สงสัยเกี่ยวกับพุทธประวัติ

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔  พระวินัยปิฎก เล่มที่ ๔
มหาวรรค ภาค ๑

ห้ามบวชโจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง
             [๑๐๓] ก็โดยสมัยนั้นแล โจรองคุลิมาลบวชในสำนักภิกษุ. ชาวบ้านเห็นแล้วพากัน
หวาดเสียวบ้าง ตกใจบ้าง หนีไปบ้าง ไปโดยทางอื่นบ้าง เมินหน้าไปทางอื่นบ้าง ปิดประตู
เสียบ้าง. ประชาชนจึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตร
จึงให้โจรที่ขึ้นชื่อโด่งดังบวชเล่า. ภิกษุทั้งหลายได้ยินพวกนั้น เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาอยู่
จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค.
             พระผู้มีพระภาครับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย โจรที่ขึ้นชื่อโด่งดัง ภิกษุ
ไม่พึงให้บวช รูปใดให้บวช ต้องอาบัติทุกกฏ.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพราะการบวชพระองคุลิมาล พระพุทธเจ้าจึงบัญญัติพระวินัยห้ามโจรบวช
ภายหลังจึงไม่บวชให้โจรอีก โจรเลยหนีมาบวชไม่ได้ หากมาบวช ผู้บวชให้ต้องอาบัติ

โจรที่ฆ่าพระโมคคัลลานะ
ก่ออนัตริยะกรรมเป็นพวกห้ามมรรคผลแล้ว
เจ้าหน้าที่บ้านเมืองย่อมลงโทษโจรพวกนั้น
ตามวิบากกรรมที่พวกโจรได้สร้างไว้