เหมือนจะเป็นคนจิตตกไปแล้วครับ

ช่วงใกล้ งานพระราชพิธีพระราชทางเพลิงศพ ผมเหมือนคนจิตตกเลยละครับ ดูอะไรก็หดหู่ไปหมด ก่อนหน้านี้ ที่ในหลวง ร.9 ท่านประทับที่ รพ.ศิริราช ผมเองก็ตั้งใจไว้ว่า จะไปลงนามถวายพระพรให้ท่านทรงหายจากอาการประชวร มัวแต่คิดจะไปๆ แต่ก็ไม่เคยได้ไป จนกระทั่งวันที่พระองค์ท่าน สวรรคต ผมเองก็ตกใจมาก (เหมือนกับคนไทยทุกๆคนน่ะครับ ที่ทราบข่าวแล้วก็เสียใจ) แบบเหมือนคอยย้ำถามตัวเองว่า มีเวลาตั้งนาน ทำไมไม่ไปลงนามถวายพระพรท่าน ทำให้เหมือนแบบ ท้อแท้อย่างไรไม่รู้ครับ พอมาช่วงให้กราบพระบรมศพ ยอมรับเลยครับ คิดจะไปหลายครั้ง แต่ไม่เคยอยู่ถึงครับ เพราะผมเองค่อนข้างมีบุคลิกที่นิ่งเฉยไม่ได้ เลยอดทนรอไม่ไหวครับ ถอนตัวออกจากเต้นท์ที่ให้ ประชาชนรอกราบ(รอนานหลาย ชม.เลยขอถอนตัสออกมาครับ) จนยิ่งใกล้วันพระราชพิธ๊พระราชทานเพลิง แล้วแบบผมมานั่งคิดว่า เฮ้ยย ทำไมเราไม่เคยไปกราบในหลวง ร.9 ท่านเลย ตอกย้ำๆคิดจนแบบมันจิตตกไปหมดเลยครับ ทั้งความเสียใจ ที่สูญเสียพระองค์ท่าน และมัวแต่ตำหนิตัวเอง ที่ไม่เคยเข้ากราบพระองค์ท่านเลย จิตใจย่ำแย่ไปหมดแล้วครับ
ปล.1 ขออภัยนะครับ ถ้าการตั้งกระทู้มันไม่เหมาะสมหรือผิดมารยาทในช่วงนี้
ปล.2 ไม่อยากให้วันที่ 26 มาถึงเลยครับ อดเศร้าใจ ไม่ได้เลยครับ