บางทีคำว่ารัก ก็ไม่ได้สำคัญเสมอไป..

เราคบกับแฟนมาปีกว่า ตลอดเวลาที่คบกันเราชัดเจนกับเขามาก ไม่ว่าจะที่ทำงาน ที่บ้าน เพื่อนๆทุกคนรู้ว่าเราคบคนนี้ แรกๆเขาดีกับเรามาก ตัวติดกันตลอด จับมือ กอด งอนก็มากอดมาหอม เราจะบอกรักเขาก่อนนอน ลืมตาตื่นมาก็หอมแก้ม ไปทำงาน ไปกินข้าว ไปเที่ยว ทุกๆอย่างทุกๆที่มีเรามีเขาตลอด ไม่ห่างกันเลย มีทะเลาะมีงอนแต่สุดท้ายก็นอนกอดกันอยู่ดี แต่..สิ่งเดียวที่เราไม่เคยได้จากเขาเลย คือ! คำว่ารัก เขาไม่เคยบอกไม่เคยพูด เราพยายามถามเท่าไหร่ก็ไม่เคยปริปากพูดออกมา มีอยู่ครั้งนึงเรานอนร้องไห้น้อยใจที่เขาไม่สนใจใส่ใจ แล้วเขาก็มาง้อ(เรียกว่าง้อป่าวไม่รู้)เข้ามากอดมาหอมแล้วบอกว่า'รู้ได้ไงว่าไม่รัก' และนั้นคือสิ่งเดียวที่เราเชื่อว่าเขาก็รักเรา เราเชื่ออย่างนั้นมาตลอด วันนึงเราทำผิดกับเขา ด้วยการไปคุยกับคนอื่น เขาเสียใจมากเรารู้ดี เราก็เสียใจที่ทำให้เขาน้ำตาตกเพราะเรา เราบอกกับตัวเองว่าไม่เอาแล้วนะ ไม่ทำให้เขาต้องเสียใจอีก ครั้งเเล้วครั้งเล่าที่เราทำ เขาก็ให้อภัยเราเสมอ มันทำให้เรารู้ว่าเราควรหยุดสักที คนๆนึงที่ให้อภัยเรามากมายขนาดนี้ เขาจะรักเราขนาดใหน ตั้งแต่นั้นมาเราก็จริงจังกับความรักที่มีให้เขามาก จะหาคนอย่างเขาได้จากใหนอีก คนที่ร้องไห้เมื่อเห็นเราเจ็บ คนที่คอยเช็ดตัว ป้อนข้าวป้อนยา หาไม่ได้แล้วนะ เขาดีกับเราขนาดนี้เราควรรักเขาให้มากๆ แค่คำว่ารักคำเดียวไม่สำคัญอะไรเลย การกระทำต่างหาก ที่แสดงให้เห็นว่าเขารัก ..ตอนนี่เราต้องห่างกัน ต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องทำ เจอกันน้อยลงแล้ว แรกๆก็แอบร้องไห้บ้าง ทำใจไม่ได้เพราะตั้งแต่คบไม่เคยห่างกันเลย จากเคยเห็นทุกวัน ตื่นมาก็เจอเขาคนแรก ก่อนนอนก็มีเขานอนอยู่ข้างๆทำใจ ลำบากมาก แต่ก็ต้องทน ทุกวันหยุดเราจะไปหาเขาตลอด เลิกงานดึกดื่นยังไงก็ไหว ขอแค่ได้เจอหน้าเขาไวๆก็มีความสุขมากแล้ว เราอยากให้เขารู้ว่าเรารักเขามาก เขาคือทุกอย่าง เป็นความหวัง เป็นความสุข เป็นจุดหมายที่เรารู้ว่ายังไงก็ไปถึง ขอบคุณที่เขามาเป็นความรู้สึกดีๆในชีวิตเรานะ ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งกันไปใหน เราอาจจะขี้แย งอแงร้องไห้มากไปหน่อย แต่เพราะเรารักเธอนะ เราแค่กลัว..ไม่มีเธอ อยู่ให้เรางอน ให้เรางอแงไปเรื่อยๆนะ เคยขอให้เราอย่าไปใหน เธอก็อย่าทิ้งเราไปนะ...รักมากๆนะ😚"Tray"