มีคนมาขอความช่วยเหลือ
เป็นเพื่อนผู้หญิง
คือผู้หญิงคนนึงได้จับได้ว่าผัวตัวเธอนั้นมีเมียน้อย ผู้หญิงก้เลยขอเลิกแต่ฝ่ายชายไม่เลิกตามง้อทุกอย่างสารพัดที่จะทำแต่ผู้หญิงได้ยื่นคำขาดไปว่าถ้ายังมายุ่งวุ่นวายก้จะหนี
แต่ก้ได้มาหาผม...ขอที่พักพิง...
ผมก้ช่วยทุกอย่างที่จะทำได้ .. คอยปลอบใจเธอพาเที่ยวกับครอบครัวผมไห้เลี้ยงลูกผม(ผมเลิกกับเมียนานแล้วแต่มีแฟนอยู่แฟนก็ไม่รู้)
จนชาวบ้านแถวบ้านผมนึกว่าเมียใหม่แต่ผมก้ไม่ได้สนใจ...เพราะแถวบ้านมีแต่ตัวและชอบนินทา
....จนเธอได้กลับบ้านไปแล้วก็ไปเจอกับผัวเธอ
เธอจึงถูกผัวเธอข่มขืนไปสองวัน...พอวันที่สามเธอได้หนีออกจากบ้านและมาหาผมเล่าไห้ผมฟังทุกอย่าง...ผมก็พูดอะไรไม่ออกได้แค่ปลอบใจเธอ...หลังจากนั้นเธอก้อยู่พักที่บ้านผมตามปรกติแต่เธอขอร้องไห้ช่วยปิดบังถ้าใครตามหา ผมก้รับปาก เธอจึงได้อยู่ที่บ้านผมกับแม่ผมและลูกของผม ส่วนตัวผมนานๆได้กลับบ้านทีประมานสองอาทิตย์ครั้ง
เธออยู่มาได้สองวันผัวเธอโทรมาเบอร์ผม(เพราะผมรู้จักกันมานาน) ร้องห่มร้องให้ ว่าเมียเขาหนีไป ได้มาหาผมรึเปล่า ผมบอกไม่ได้มา แล้วสักพักก้มีผู้หญิงซึ่งที่ผมไม่รู้จักโทรมาหาผมกล่าวหาผมว่าเอาเมียเขามาด่าผมสารพัดทุกอย่างด้วยคำพูดที่ว่าถ้ามีปืนคงต้องยิงทิ้งเลย....แต่ผมก้ต้องช่วยเธอด้วยการโกหกออกไปว่าไม่ได้อยู่ด้วยกัน....หลังจากวันนั้นห้าวันจนถึงวันนี้ คือวันนี้ที่16ตุลาคม ผัวเธอได้มาที่บ้านผมซึ่งได้พบกับเธอ จะพาเธอกลับ แต่เธอไม่ยอมกลับ ผมก็บอกว่าอยู่ที่นี่ก็ได้ไม่เป็นไรไหนๆผัวเธอก้ด่าเราว่าเป็นชู้กันแล้วนิ...
ผมสงสารชีวิตเธอมากเลยมีพ่อที่รักลูกเขยมากกว่าตัวเธอเอง...
ผมควรทำไงดีครับช่วยเหลือเธอต่อไปจนกว่าเธอจะมีอนาคตที่ดี หรือว่สไห้เธอกลับไปเป็นเครื่องบำเรอ ผัวเธอ
ส่วนตัวผมก็แค่อยากระบาย เพราะคนแถวบ้านผมและคนฝ่ายผัวของเธอมองว่าเราเป็นชู้กัน...
ผมเครียดมากเลย