สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กอายุ18ปี อยู่ปี1 อาศัยอยู่กรุงเทพครับ  ทุกวันนี้ผมต้องเรียนไปทำงานไปครับ เรียนคณะวิทยาการจัดการสาขาคอมธุรกิจครับ เรียนก็ค่อนข้างที่จะงานเยอะครับ เรียนเกี่ยวกับเขียนโปรแกรมต้องจำcode เยอะครับแต่มันเป็นสิ่งที่ผมชอบเพราะมันเกี่ยวกับคอมครับเข้าใจเร็วแต่ก็ต้องมีการทบทวนอยู่ดีอะครับถึงจะจำได้แม่นๆ ในความคิดผมคือถ้าเรียนไปอย่างเดียวจะไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่ผมต้องทำงานด้วยนี้สิ งานผมเกี่ยวกับคอมนะครับเป็นงานที่ได้มาจากพ่อของผมที่อยู่ต่างประเทศ เงินต่อเดือนค่อนข้างดีครับ เป็นงานเกี่ยวกับโปรโมทเว็บๆนึงครับ หัวใจหลักสำคัญของงานนี้คือต้องหาคนมาสมัครอะครับ เป้นงานสีเทาครับ ผมทำงานนี้ได้มา2ปีกว่าๆแล้วครับ ช่วงแรกๆจะไม่มีปัญหาไรหรอกครับ แต่พอมาตอนนี้ผมอยู่มหาลัยเรียนหนักขึ้นมากครับ แต่พ่อผม ตั้งใจให้ผมทำงานไปเรียนไปอยู่แต่แรกแล้วครับ แต่คือพ่อผมจะมีงานเสริมมาเรื่อยๆครับเลยทำให้ผม บางครั้งทำงานพลาดบ้าง ลืมงานบางย่างไปบ้าง เนื่องจากผมก็ต้อง focus การเรียนผมด้วย แต่พอมันพลาด พ่อผมก็ว่าผมใส่อารมณ์ใส่ผมครับ หลายครั้งที่ผมคิดว่าไม่อยากทำงานแบบนี้ มีเงินไปมันก็ไม่ได้มีความสุขเลยครับ ไหนจะต้องมาเคลียดเรื่องเรียนอีกครับ พ่อคนนี้สำหรับผม ผมเข้าใจนะครับว่า เขาก็หวังดีแหละครับว่า อยากให้ลูกมีเงินมีงานดีๆทำ ไม่ต้องไปทำงานอื่นๆ แต่งานนี้มันขัดผมหลายอย่างมากครับ อารมณ์ประมานว่า พ่อบอกให้ผมทำreportหรือรายงานปลอมๆเกี่ยวกับงานส่งไป ที่นายใหญ่อะครับเพื่อที่จาให้นายใหญ่ดูรายงานอะครับ(จิงๆแล้วงานมีอีกหลายอย่างแต่ผมไม่ขอลงรายละเอียดนะครับ) ผมเลยไม่ค่อยสบายใจ เงินดีแต่ต้องหลอกคนอื่นแบบนี้ผมก็ไม่อยากทำิอะครับ แต่ผมก็จะขัดใจพ่อไม่ได้อะครับเพราะเหมือนว่าผมรับเงินมาแล้ว ผมเคยบอกนะครับว่าไม่อยากทำแล้ว พ่อผมก็โกรธผมมากครับ ว่าผมว่าจะไม่สนใจอะไรแล้ว อารมณ์ ตัดหางปล่อยวัดครับ ผมเคลียดทุกวันเลยครับ ผมไม่รู้ควรทำไงกับชีวิตดี การบ้านก็เยอะงานก็มีครับ สำหรับผมแล้วถ้าผมมีลูกขึ้นมา ผมไม่อยากให้ลุกมาเป็นแบบผมแน่ครับ อยากให้ลุกfocus เรื่องเรียนมากกว่าครับ ขอคำแนะนำด้วยครับ (อาจจะพิมไม่รู้เรื่องต้องขอโทษด้วยครับ)