เราคบกับผู้ชายคนหนึ่ง อยู่ด้วยกันด้วยความเข้าใจ  เค้าไม่ใช้ผุ้ชายโรแมนติก ไม่ใช้ผู้ชายรวย ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง มีหน้าที่การงานที่มั่นคง คบกันมาได้ประมาณปีครี่ง เราดีกับเขาทุกอย่าง เขาทำร้านอาหารเราก็เขาไปช่วย เรารับเขาได้ทุกอย่างในความเป็นเขา คือผู้ชายง่าย ๆ กินอยู่ง่าย ๆ ใช้ชีวิตง่าย ไม่หรูหรา ทั้งที่เราก็มีพร้อมทุกอย่าง  เราเข้ากับที่บ้านเขาได้ทุกคน พ่อแม่พี่น้องเขารักเราหมด  แต่สุดท้าย ผู้ชายคนนี้ก็แอบไปคบกับผุ้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งพอเราจับได้ เราก็เข้าไปคุยกับผู้หญิงคนนี้ ผุ้หญิงคนนี้ก็บอกว่า ไม่คิดจะชอบเป็นแค่เพื่อนกัน  เพราะผู้ชายที่จะมาเป็นแฟนเขาต้องเปร์เขาได้ทุกอย่าง ซึ่งแฟนเรามันไม่มี ขนาดเงินเดือนยังโดยหักเหลือไม่กี่พัน  แต่ผู้หญิงคนใหม่เป็นคนที่ชอบชีวิตหรูหรา แต่สิ่งที่เขาพูดมันไม่จริงเลย หลังจากที่เขาคุยกับเรา เขาก็ไปมีอะไรกัน แค่ 3 วัน เอง เราเสียใจมาก เราเลยตัดสินใจเลิกเลย ไม่ติดต่อ บล็อคทุกอย่าง  แต่เรากลับเป็นคนที่เจ็บมาก ๆ เลย  ตอนนี้ 2 เดือนละ ที่เราเลิกกับเขามา
เขาขึ้นสถานะแต่งงานแล้ว ลงรูปคู่กัน  แต่ผุ้ชายก็เริ่มต้องขอยืมเงินคนอื่นไปทั่ว  แม่กระทังพ่อแม่เขาก็ไม่ได้ให้เงินใช้เหมือนเดิม  แต่ทำมัยเราถึงตัดใจจากผู้ชายคนนี้ไม่ได้สักที่
ณ ตอนนี้เราอยากให้เขาเจ็บแบบที่เราเคยเจ็บ ให้เขาได้เจอแบบที่เราเจอ มันทรมานมาก ทำมั้ยเค้าต้องมาแย้งแฟนของเราไปด้วย เราอยากให้มันทั้งสองคนเป็นแบบเราในตอนนนี้  แต่เราเชื่อนะว่าเวรกรรมมีจริง  สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรามันอาจเป็นเวรกรรมที่เราเคยทำมา แต่เราก็เชื่อว่าเวรกรรมมันคงจะเกิดขึ้นกับเขาทั้งสองคนเหมือนที่มันทำกับเรา เราบอกเลยว่าเราแช่งให้มันทั้งสองคนพบเจอแบบที่เราเจอ แบบที่เราเจ็บ มันทรมานมากมาย เหมือนถูกทิ้งไว้กลางทาง  สุดท้ายเราก็ขอแช่งให้มันทั้งสองคนพบเจอเหตุการณ์แบบที่เราเจอ เจ็บแบบที่เราเจ็บ ทรมานแบบที่เราทรมาน ขอให้เกิดขึ้นกะมันสองคนด้วยเถอะ