สวัสดีค่ะ เพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน กระทู้นี้ถือว่าเป็นกระทู้แชร์ประสบการณ์ชีวิตก็แล้วกันนะคะ
เราเป็นคนธรรมดาค่ะ ที่ เรียนจบ ทำงานหาเงิน ดูแลพ่อแม่ มีแฟนและอยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่น
อย่างที่กล่าวตรงหัวข้อกระทู้เลยนะคะ เริ่มต้นจากการเลิกกับแฟนค่ะ เรากับแฟนคบกันมา 5 ปี เคยมีแผนว่าจะแต่งงานกัน
แต่ก็มีเหตุให้เกิดความขัดแย้งและเลิกรากันไป งานแต่งงานที่เราวางแผนกันไว้จึงต้องล่มไป ..
เลิกกันไปสักพัก แฟนก็มีขอคืนดีค่ะ แต่มาแบบตามราวี ตามมาโวยวายถึงที่บ้าน มาร้องไห้คุกเข่าขอให้เราคืนดีกับเค้า
เรารู้สึกแย่มากค่ะช่วงนั้น เพราะ เพื่อนๆ พี่ๆที่รู้จักเรากับแฟน โทรศัพท์มาหาเราเพื่อที่จะให้เราคืนดีกับแฟน สงสารแฟนเราที่เมาทุกวันเพราะเรา
แต่พอเราพูดเด็ดขาดว่า เราจะไม่กลับไปคืนดีกับคนที่ทำร้ายเราซ้ำๆอีกแล้ว กลับกลายเป็นว่า เพื่อนๆพี่ๆทุกคน ไม่คุยกับเราเหมือนเมื่อก่อนค่ะ
จากที่เคยทักทายกัน แซวเล่นกันในเฟสบุ๊ค ตอนนี้ไม่มีเลย ,,
และหลังจากที่เลิกกับแฟนมาได้ประมาณครึ่งปี เราได้เจอกับผู้ชายคนนึง ก็คุยและคบกันเป็นแฟนค่ะ คบได้ 9 เดือน เราก็ได้มารู้ว่าเค้ามีครอบครัวอยู่แล้ว
เราเลยเลิกกับเค้า เลิกติดต่อและออกจากงานที่เราทำอยู่ค่ะ (เราและเค้าทำงานที่เดียวกัน) แต่กว่าจะเลิกได้ ก็ยากมากและเสียน้ำตามาเยอะพอสมควร
เราออกจากงานมาโดยที่ไม่มีงานอื่นรองรับ และมีหนี้สินติดตัวอยู่ พอออกจากงานก็ไม่มีเงินจ่ายหนี้ การจ่ายหนี้ล่าช้า
ทำให้เราถูกสถาบันการเงินต่างๆทวงอยู่บ่อยครั้ง เราค่อนข้างเครียดกับรายจ่ายในแต่ละเดือนมาก
"เดือนนี้พ้นไป แล้วเดือนหน้าจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายเค้านะ" คิดแบบนี้อยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน
เราว่างงานมาได้ประมาณ 4 เดือนแล้วค่ะ ไม่มีเงินเดือนมา 4 เดือน เงินเก็บก็เอาออกมาใช้สอยและจ่ายหนี้สินไปแทบจะไม่เหลือแล้ว
และเมื่อวานนี้ แม่เราปวดท้องหนักมาก ปวดจนลุกไม่ได้ นอนร้องไห้ ,, เราก็เลยพาแม่ไปหาหมอค่ะ หมอวินิจฉัยบอกว่า แม่เราเป็นมะเร็งปากมดลูก
เราช็อคไปชั่วขณะ พอได้สติก็ถามแม่ว่า ปวดมานานรึยัง ทำไมถึงไม่บอกหนู แม่เราบอกว่า ปวดมานานแล้ว แต่ไม่กล้าบอก เพราะรู้ว่าเรารายจ่ายเยอะ
ช่วงนี้เราไม่มีเงิน แม่ไม่อยากให้เรามีภาระเพิ่ม เราได้ยินแบบนั้น เราเข่าอ่อนนั่งร้องไห้ต่อหน้าแม่
ปกติ เราเป็นคนไม่ชอบให้ใครเห็นน้ำตา และเก็บอารมณ์เก่งค่ะ แต่เมื่อหลายๆอย่างมันรุมเข้ามาแบบนี้ เราก็แทบจะยืนไม่ไหวเหมือนกัน
ตอนนี้ เราพยายามหางานทำค่ะ ไปสอบที่ไหนก็ได้แต่ขึ้นบัญชีไว้บ้าง สอบไม่ได้บ้าง สมัครไปแล้วแต่ทางนั้นเค้าไม่เรียกบ้าง ปะปนกันไป
ที่พีคที่สุดคือ พยายามจะขายของออนไลน์ แต่ก็โดนโกงเงินไป เฮ้ออ อ ,, อะไรมันจะขนาดนี้นะ ชีวิต
เราพยายามตั้งสติแต่ในบางครั้ง เรารู้สึกท้อมากเลยค่ะ ร้องไห้ทุกวัน เรารู้นะคะ ว่าในโลกใบนี้ก็ยังจะต้องมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกหลายเท่า
แต่บางครั้งก็อดที่จะรู้สึกแย่ไม่ได้อ่าค่ะ เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านถึงตรงนี้ พอจะมีวิธีไหนที่สามารถจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้บ้างคะ
ขอบคุณพื้นที่ในพันทิปที่ให้เราได้แชร์ประสบการณ์ด้วยนะคะ ,, ขอบคุณค่ะ
พิมพ์ผิดตรงไหน ใช้คำผิดยังไงแนะนำได้นะคะ ขอบคุณค่ะ
เข้ามาแก้ไขคำที่พิมพ์ตก แล้วก็ พิมพ์ผิดนะคะ
ขอระบาย_เลิกกับแฟน ออกจากงาน มีหนี้สิน แม่ป่วย
เราเป็นคนธรรมดาค่ะ ที่ เรียนจบ ทำงานหาเงิน ดูแลพ่อแม่ มีแฟนและอยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่น
อย่างที่กล่าวตรงหัวข้อกระทู้เลยนะคะ เริ่มต้นจากการเลิกกับแฟนค่ะ เรากับแฟนคบกันมา 5 ปี เคยมีแผนว่าจะแต่งงานกัน
แต่ก็มีเหตุให้เกิดความขัดแย้งและเลิกรากันไป งานแต่งงานที่เราวางแผนกันไว้จึงต้องล่มไป ..
เลิกกันไปสักพัก แฟนก็มีขอคืนดีค่ะ แต่มาแบบตามราวี ตามมาโวยวายถึงที่บ้าน มาร้องไห้คุกเข่าขอให้เราคืนดีกับเค้า
เรารู้สึกแย่มากค่ะช่วงนั้น เพราะ เพื่อนๆ พี่ๆที่รู้จักเรากับแฟน โทรศัพท์มาหาเราเพื่อที่จะให้เราคืนดีกับแฟน สงสารแฟนเราที่เมาทุกวันเพราะเรา
แต่พอเราพูดเด็ดขาดว่า เราจะไม่กลับไปคืนดีกับคนที่ทำร้ายเราซ้ำๆอีกแล้ว กลับกลายเป็นว่า เพื่อนๆพี่ๆทุกคน ไม่คุยกับเราเหมือนเมื่อก่อนค่ะ
จากที่เคยทักทายกัน แซวเล่นกันในเฟสบุ๊ค ตอนนี้ไม่มีเลย ,,
และหลังจากที่เลิกกับแฟนมาได้ประมาณครึ่งปี เราได้เจอกับผู้ชายคนนึง ก็คุยและคบกันเป็นแฟนค่ะ คบได้ 9 เดือน เราก็ได้มารู้ว่าเค้ามีครอบครัวอยู่แล้ว
เราเลยเลิกกับเค้า เลิกติดต่อและออกจากงานที่เราทำอยู่ค่ะ (เราและเค้าทำงานที่เดียวกัน) แต่กว่าจะเลิกได้ ก็ยากมากและเสียน้ำตามาเยอะพอสมควร
เราออกจากงานมาโดยที่ไม่มีงานอื่นรองรับ และมีหนี้สินติดตัวอยู่ พอออกจากงานก็ไม่มีเงินจ่ายหนี้ การจ่ายหนี้ล่าช้า
ทำให้เราถูกสถาบันการเงินต่างๆทวงอยู่บ่อยครั้ง เราค่อนข้างเครียดกับรายจ่ายในแต่ละเดือนมาก
"เดือนนี้พ้นไป แล้วเดือนหน้าจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายเค้านะ" คิดแบบนี้อยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน
เราว่างงานมาได้ประมาณ 4 เดือนแล้วค่ะ ไม่มีเงินเดือนมา 4 เดือน เงินเก็บก็เอาออกมาใช้สอยและจ่ายหนี้สินไปแทบจะไม่เหลือแล้ว
และเมื่อวานนี้ แม่เราปวดท้องหนักมาก ปวดจนลุกไม่ได้ นอนร้องไห้ ,, เราก็เลยพาแม่ไปหาหมอค่ะ หมอวินิจฉัยบอกว่า แม่เราเป็นมะเร็งปากมดลูก
เราช็อคไปชั่วขณะ พอได้สติก็ถามแม่ว่า ปวดมานานรึยัง ทำไมถึงไม่บอกหนู แม่เราบอกว่า ปวดมานานแล้ว แต่ไม่กล้าบอก เพราะรู้ว่าเรารายจ่ายเยอะ
ช่วงนี้เราไม่มีเงิน แม่ไม่อยากให้เรามีภาระเพิ่ม เราได้ยินแบบนั้น เราเข่าอ่อนนั่งร้องไห้ต่อหน้าแม่
ปกติ เราเป็นคนไม่ชอบให้ใครเห็นน้ำตา และเก็บอารมณ์เก่งค่ะ แต่เมื่อหลายๆอย่างมันรุมเข้ามาแบบนี้ เราก็แทบจะยืนไม่ไหวเหมือนกัน
ตอนนี้ เราพยายามหางานทำค่ะ ไปสอบที่ไหนก็ได้แต่ขึ้นบัญชีไว้บ้าง สอบไม่ได้บ้าง สมัครไปแล้วแต่ทางนั้นเค้าไม่เรียกบ้าง ปะปนกันไป
ที่พีคที่สุดคือ พยายามจะขายของออนไลน์ แต่ก็โดนโกงเงินไป เฮ้ออ อ ,, อะไรมันจะขนาดนี้นะ ชีวิต
เราพยายามตั้งสติแต่ในบางครั้ง เรารู้สึกท้อมากเลยค่ะ ร้องไห้ทุกวัน เรารู้นะคะ ว่าในโลกใบนี้ก็ยังจะต้องมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกหลายเท่า
แต่บางครั้งก็อดที่จะรู้สึกแย่ไม่ได้อ่าค่ะ เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านถึงตรงนี้ พอจะมีวิธีไหนที่สามารถจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้บ้างคะ
ขอบคุณพื้นที่ในพันทิปที่ให้เราได้แชร์ประสบการณ์ด้วยนะคะ ,, ขอบคุณค่ะ
พิมพ์ผิดตรงไหน ใช้คำผิดยังไงแนะนำได้นะคะ ขอบคุณค่ะ
เข้ามาแก้ไขคำที่พิมพ์ตก แล้วก็ พิมพ์ผิดนะคะ