ฉันคุยกับคนๆหนึ่ง เขาเป็นเพื่อนเก่าที่เพิ่งได้กลับมาเจอกัน
เขาบอกกับฉันว่าเขาตามหาฉัน คอยหาเฟส หาเบอร์ ฉันมาตลอด จนวันที่เขามาเจอฉัน
เขาก็ทักไลน์ ทักเฟส โทรมาคุย วิดิโอคอล
แรกๆก็คุยในฐานะเพื่อน และหลังๆมันเริ่มมากไปกว่าคำว่าเพื่อน
เขาบอกกับฉันว่าเขาไม่มีใคร ด้วยฉันเองก็ไม่มีใคร
เราคุยกันแบบนี้ได้ 7-8 เดือน และตกลงคบหากัน (อายุ 30+ ทั้งคู่แล้ว)
เราไปเจอกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน
จนครั้งสุดท้าย เราเจอกัน ไปกินข้าวด้วยกันปกติ
หลังจากที่เราแยกย้ายกัน
เขาก็บล็อคไลน์ บล้อคเฟส บล็อคเบอร์
ฉันค่อนข้างสับสนและพยายามหาตัวเขาอยู่ 3 วัน
และคำตอบก็เปิดเผย เมื่อแฟนของเขาทักมาหาฉัน
ฉันได้คำตอบว่าที่เขาหายไป เพราะแฟนเขาจับได้
เขากับแฟนทะเลาะกันและบอกเลิกกัน
เขาก็ติดต่อฉันมา
เขาเสียใจที่เขาเลิกกับแฟน
ฉันคิดว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาเลิกกัน
ฉันคุยกับเขาให้คำปรึกษา คุยเป็นเพื่อนเขา
กลายเป็นฉันที่ต้องนั่งฟังเขาเวลาเขาเสียใจ
ฉันอยู่ในสถานะเพือนของเขาอีกครั้ง
ไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนเดิมอีกแล้ว
3 -4 วันครั้ง หรืออาทิตย์ละครั้ง
เขาบอกว่าแฟนเขาไม่ติดต่ออะไรเขามาอีกเลย
และเขาก็ไม่สามารถติดต่ออะไรได้
ฉันเก็บความเจ็บปวดไว้ในใจ
คอยย้ำกับตัวเอง ฉันไม่มีสิทธิ์อะไร..
และในครั้งหนึ่ง
เขาทักไลน์มาหาฉันขอให้ฉันไปหา
คำพูดที่พิมพ์มันไม่ใช่เขา การเรียกชื่อแทนตัวเขาและฉันมันไม่เหมือนเดิม
ฉันฉุกคิดว่าหรือเป็นแฟนของเขาปลอมตัวทักมา
ฉันจึงตอบไปว่า ฉันไม่ไป แต่ถ้าเธออยากเจอฉัน ก็ขอให้เธอมาหาฉันเอง
สักพัก ผู้ชายโทรมาหาฉัน บอกว่าที่ฉันคุยไม่ใช่เขา เป็นแฟนเขาแอบเข้าไลน์ทาง PC
(เขาบอกว่า แฟนของเขากลับมาแล้ว)
และพวกเขาสองคนก็ทะเลาะกันเพราะฉันอีกครั้ง
จริงๆ เขาไมไ่ด้เลิกกัน
จริงๆ เขาก็คบกันปกติ
ฉันทำผิดเพราะความโง่ของตัวเองอีกแล้ว
ครั้งนี้...ฉันให้คำสัญญาว่าฉันจะเป็นฝ่ายถอยออกมา ไม่อยู่แม้แต่จะในสถานะเพื่อนอีกแล้ว
เวลาผ่านไป 1 สัปดาห์
ระหว่างนั้นฉันไมไ่ด้ติดต่อกับเขาอีกแล้วและเขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันมาอีก
แฟนเขาทักมาหาฉันอีกครั้ง
ถามว่าแฟนของเธออยู่กับฉันหรือเปล่า
เธอโทรมาหาฉันและขอให้วิดิโอคอล ฉันก็ทำให้ (ตั้งแต่สี่ทุ่มถึงเกือบห้าทุ่ม)
เธอวางสายไป เธอก็ทักมาว่าฉันว่าฉันแค่เปิดให้เธอเห็นแค่ส่ิงที่ฉันอยากให้เห็น
ฉันบอกให้เธอวิดิโอคอลมาทั้งคืนเลยก็ได้ แต่เธอบอกว่าไม่เป็นไร..
แต่ผู้หญิงคนนั้นก็โทรมาหาฉันอีก เที่ยงคืน ตีหนึ่ง ตีสอง หกโมงเช้า เจ็ดโมงเช้า เพื่อถามหาความจริงว่าแฟนเขาอยู่กับฉันหรือเปล่า
ฉันรับสายตอน 7 โมงเช้า และตอบได้แต่ความจริงที่ผู้หญิงคนนั้นไมไ่ด้เชื่ออะไรฉันเลย
ฉันทนกับปัญหาซ้ำๆซากเหล่านี้ไมไ่ด้อีกแล้ว จึงตัดสินใจโทรไปหาต้นเหตุของเรื่องนี้
คนที่รับสายแทนเป็นแฟนของเขา "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเธอรู้ว่าแฟนเธอมาอยู่กับฉัน กล่าวหาว่าฉันโกหก"
(ฉันไม่มีโอกาสได้พูดอะไรกับเขา)
ฉันถามว่าเธอคิดอย่างนี้ได้อย่างไร
เธอตอบ "จากพิกัดโทรศัพท์ของเขา" ฉันไม่ทันได้อธิบายอะไร
เขาสองคนไม่พูดอะไรกับฉัน แต่มีปากเสียงเถียงกันเข้ามาในสาย เขาปฏิเสธ ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็พยายามจะเอาความจริงให้ได้
สรุปว่า ฉันไมไ่ด้เคลียร์อะไรทั้งนั้น และฉันต้องวางสายไป
และโดยที่ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจว่าฉันนอนอยู่กับแฟนของเธอ
ฉันไม่มีสิทธิ์ได้อธิบายอะไรทั้งสิ้น
ผู้หญิงบล้อคไลน์ บล็อคเฟส บล็อคเบอร์ฉันในเครื่องของเขาทั้งหมด
ฉันติดต่อเขาไมไ่ด้อีก
ฉันทำได้แค่ถอยออกมาโดยไม่มีโอกาสได้อธิบายอะไรเลย...
จะด่าฉันก็ได้
แต่คนในสภาพอย่างฉันก็เสียใจไม่แพ้กัน...
ฉันทำได้แค่ถออยออกมาเฉยๆ แบบนี้ ไม่มีสิทธิ์ไปอธิบายอะไรใช่ไหม
แล้วรอให้เวลาผ่านไปเองสินะ..TT
ฉันผิดมากแค่ไหน..
เขาบอกกับฉันว่าเขาตามหาฉัน คอยหาเฟส หาเบอร์ ฉันมาตลอด จนวันที่เขามาเจอฉัน
เขาก็ทักไลน์ ทักเฟส โทรมาคุย วิดิโอคอล
แรกๆก็คุยในฐานะเพื่อน และหลังๆมันเริ่มมากไปกว่าคำว่าเพื่อน
เขาบอกกับฉันว่าเขาไม่มีใคร ด้วยฉันเองก็ไม่มีใคร
เราคุยกันแบบนี้ได้ 7-8 เดือน และตกลงคบหากัน (อายุ 30+ ทั้งคู่แล้ว)
เราไปเจอกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน
จนครั้งสุดท้าย เราเจอกัน ไปกินข้าวด้วยกันปกติ
หลังจากที่เราแยกย้ายกัน
เขาก็บล็อคไลน์ บล้อคเฟส บล็อคเบอร์
ฉันค่อนข้างสับสนและพยายามหาตัวเขาอยู่ 3 วัน
และคำตอบก็เปิดเผย เมื่อแฟนของเขาทักมาหาฉัน
ฉันได้คำตอบว่าที่เขาหายไป เพราะแฟนเขาจับได้
เขากับแฟนทะเลาะกันและบอกเลิกกัน
เขาก็ติดต่อฉันมา
เขาเสียใจที่เขาเลิกกับแฟน
ฉันคิดว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาเลิกกัน
ฉันคุยกับเขาให้คำปรึกษา คุยเป็นเพื่อนเขา
กลายเป็นฉันที่ต้องนั่งฟังเขาเวลาเขาเสียใจ
ฉันอยู่ในสถานะเพือนของเขาอีกครั้ง
ไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนเดิมอีกแล้ว
3 -4 วันครั้ง หรืออาทิตย์ละครั้ง
เขาบอกว่าแฟนเขาไม่ติดต่ออะไรเขามาอีกเลย
และเขาก็ไม่สามารถติดต่ออะไรได้
ฉันเก็บความเจ็บปวดไว้ในใจ
คอยย้ำกับตัวเอง ฉันไม่มีสิทธิ์อะไร..
และในครั้งหนึ่ง
เขาทักไลน์มาหาฉันขอให้ฉันไปหา
คำพูดที่พิมพ์มันไม่ใช่เขา การเรียกชื่อแทนตัวเขาและฉันมันไม่เหมือนเดิม
ฉันฉุกคิดว่าหรือเป็นแฟนของเขาปลอมตัวทักมา
ฉันจึงตอบไปว่า ฉันไม่ไป แต่ถ้าเธออยากเจอฉัน ก็ขอให้เธอมาหาฉันเอง
สักพัก ผู้ชายโทรมาหาฉัน บอกว่าที่ฉันคุยไม่ใช่เขา เป็นแฟนเขาแอบเข้าไลน์ทาง PC
(เขาบอกว่า แฟนของเขากลับมาแล้ว)
และพวกเขาสองคนก็ทะเลาะกันเพราะฉันอีกครั้ง
จริงๆ เขาไมไ่ด้เลิกกัน
จริงๆ เขาก็คบกันปกติ
ฉันทำผิดเพราะความโง่ของตัวเองอีกแล้ว
ครั้งนี้...ฉันให้คำสัญญาว่าฉันจะเป็นฝ่ายถอยออกมา ไม่อยู่แม้แต่จะในสถานะเพื่อนอีกแล้ว
เวลาผ่านไป 1 สัปดาห์
ระหว่างนั้นฉันไมไ่ด้ติดต่อกับเขาอีกแล้วและเขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันมาอีก
แฟนเขาทักมาหาฉันอีกครั้ง
ถามว่าแฟนของเธออยู่กับฉันหรือเปล่า
เธอโทรมาหาฉันและขอให้วิดิโอคอล ฉันก็ทำให้ (ตั้งแต่สี่ทุ่มถึงเกือบห้าทุ่ม)
เธอวางสายไป เธอก็ทักมาว่าฉันว่าฉันแค่เปิดให้เธอเห็นแค่ส่ิงที่ฉันอยากให้เห็น
ฉันบอกให้เธอวิดิโอคอลมาทั้งคืนเลยก็ได้ แต่เธอบอกว่าไม่เป็นไร..
แต่ผู้หญิงคนนั้นก็โทรมาหาฉันอีก เที่ยงคืน ตีหนึ่ง ตีสอง หกโมงเช้า เจ็ดโมงเช้า เพื่อถามหาความจริงว่าแฟนเขาอยู่กับฉันหรือเปล่า
ฉันรับสายตอน 7 โมงเช้า และตอบได้แต่ความจริงที่ผู้หญิงคนนั้นไมไ่ด้เชื่ออะไรฉันเลย
ฉันทนกับปัญหาซ้ำๆซากเหล่านี้ไมไ่ด้อีกแล้ว จึงตัดสินใจโทรไปหาต้นเหตุของเรื่องนี้
คนที่รับสายแทนเป็นแฟนของเขา "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเธอรู้ว่าแฟนเธอมาอยู่กับฉัน กล่าวหาว่าฉันโกหก"
(ฉันไม่มีโอกาสได้พูดอะไรกับเขา)
ฉันถามว่าเธอคิดอย่างนี้ได้อย่างไร
เธอตอบ "จากพิกัดโทรศัพท์ของเขา" ฉันไม่ทันได้อธิบายอะไร
เขาสองคนไม่พูดอะไรกับฉัน แต่มีปากเสียงเถียงกันเข้ามาในสาย เขาปฏิเสธ ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็พยายามจะเอาความจริงให้ได้
สรุปว่า ฉันไมไ่ด้เคลียร์อะไรทั้งนั้น และฉันต้องวางสายไป
และโดยที่ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจว่าฉันนอนอยู่กับแฟนของเธอ
ฉันไม่มีสิทธิ์ได้อธิบายอะไรทั้งสิ้น
ผู้หญิงบล้อคไลน์ บล็อคเฟส บล็อคเบอร์ฉันในเครื่องของเขาทั้งหมด
ฉันติดต่อเขาไมไ่ด้อีก
ฉันทำได้แค่ถอยออกมาโดยไม่มีโอกาสได้อธิบายอะไรเลย...
จะด่าฉันก็ได้
แต่คนในสภาพอย่างฉันก็เสียใจไม่แพ้กัน...
ฉันทำได้แค่ถออยออกมาเฉยๆ แบบนี้ ไม่มีสิทธิ์ไปอธิบายอะไรใช่ไหม
แล้วรอให้เวลาผ่านไปเองสินะ..TT