คือเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่ไม่ได้สนิทกันมาก แต่แบบเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันแต่พอมาช่วงหนึ่งเรามีโอกาศที่ต้องทำงานร่วมกันแบบใกล้ชิดหน่อย
จนมันเริ่มสนิทกันมากขึ้นจนเพื่อนคนอื่นๆบอกว่ามันแปลกๆเพื่อนบอกว่าเค้าชอบเราแน่ๆแต่คือเค้ามีแฟนผู้ชายเป็นตัวเป็นตนเลยแบบพาเข้าบ้านได้ตลอด
แต่เรากับเข้าผู้หญิงทั้งคู่ตอนแรกเราก็ยอมรับว่าดูไม่ออกเหมือนกันว่าเค้าแปลกๆไปเราคิดว่าแค่สนิทกันเฉยๆ จนเราเริ่มสังเกตุตามที่เพื่อนคนอื่นๆบอก
เราก็เริ่มคิดว่าเค้าน่าจะรู้สึกกับเราเพราะการกระทำของเค้ามันค่อนเข้าชัดเจนแบบทักมาคุยทุกวันคุยทุกอย่างซึ่งปกติไม่ค่อยคุยกันนานๆจะคุยทีแล้วก็คุย
แต่เรื่องงาน เราจะไปไหนไปส่งตลอดเค้าชัดเจนจนเพื่อนๆคนอื่นก็ล้อกันหมด แต่เพื่อนก็ห้ามเรานะบอกว่ามันผิดห้ามเรารู้สึกกลับนะ ตอนนั้นเราคิดว่าเราเอาอยู่
เราคงไม่รู้สึกกับเค้าหรอกเพราะเค้าตรงข้ามกับสิ่งที่เราชอบหมดเลย แต่แล้วสุดท้ายเราเองที่เป็นคนเอาไม่อยู่เอง รู้สึกกับเค้ากลับจนได้แต่เราก็ทำเหมือนไม่รู้สึกกับเค้านนะ
เราว่าเราอาจจะแพ้คนที่ทำดีกับเราก็ได้ คือเค้าดีกับเรามากคอยเป็นห่วง คอยช่วยนู่นช่วยนี่เรา เราค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์กันมาเรื่อยๆ จากคุยแชทกันธรรมดา
ก็เริ่มโทรคุยกันเริ่มจากไม่กี่ชั่วโมงจนโทรคุยกันแบบข้ามคืน ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ จนเพื่อนคนอื่นไม่ค่อยโอเค จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องมาอยู่กับเค้า
เราใช้ชีวิตด้วยกันทุกอย่าง ตื่นมาก็เจอกเค้าคนแรก ก่อนนอนเราก็เจอเค้าคนสุดท้ายเหมือนกัน กินข้าวพร้อมกัน ทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมกัน จนเรารู้สึกขาดเค้าไม่ได้เลย
ความสัมพันธ์มันพัฒนาเร็วมาก เรามีความสัมพัธ์ที่ลึกซึงต่อกัน เค้าแคร์เรามาก และเราก็แคร์เค้ามากแต่เราเป็นคนไม่ค่อยแสดงออก ปากแข็งมากจนเค้าคิดว่าเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าเลย แล้ววันหนึ่ง
แฟนเค้ากับที่บ้านเค้าจับได้ว่าเค้าชอบเราจนเป็นเรื่องใหญ่โตเลย พ่อแม่เค้าก็ไม่ชอบเราเลย พ่อแม่เค้าจะให้เค้าเลิกยุ่งกับเราแต่เค้าขอพ่อแม่ว่าเค้าขอเวลาอยู่กับเราอีกหน่อยแล้วจะไม่ยุ่งแล้ว
แต่แฟนเค้าไม่ได้โมโหอะไรเรามากเพราะเรากับแฟนเค้าก็รู้จักกันพอสมควรซึ่งมันทำให้เรารู้สึกผิดมาก เราพยายามจะถอยห่างจากเค้าหลายทีแล้วก่อนที่จะโดนจับได้ แต่เราก็ทำไม่ได้สักทีพอ
เราห่างเราเปลี่ยนไปเค้าก็จะคอยถามตลอดว่าเป็นไร แล้วก็บอกเราตลอดว่าอย่าไปไหนนะเค้าขอ เราก็แบบใจอ่อนตลอด ยอมเค้าตลอดทั้งที่ในใจเราโคตรรู้สึกผิดที่ทำแบบนี้เลย
คือเค้าดูเลลังที่จะเลือกด้วย แฟนเค้าก็จะคบต่อแต่ก็ห้ามไม่ให้เราไป แต่เราก็รู้ว่าเราคงคบกับเค้าไม่ได้หรอกเพราะที่บ้านเค้าไม่ชอบเราเลย พ่อแม่เค้าเชียร์ผู้ชายคนนนั้นมากกว่า
เพราะว่าผู้ชายคนนั้นน่าจะดูแลลูกสาวเค้าได้มากกว่าเรา คือผูชายเค้าทำงานแล้ว มีพร้อมทุกอย่างแต่เรายังเรียนอยู่ คือตอนนี้ไม่รู้จะทำไงดีใจหนึ่งก็อยากบอกให้เค้าเลือกเลยว่าจะเอายังไง
เราจะรู้ว่าเราควรอยู่ตรงไหน อีกใจหนึ่งก็อยากถอยออกไปเองเพราะเราก็รู้สึกแย่มากตอนนี้ เรารู้สึกว่าเรารักเค้านะแต่เราก้ไม่อยากทำร้ายแฟนเค้าเหมือนกัน
ปล.ถ้านึกชีวิตเรารักไม่ออกแนะนำให้ดู together with me อกหักมารักกับผมเลยคือเหมือนสุดๆแค่เปลี่ยนจากชายเป็นหญิง
ทำไงดี!!มีความสัมพันธ์กับเพื่อนที่มีแฟนแล้ว
จนมันเริ่มสนิทกันมากขึ้นจนเพื่อนคนอื่นๆบอกว่ามันแปลกๆเพื่อนบอกว่าเค้าชอบเราแน่ๆแต่คือเค้ามีแฟนผู้ชายเป็นตัวเป็นตนเลยแบบพาเข้าบ้านได้ตลอด
แต่เรากับเข้าผู้หญิงทั้งคู่ตอนแรกเราก็ยอมรับว่าดูไม่ออกเหมือนกันว่าเค้าแปลกๆไปเราคิดว่าแค่สนิทกันเฉยๆ จนเราเริ่มสังเกตุตามที่เพื่อนคนอื่นๆบอก
เราก็เริ่มคิดว่าเค้าน่าจะรู้สึกกับเราเพราะการกระทำของเค้ามันค่อนเข้าชัดเจนแบบทักมาคุยทุกวันคุยทุกอย่างซึ่งปกติไม่ค่อยคุยกันนานๆจะคุยทีแล้วก็คุย
แต่เรื่องงาน เราจะไปไหนไปส่งตลอดเค้าชัดเจนจนเพื่อนๆคนอื่นก็ล้อกันหมด แต่เพื่อนก็ห้ามเรานะบอกว่ามันผิดห้ามเรารู้สึกกลับนะ ตอนนั้นเราคิดว่าเราเอาอยู่
เราคงไม่รู้สึกกับเค้าหรอกเพราะเค้าตรงข้ามกับสิ่งที่เราชอบหมดเลย แต่แล้วสุดท้ายเราเองที่เป็นคนเอาไม่อยู่เอง รู้สึกกับเค้ากลับจนได้แต่เราก็ทำเหมือนไม่รู้สึกกับเค้านนะ
เราว่าเราอาจจะแพ้คนที่ทำดีกับเราก็ได้ คือเค้าดีกับเรามากคอยเป็นห่วง คอยช่วยนู่นช่วยนี่เรา เราค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์กันมาเรื่อยๆ จากคุยแชทกันธรรมดา
ก็เริ่มโทรคุยกันเริ่มจากไม่กี่ชั่วโมงจนโทรคุยกันแบบข้ามคืน ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ จนเพื่อนคนอื่นไม่ค่อยโอเค จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องมาอยู่กับเค้า
เราใช้ชีวิตด้วยกันทุกอย่าง ตื่นมาก็เจอกเค้าคนแรก ก่อนนอนเราก็เจอเค้าคนสุดท้ายเหมือนกัน กินข้าวพร้อมกัน ทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมกัน จนเรารู้สึกขาดเค้าไม่ได้เลย
ความสัมพันธ์มันพัฒนาเร็วมาก เรามีความสัมพัธ์ที่ลึกซึงต่อกัน เค้าแคร์เรามาก และเราก็แคร์เค้ามากแต่เราเป็นคนไม่ค่อยแสดงออก ปากแข็งมากจนเค้าคิดว่าเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าเลย แล้ววันหนึ่ง
แฟนเค้ากับที่บ้านเค้าจับได้ว่าเค้าชอบเราจนเป็นเรื่องใหญ่โตเลย พ่อแม่เค้าก็ไม่ชอบเราเลย พ่อแม่เค้าจะให้เค้าเลิกยุ่งกับเราแต่เค้าขอพ่อแม่ว่าเค้าขอเวลาอยู่กับเราอีกหน่อยแล้วจะไม่ยุ่งแล้ว
แต่แฟนเค้าไม่ได้โมโหอะไรเรามากเพราะเรากับแฟนเค้าก็รู้จักกันพอสมควรซึ่งมันทำให้เรารู้สึกผิดมาก เราพยายามจะถอยห่างจากเค้าหลายทีแล้วก่อนที่จะโดนจับได้ แต่เราก็ทำไม่ได้สักทีพอ
เราห่างเราเปลี่ยนไปเค้าก็จะคอยถามตลอดว่าเป็นไร แล้วก็บอกเราตลอดว่าอย่าไปไหนนะเค้าขอ เราก็แบบใจอ่อนตลอด ยอมเค้าตลอดทั้งที่ในใจเราโคตรรู้สึกผิดที่ทำแบบนี้เลย
คือเค้าดูเลลังที่จะเลือกด้วย แฟนเค้าก็จะคบต่อแต่ก็ห้ามไม่ให้เราไป แต่เราก็รู้ว่าเราคงคบกับเค้าไม่ได้หรอกเพราะที่บ้านเค้าไม่ชอบเราเลย พ่อแม่เค้าเชียร์ผู้ชายคนนนั้นมากกว่า
เพราะว่าผู้ชายคนนั้นน่าจะดูแลลูกสาวเค้าได้มากกว่าเรา คือผูชายเค้าทำงานแล้ว มีพร้อมทุกอย่างแต่เรายังเรียนอยู่ คือตอนนี้ไม่รู้จะทำไงดีใจหนึ่งก็อยากบอกให้เค้าเลือกเลยว่าจะเอายังไง
เราจะรู้ว่าเราควรอยู่ตรงไหน อีกใจหนึ่งก็อยากถอยออกไปเองเพราะเราก็รู้สึกแย่มากตอนนี้ เรารู้สึกว่าเรารักเค้านะแต่เราก้ไม่อยากทำร้ายแฟนเค้าเหมือนกัน
ปล.ถ้านึกชีวิตเรารักไม่ออกแนะนำให้ดู together with me อกหักมารักกับผมเลยคือเหมือนสุดๆแค่เปลี่ยนจากชายเป็นหญิง