เป็นเหมือนกันไหมครับ ชีวิตผมชอบรับฟังเรื่องราวของผู้อื่นและคอยให้กำลังใจและให้คำปรึกษา..
แต่พอถึงตอนตัวเราเจอกับปัญหาชีวิต กลับทำอะไรไม่ได้ ไม่มีแม้แต่คนที่จะรับฟัง มีแต่คนพูดว่าเป็นอะไรให้บอก มีอะไรบอกได้
แต่พอผมบอกไป กลับกลายเป็นเรื่องน่ารำคราญของเขา และสิ่งที่เราได้กลับมาก็มีแต่น้ำตา ยิ่งเป็นคนที่เรารักแล้ว.. จุกครับ
ทุกวันบางทียังนั่งร้องไห้คนเดียวเลย ชีวิตเนอะครับ ตลกดี
จะมีรึเปล่าครับ คนที่พร้อมรับฟังความทุกข์ของเรา?
แต่พอถึงตอนตัวเราเจอกับปัญหาชีวิต กลับทำอะไรไม่ได้ ไม่มีแม้แต่คนที่จะรับฟัง มีแต่คนพูดว่าเป็นอะไรให้บอก มีอะไรบอกได้
แต่พอผมบอกไป กลับกลายเป็นเรื่องน่ารำคราญของเขา และสิ่งที่เราได้กลับมาก็มีแต่น้ำตา ยิ่งเป็นคนที่เรารักแล้ว.. จุกครับ
ทุกวันบางทียังนั่งร้องไห้คนเดียวเลย ชีวิตเนอะครับ ตลกดี