สวัสดีค่ะตามหัวข้อเรื่องเลยค่ะ รู้สึกกลุ้มใจมากไม่รู้จะทำตัวอย่างไรดี
ขอเข้าเรื่องเลยล่ะกันน่ะค่ะ(เขียนผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยค่ะ)
เรื่องมันมีอยู่ว่าดิฉัน อายุ 21 แฟนอายุ 20 คบกับแฟนมาได้ 1 ปี 4 เดือน ตลอดเวลา ที่ผ่านมานั้น พ่อแม่ของดิฉันก็ชอบเขาไม่กรีดกัน เปิดอิสระให้คบกัน
แต่ทางฝั่งของผู้ชายนั้น เขาไม่ค่อยชอบดิฉันซักเท่าไหร่เพราะอะไรดิฉันก็ไม่ทราบำม่เคยเจอหน้ากัน ..พ่อแม่ของทางฝั่งนั้น เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ดิฉันกับแฟนเจอกันน้อยที่สุด..เอาง่ายเลยๆค่ะเจอกันแค่เรียนวันอาทิตย์อาทิตย์ล่ะวันเท่านั้น เพราะว่า จ-ส นั้นแฟนดิฉันก็อยู่กับพ่อแม่เขาที่ต่างจังหวัดเพราะต้องช่วยขายของ..หลายๆคนอาจจะคิดว่าโทรศัพท์ก็มีไม่ได้เจอก็โทรคุยกันได้นิ..ใช่ค่ะ... แต่สำหรับดิฉันโทรคุยกันก็ไม่ได้..พ่อแม่เขาห้าม เล่นมือถือก็ไม่ได้เล่นแล้วก็โดนบ่น คุยกันทีก็ต้องแอบคุยแบบระแวง โฟสเฟสบุ๊คก็ห้ามแท็ก ถ้าแท็กหา ก็ต้องกลั้นไม่ให้พ่อแม่เขาเห็น มีเวลาคุยกันแค่ในแชทเฟส ไม่ก็ไลน์ แต่น้อยว่า..พ่อแม่เขามักใช้คำพูดว่า"อย่าเห็นคนอื่นดีกว่าคนในครอบครัว" ดิฉันงงมากทำไมต้องพูดขนาดนี้ เวลาเขาได้ยินดิฉันคุยกัน ก็จะพยายามพูดแทรกตะโกนว่าแบบนี้ทุกครั้ง .. ทั้งๆที่มีอะไรดิฉันก็ช่วยเหลือตลอด ส่วนแฟนของดิฉันก็ไม่กล้าที่จะเปิดใจคุยกับพ่อแม่เขา ทำตามทุกอย่างที่พ่อแม่เขาสั่ง #ดิฉันน้อยใจมากพยายามไม่คิดอะไร แต่ซักจะเริ่มมเยอะมากไป เลยตัดสินใจบอกเลิก แต่แฟนไม่ยอมเลิกกด้วย แต่เขาก้ไม่ทำอะไรซักอย่าง..บางวันพ่อเขาก็ลงรูปเขาคู่กบผู้หญิงแล้วแท็กหาแฟนดิฉันเหมือนจงใจให้ดิฉันเห็น555 #แฟนของดิฉันก็หนักใจอีกฝั่งก็แม่อีกฝั่งก็ดิฉัน #ซึ่งดิฉันหนักใจมากไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ เหมือนกัน #แต่ถ้าถามว่ารักแฟนไหมดิฉันก็รักเขาอยากดูแลเพราะเข้าใจว่าเขาผ่านอะไรมาบ้างพ่อแม่ของเขาเป็นคนยังไง #กดดันเหมือนกันค่ะ #ณ.ตอนนี้ดิฉันยังรับได้รู้สึกเฉยๆไม่ค่อยเท่าไหร่ #แต่ถ้าอนาคตถ้าเป็นแบบนี้อีกดิฉันก็คงรับต่อไม่ไหว
เมื่อความรัก"ขึ้นอยู่กับพ่อแม่ของอีกฝ่าย"
ขอเข้าเรื่องเลยล่ะกันน่ะค่ะ(เขียนผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยค่ะ)
เรื่องมันมีอยู่ว่าดิฉัน อายุ 21 แฟนอายุ 20 คบกับแฟนมาได้ 1 ปี 4 เดือน ตลอดเวลา ที่ผ่านมานั้น พ่อแม่ของดิฉันก็ชอบเขาไม่กรีดกัน เปิดอิสระให้คบกัน
แต่ทางฝั่งของผู้ชายนั้น เขาไม่ค่อยชอบดิฉันซักเท่าไหร่เพราะอะไรดิฉันก็ไม่ทราบำม่เคยเจอหน้ากัน ..พ่อแม่ของทางฝั่งนั้น เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ดิฉันกับแฟนเจอกันน้อยที่สุด..เอาง่ายเลยๆค่ะเจอกันแค่เรียนวันอาทิตย์อาทิตย์ล่ะวันเท่านั้น เพราะว่า จ-ส นั้นแฟนดิฉันก็อยู่กับพ่อแม่เขาที่ต่างจังหวัดเพราะต้องช่วยขายของ..หลายๆคนอาจจะคิดว่าโทรศัพท์ก็มีไม่ได้เจอก็โทรคุยกันได้นิ..ใช่ค่ะ... แต่สำหรับดิฉันโทรคุยกันก็ไม่ได้..พ่อแม่เขาห้าม เล่นมือถือก็ไม่ได้เล่นแล้วก็โดนบ่น คุยกันทีก็ต้องแอบคุยแบบระแวง โฟสเฟสบุ๊คก็ห้ามแท็ก ถ้าแท็กหา ก็ต้องกลั้นไม่ให้พ่อแม่เขาเห็น มีเวลาคุยกันแค่ในแชทเฟส ไม่ก็ไลน์ แต่น้อยว่า..พ่อแม่เขามักใช้คำพูดว่า"อย่าเห็นคนอื่นดีกว่าคนในครอบครัว" ดิฉันงงมากทำไมต้องพูดขนาดนี้ เวลาเขาได้ยินดิฉันคุยกัน ก็จะพยายามพูดแทรกตะโกนว่าแบบนี้ทุกครั้ง .. ทั้งๆที่มีอะไรดิฉันก็ช่วยเหลือตลอด ส่วนแฟนของดิฉันก็ไม่กล้าที่จะเปิดใจคุยกับพ่อแม่เขา ทำตามทุกอย่างที่พ่อแม่เขาสั่ง #ดิฉันน้อยใจมากพยายามไม่คิดอะไร แต่ซักจะเริ่มมเยอะมากไป เลยตัดสินใจบอกเลิก แต่แฟนไม่ยอมเลิกกด้วย แต่เขาก้ไม่ทำอะไรซักอย่าง..บางวันพ่อเขาก็ลงรูปเขาคู่กบผู้หญิงแล้วแท็กหาแฟนดิฉันเหมือนจงใจให้ดิฉันเห็น555 #แฟนของดิฉันก็หนักใจอีกฝั่งก็แม่อีกฝั่งก็ดิฉัน #ซึ่งดิฉันหนักใจมากไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ เหมือนกัน #แต่ถ้าถามว่ารักแฟนไหมดิฉันก็รักเขาอยากดูแลเพราะเข้าใจว่าเขาผ่านอะไรมาบ้างพ่อแม่ของเขาเป็นคนยังไง #กดดันเหมือนกันค่ะ #ณ.ตอนนี้ดิฉันยังรับได้รู้สึกเฉยๆไม่ค่อยเท่าไหร่ #แต่ถ้าอนาคตถ้าเป็นแบบนี้อีกดิฉันก็คงรับต่อไม่ไหว