ความรักครั้งหนึ่งของฉัน

เราเคยมีแฟนอยู่คนหนึ่ง เรารักเค้ามากค่ะ แต่มันมีปัญหาตรงที่เพื่อนสนิทเราก็ชอบผู้ชายคนนี้เหมือนกัน (มันไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าจะเป็นความจริง อย่างกับนิยายน้ำเน่า แต่มันก็เกิดข้นกับฉันจริงๆ) เพื่อนหลายคนด่าเราว่าเราไปแย่งเพื่อนเรามาทั้งที่เพื่อนเราก็ไม่ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นซักหน่อย สุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหวจนต้องเลิกกับเค้าไป (จะไม่ให้เลิกได้ไงคะ เพื่อนไม่มีใครคบกับฉันเลยฉันเหมือนอยู่ตัวคนเดียวไม่มีเพื่อน พอเลิกกับเค้าเพื่อนก็เริ่มกลับมา ไม่ดีใจเลยซักนิด เพื่อนจริงใจเหลือเกิ๊นน) เราเลิกกันโดนวิธีการเงียบ ไม่คุย ไม่สบตา เจอกันเหมือนคนไม่รู้จัก มันไม่ง่ายเลยนะคะกับการเดินมาเจอเค้าคนนั้น มันทำตัวไม่ถูกจริงๆ แต่ก็ผ่านมาได้ ผู้ชายคนนั้นก็มีแฟนใหม่คนที่เค้าคบหลังจากเลิกกับฉันดูเหมือนเป็นการประชดซะมากกว่า เพื่อนหลายๆคนก็คิดเหมือนกันกับฉันนะคะ จนมาถึงคนๆนึงเป็นผู้หญิงที่ฉันคิดว่าเค้าคงรักมากจริงๆ คนนี้ฉันไม่ชอบเลย ฉันรู้สึกว่าเค้านิสัยไม่ดี แต่อดีตแฟนของฉันก็คบมาหลายปีเลยค่ะ เวลาไปส่องเฟสมันเจ็บมากเลยนะคะ เวลาเห็นเค้าถ่ายรูปคู่กัน เวลาเห็นเค้าให้ของขวัญ ให้ดอกไม้กัน น้ำตามันไหลมาได้ไงก็ไม่รู้นะคะ (หึ...ตลกจริง) แต่ก็นะคะฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นคุยกับผู้ชายอีก 2 คน หนึ่งคนฉันเห็นเองค่ะ อีกคนเพื่อนฉันบอกมา อยากจะบอกอดีตแฟนฉันมาก แต่มันก็ไม่กล้าที่จะคุย แต่สุดท้ายเขาก็เลิกกันค่ะ.......................มีเรื่องตลกได้อีก แฟนเก่าฉันดันมาปลดทุกข์กับเพื่อนสนิทฉัน(ไม่ใช่คนที่พูดถึงตอนแรกนะคะ) เพื่อนก็มาเล่าให้เพื่อนอีกคนฟัง แต่ฉันก็ได้ยินเพราะมันไม่ได้กระซิบอะไร หึๆ เจ็บได้อีก

.................หลังจากนั้น 2-3 เดือนก็เรียนจบ เป็นเวลาแยกย้าย ฉันคิดอยู่หลายครั้งว่าอยากจะคุยกับมันแต่เราก็ไม่กล้า เราคอยติดตามมันทุกอย่างเท่าที่ทำได้ มันลืมไม่ลงจริงๆค่ะ จนทุกวันนี้มันก็มีแฟนแล้ว เราก็ยังส่องเฟสมันอยู่ ส่องเพื่ออะไรไม่รู้ 555 นั่นสิเพื่ออะไร............

          นั่นแหละค่ะตามที่เล่ามา ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น ทั้งที่เค้าไม่เคยที่จะสนใจผู้หญิงคนนี้เลย บอกตัวเองหลายครั้งว่าเลิกทำอะไรแบบนี้ซักที แต่สุดท้ายมันก็ทำไม่ได้ เราคงรักผู้ชายคนนั้นมากจริงๆ