ผู้ที่ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ควรจัดการกับความเครียดของตัวเองยังไงถึงจะดีที่สุด

รบกวนคนที่เคยดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามาก่อนช่วยมาแชร์ประสบการณ์ และขอคำแนะนำจากผู้รู้ทางด้านนี้หน่อยค่ะว่า
ผู้ที่ดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ควรจัดการกับความเครียดของตัวเองยังไงถึงจะดีที่สุด

เพราะ จขกท เริ่มรู้สึกถึงผลกระทบจากความเครียด เช่น
คุณภาพการนอนหลับแย่ลง (ปกตินอนหลับง่าย ไม่ฝัน และนอนหลับสนิทได้ยาวตลอดคืน)
ความต้านทานต่อความเครียดลดลงมาก (ปกติค่อนข้างแกร่ง ไม่เครียดจัดๆง่ายนัก ปวดขมับซ้ายไม่บ่อย นานๆที)
เริ่มรู้สึกว่าการใช้ชีวิตมันยาก และคิดเปิดโอกาสให้ตัวเองมีโอกาสตายได้ง่ายขึ้น (แต่ยังไม่ถึงขั้นคิดหาวิธีฆ่าตัวตาย)
เริ่มละทิ้งงานอดิเรกที่ชอบ ทีละอย่างสองอย่าง
เกิดความรู้สึกดีใจได้ยากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกใจเสียได้ง่ายขึ้นเรื่อยๆ

จขกท คิดว่ามันไม่ควรเป็นแบบนี้ และต้องจัดการกับมันให้ได้เร็วที่สุดค่ะ

จขกท ไม่สามารถแสดงอาการเครียดต่อหน้า หรือให้ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าทราบ เพราะกลัวเขาจะเห็นว่าเราเครียด เลยไม่พูดจาหรือระบายความเครียดกับเรา มันอาจทำให้เขาอาการแย่ลง
จขกท ไม่สามารถแสดงอาหารเครียด หรือให้คนในครอบครัวรับรู้ได้ว่ากำลังรู้สึกเครียด หรือซึม เพราะไม่อยากให้คนในครอบครัว และคนรอบข้างที่ทำงานเป็นห่วง

(สมัคร login ใหม่มาเพื่อถามโดยเฉพาะ เพราะไม่อยากให้คนรู้จักทราบว่า จขกท เป็นใครค่ะ)