ายด้วยความไว้ใจ และพี่เค้าก็อยากให้เราเลิกคุยกับคนนั้นเราก็เลิกคุยค่ะ ตอนนั้นเราคุยกันได้ประมาณ 1 สัปดาห์ พี่เค้าก็ขอคบ เราก็ไม่อยากคิดอะไรมากก็ตัดสินใจคบ แต่ก่อนหน้านี้ตั้งใจจะไม่คบกับใครจนกว่าจะเรียนจบเพราะเหนื่อยกับเรื่องพวกนี้มามากพอแล้ว สุดท้ายพี่เค้าก็ทำให้เราต้องยอมเปิดใจอีกครั้ง ค่ะ และหลังจากที่ตัดสินใจคบกันเราก็คุยกันทุกวัน แต่ไม่ตลอดน่ะค่ะเพราะเราก็ต้องเรียนพี่เค้าเองก็ต้องเรียนจึงว่างคุยแค่ช่วงพักเที่ยงและตอนเย็นหลังเลิกเรียน ช่วงแรกๆเราก็ไปหาเค้าที่กรมค่ะ ตอนพักเที่ยง แต่ช่วงหลังเราเองไม่ค่อยว่างพี่เค้าก็มาที่หอบ้าง อาทิตย์ละ 1 วัน ก็เป็นอย่างนั้นมาตลอด ในความรู้สึกคือพี่เค้านิสัยดีค่ะ เค้าเสมอต้นเสมอปลาย ไปไหนทำอะไรก็บอกตลอด เป็นห่วงเป็นใยเราดี มีปัญหาอะไรเราก็ช่วยๆกัน ทุกอย่างเป็นมันทำให้เรารักเค้าค่ะ จนผ่านมาเดือนที่ 2 ที่เราเกิดมารู้ว่าความจริงว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เค้าเคยบอกว่าเค้าไม่เล่นเฟสบุ๊ค เราก็เชื่อแต่อยู่ๆก็มีอะไรดนใจให้เราหาเฟสเค้า แล้วก็เจอจริงๆค่ะในเฟสเค้าตั้งคบกับผญ.อีกคนอยู่ เราก็เลื่อนดูทุกอย่างจนรู้ความจริง ว่าเค้าคบกันมานานมากแล้ว ประมาณ 9 ปีได้ แต่ยังไม่ได้แต่งงาน เค้าดูรักกันดี ตอนนั้นเราเสียใจมากเสียความรู้สึกมาก จนไม่อยากฟังอะไรอีก อยากหายไปแบบเงียบๆไม่ต้องมีใครมาอธิบายอะไรทั้งนั้น แต่อีกด้านก็อยากฟังคนโกหกว่าเค้าจะพูดยังไง จึงโทรหาเค้า และพูดเรื่องทั้งหมด พี่เค้าพูดว่าแล้วเราจะเอายังไงต่อ เราแย่มากค่ะ ความรู้สึกก็แย่ไปหมด คือที่ผ่านมามันไม่น่าจะเป็นแบบนี้ได้ ทำไมตอนเราเจอเพื่อนเค้า ทำไมเพื่อนเค้าไม่พูดสักคน แถมยังแนะนำเรากับเพื่อนว่าเราคือแฟน เราสับสนมากค่ะ ทั้งแย่ทั้งรู้สึกผิด ทั้งรักทั้งโกรธ แต่เราอยากสานต่อแต่ก็รู้จุดจบอยู่แล้วว่าสุดท้ายต้องเป็นยังไง พี่เค้าเองก็ขอให้เราอยู่ต่อในสถานะเดิมนั้นก็คือแฟน แต่สำหรับเราคือแฟนเก็บ หรือเมียน้อยนั้นเองค่ะ เราไม่เคยคิดที่จะไปยุ่งกับผญ.อีกคนเลยคือต่างคนต่างอยู่ เราคิดแค่ว่าสักวันมันก็ต้องจบ เพราะเราเองก็ยังเด็ก อายุห่างกัน 8-9 ปี ต่างจากแฟนเค้าที่มีหน้าที่การงานที่ดีมั่นคงกว่านักศึกษาแบบเรา และอีกไม่นานเค้าก็คงจะแต่งงานกันแล้ว ถ้าถึงตอนนั้นมันจะเป็นยังไงเราก็ต้องยอมรับให้ได้ในเมื่อเลือกเองที่จะเป็นแบบนี้