ครั้งแรกเราไม่รู้ผู้ชายคนนี้มีแฟนเราคบกันมาได้สักพักจนฉันเริ่มมีใจให้เข้าประเด็นคือเขามีภรรยา-อยู่แล้วตอนแรกไม่คิดว่าเรื่องมันจะเลยเถิดมาจนฉันตั้งท้องอายุเราห่างกันมากและลูกฃ
ของฉันก็เป็นลูกคนแรกของเค้า..แต่ฉันรู้สึกผิดมากที่ทำลายครอบครัวเขาฉันท้องได้สัก2-3เดือนภรรยาเขาจับได้และโทรมาหาฉันเราคุยกันฉันบอกจะออกมาโดยไม่เรียกร้องอะไรเลยส่วนภรรยาเขาบอกฉันว่าเขาจะเลิกลูกฉันจะได้มีพ่อเพราะเขาเองไม่สามารถมีลูกให้สามีได้ฉันคุยกะเขาทั้งน้ำตาได้แต่โทษตัวเองและผู้ชายก็ออกมาอยู่กับเราและลูกเขาบอกว่าเขารักลูกมากคือเราเหมือนได้แค่ตัวเขามาแต่ใจเขายังอยู่กับภรรยาเค้าเหมือนเขาวางแผนอะไรกันรอให้เราคลอดลูกเสร็จแล้วเขาจะเอาลูกไปเลี้ยงเองแอบคุยกันเวลาเราเผลอขอเรากลับบ้านคือเรายอมอยู่คนเดียวดีกว่าต้องมารับรู้อะไรแบบนี้เราอุ้มท้องมาแล้ววันนึงจะเอาแต่ลูกไปแล้วต่างคนต่างอยู่เราเลยขอเลิกกับเขาเลยสงสารลูกมากมันคงเป็นเวรกรรมของเราเองคนที่ผิดคือเราทั้งหมด...ใครเคยเจอสถานะแบบนี้บ้าง