มีปักับที่บ้าน

คือหนูอยากจะเล่าเรื่อง ปัญหาของหนูคือ หนูเป็นลูกคนเล็กค่ะ มีวันนึงแม่มีลูกหลง(คนละพ่อ พ่อหนุเสีย) ห่างกันราว15ปีได้ คือก่อนหน้านี้แม่ค่อนข้างจะตามใจแต่หนูต้องบอกเลยว่า หนูไม่ใช่เด็กเกเรแน่นอนค่ะ หนูตั้งใจเรียนไม่เคยนอกลู่นอกทางเลย แต่อาจจะมีปากมีเสียกับแม่และยายบ่อยๆ เรื่องงานในบ้าน พอแม่มีน้องแม่ก็เหมือนจะรักน้องมาก บางครั้งแม่ก็พูดจาแรงๆใส่หนู พูดแบบเหมือนหนูไม่ใช่ลูกเขาเลย เช่นหนูเลี้ยงน้องอยู่ เขาก็บอกเลี้ยงดีๆนะเขามีลุกอยุ่คนเดียวบ้าง ซึ้งหนูก็เฉยๆแต่ก็เอากลับมาคิดอยู่บ่อยๆ น้อยใจ😭 พอเริ่มได้ปีนึง เขาก็ให้ตังไปโรงเรียนเป็นอาทิตย์ พอปิดเทอมเขาจะให้ค่าเลี้ยงน้อง วันละ 100 บาทเฉพาะวัน ธรรม แต่มีอยู่อาทิตนึงเขาลืมให้หนูก็ไม่ได้ให้หนูก็ทวงเขาว่าแบบอาทิตนี้ยังไม่ได้เลยนะ เขาก็บอกว่าให้แล้ว หนุก็ไม่ได้อะไรเท่าไหร่ หนุก็นั่งคุยกับยายว่าแม่ลืมให้อาทิตย์นึงนะ ปรากฎว่ายายก็ขึ้นไปบอกแม่ว่าหนุพูดแบบนี้ แล้วหนุไปแอบได้ยินเขาว่าหนูว่า เขาให้แล้ว เดียวเขาจะจดทุกงวดแล้ว เขาพูดว่าแม้กระทั่งลูกก็ไว้ใจไม่ได้คอยจะสูบเลือดสูบเนื้อเขาอยู่ คือหนุเสียใจมากค่ะ หนุรุ้สึกว่าหนุไม่เคยคิดจังะไปเอาเงินเขาแบบที่เขาพุดเลยค่ะ หนุเสียใจมากก่อนหน้านั้นเราก้ทะเลอะกันค่อนข้างบ่อย จนตอนนี้หนุรุ้สึกว่าตัวเองหน้าเบี้ยว เลยศึกษาดูเป็นโรคเกิดจากความเครียด ก้จริงค่ะ เครียดหนักมากหลายๆอย่างจน ตอนนี้หนูคิดว่าอยากจะออกไปใช้ชีวิต คนเดียวเพราะเบื่ออะไรหลายๆอย่าง ท้อมาก ตั้งแต่มีน้อง หนูไม่เคยได้อะไรจากแม่เลยเรียนดีขึ้นอะไรๆ ก้ไม่เคยได้เป็นของขวัญกำลังใจเลย ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ หนุไม่ได้หมายความว่าหนูอยากได้ของแต่คือ หนุไม่เข้าใจว่าคำ กำลังใจก็ไม่เคยให้หนุเลยหนุแอบร้องไห้ตลอด หนุควรทำยังไงดีค่ะ พิมพ์ไปก็ร้องไห้ไป 😭