ทำไมต้องเรียน

เพราะถ้าไม่เรียนหนังสือ ก็คงไม่มีโอกาสทำงานที่มีรายได้พอจะเลี้ยงชีวิต สร้างครอบครัว ตามหน้าที่ที่ธรรมชาติกำหนดให้ผมทำ

คือ เกิดมาแล้ว สืบเผ่าพันธ์ ดำรงชีวิตต่อไปจนสิ้นอายุขัย

ผมก็เป็นคนประเภทที่คุณว่า คือ เรียนจบวิชาที่ไม่เคยคิดว่าใช่ ก็ทำไงได้ เรียนไม่เก่ง สอบติดลำดับไหน ก็ต้องเรียน  เป้าหมายคือ มหาวิทยาลัยของรัฐลำดับต้น ๆ เท่านั้น คณะอะไร ก็ตามความสามารถในการสอบเอนทรานซ์ การสอบเอนทรานซ์ไม่ได้ is not an option

แล้วพอจบแล้ว ก็เพราะเรียนจบนี่แหละะ จึงได้ทำงานในบริษัทเอกชนชั้นนำ ในสายงานที่ไม่เกี่ยวกับสาขาวิชาที่เรียนมาเลยสักนิด คือ ต้องมาเรียนรู้ใหม่ท้งหมดนั่นแหละ

จึงได้พบคำตอบของตัวเองว่า เรียนมาทำไม สิ่งที่ได้มาจากการเรียนหนังสือ คือ กระบวนการคิด กระบวนการหาคำตอบ กระบวนการผูกโยงสิ่งต่าง ๆ คือ ได้ตรรกะ อันเป็นคำตอบสำหรับสารพันปัญหา ไม่ก็ เป็นสิ่งที่ชี้ทางออก ว่าจะต้องไปทางไหน สรุปคือ คิดว่า นอกจากได้ความรู้ในสาขาวิชาที่เรียนมา(ซึ่งเมื่อไม่ได้ใช้งาน ก็ค่อย ๆ ลืมเลือนไป) คงได้ความคิดติดมาด้วยแหละ อันนี้สิ ไม่เคยลืม เพราะมันไม่ต้องจำ

แม้จะไม่ได้ทำงานในสายวิชาที่เรียนมา แต่ก็ทำได้ในที่สุด ก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จมากมาย แต่ก็สร้างรายได้เพียงพอที่จะเลี้ยงชีวิต มีบ้าน มีรถ ส่งลูกเรียนหนังสือจนจบ ป.โท ต่างประเทศได้ทั้ง 2 คน มีทรัพย์สินพอจะดูแลชีวิตไปได้ตามอัตภาพหลังเกษียณ เหมือน ๆ คนทั่วไปในสังคมไทย

ทั้งสิ้นทั้งปวงนี้ การศึกษาเปิดทางให้ก่อน แล้วการศึกษาจะค่อย ๆ ปลูกฝังให้แนวคิด วิธีการคิด และที่สุดก็ให้ปริญญาบัตรมาเป็นใบเบิกทาง ทำให้เรา ได้โอกาส ก็เดินต่อไปได้ ถ้าไม่เรียนหนังสือ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า จะหาโอกาสได้หรือไม่ อย่างไร