ภาคนี้เป็นภาค1นะครับก่อนจะไปสู่โหมดคำถามก็ต้องเล่าเรื่องราวซะก่อนในตอนนี้ผมก็ยังคงเรียนอยู่ในโรงเรียนดังแถวจังหวัดนนท์ตอนนี้ผมอยู่ม.ปลายแล้วครับ แต่จะขอเล่าเรื่องราวผมก่อนผมอ่ะเป็นคนเงียบๆ(หรอ?!)เข้าสังคมไม่ค่อยเก่ง(อันนี้จริง)ตอนม.3ผมได้อยู่ห้องคิงของระดับชั้นนั่นก็คือห้อง5ผมรักในห้องนี้(ม่ายช่ายรักในครูที่ปรึกษาและก็เพื้อนตะหาก)แต่ก่อนหน้านี้ผมก้เป็นเด็กธรรมดาๆอ่ะครับไม่ค่อยตั้งใจเรียนแต่ได้ครูที่ปรึกษาดีชี้ทางสว่างให้กับผมรู้ไหมครับตอนม.1ผมได้แค่เกรด3.กว่าๆเองแต่พอตอนม.2เทอม2เกรดผมขยับเป็น3.95จนทำให้ผมได้ย้ายห้องในตอน.3อย่างที่บอกผมรักเพื่อนห้องนี้มากถึงแม้การย้ายห้องของผมจะทำให้เพื่อนของเพื่อนในห้องนี้ตกไปอยู่ห้องท้ายๆแต่เพื่อนห้องนี้ก็ทำเหมือนกับว่าผมอยู่กะพวกเขามาตั้งแต่แรกคำถามคือ?!ถ้าเป็นคุณคุณจะรู้สึกผูกพันธ์กะห้องนี้ไหม?>>คำตอบคือแน่นอนเพื่อนห้องนี้ทำไมให้ผมรักในการไปเรียนแต่แต่พอขึ้นมาม.4เพื่อนๆก้ได้แยกไปตามคนละสายกันซึ่งผมก็เลือกสายการเรียนกะเพื่อนกลุ่มนึงแต่เขาได้ไปอยู่ห้องคิงกันหมด(เหลือเพื่อนผู้ชาย2คนที่ไม่ค่อยสนิทกัน)ดังนั้นเรื่อราวปัญหาต่างๆจึงเริ่มขึ้นหลังจากนี้
พอขึ้นมาม.4ถึงแม้จะผิดหวังแต่ผมก้พอทำใจได้แล้วหลังจากที่โศรกเศร้ามา3วันติดๆในเทอมแรกผมก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมๆ(แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่เข้าหาเพื่อน)แล้วก้ผ่านไปพอมาเทอม2ผมก้เห็นเพื่อนผู้หญิงกลุ่มนึงซึ่งตอนม.ต้นอยู่ห้อง6(ผมเป็นผู้ชายที่มีเพื่อนส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง)ผมก้ได้เข้าหามีเพื่อนคนนึงที่ใส่แว่นเขาก้ได้พูดกับผมว่า"เราอยู่กลุ่มเดียวกันมีไรก็ปรึกษากันนะ^^"ทำให้ผมซึ้งจนน้ำตาแทบจะไหลออกมาเพื่อนคนนี้มีนามสุมมิตว่า"ก"ผมประทับใจนั้นไม่รู้ลืมและเริ่มหวังที่จะหาเพื้อนใหม่ในห้องนี่ อยู่มาวันหนึ่ง(วันนั้นเป็นวันกีฬสีของร.ร.ปี2016)ผมก้ได้อยู่กะเพื่อนกลุ่มนี้และวันนั้นก้เป็นที่ไม่ได้เรียนหนังสือใคนอยากทำอะไรก็ทำ,ผมเองก็เป็นคนขี้เหงาเพื่อนไปไหนเราก้จะไปด้วย และในขณะที่ผมเดินตามหลังเพื่อนอยู่นั้น ก็ได้มีเพื่อนคนนึงพูดว่า"จะตามอะไรหนักหนา_อยากไปไหนก็ไป"พอเพื่อนเขาพูดยังงี้ผมก็คงไม่เป็นคนหน้าหนาอยูาให้เขาด่าหรอกนะครับก็ได้แต่เก็บน้ำตาและมาระบายใต้อาคารแห่งหนึ่งในโรงเรียนแต่มันแบกความรู้สึกไม่ไหวเลยโทรบอกผู้ปกครองให้มารับเลยทันทีครับซึ่งตอนนั้นมOpen House ของเกษตรอยู่ด้วยเลยรีบไป(หนีความรู้สึกนั้น)และหลังจากเหตุการณ์นั้นก้มีเรื่องๆนึงเกิดขึ้นคือผมก็อยู่กะเพื่อนกลุ่ม"ก"ครูให้แบ่งกลุ่ม3คนคือ มีผม "ก" และเพื่อนคนสุดท้ายชื่อ"พ"แต่ผมดันซุ่มซ่ามไปทำน้ำหกใส่งานผมเลยเพื่อน2คนเกลียด(แหม!ก้สมควรแล้วล้ะ)ต่อมาเหตุการณ์นี้เพื่อนของกลุ่ม"ก"อีกคนนึงนามสุมติ"D"ซึ่ง"D"ก่อนหน้านี้ดูเป็นคนที่ร่าเริงก่อนหน้านี้เรามักจะเล่นเกมๆนึงชื่อว่า"พิซซ่า"ซึ่งเป็นเกมทายชื่อ,ชนิด คน สัตว์ สิ่งของ ในหมวดต่างๆใครนึกอะไรได้ก็พูดมา,ซึ่ง"D"ก้มักจะชวนผมเล่นในตอนนั้น"D"นั่งหน้าผมมีเหตุการณ์อีกเหตุการณ์นึงที่ผมเองก้เจ็บปวดไปชั่วชีวิตคือในตอนนั้นผมยืมของ"D"แต่"D"ก้เอาแต่ลีลาจนกระทั่งเพื่อนที่นั่งข้างผมยืมของแบบเดียวกะผมแต่"D"ไม่ลีลาเลยผมก้เลยถามว่า"ทำไมที อ ยืมไม่เห็นลีลาเลย"
"D":ได้พูดว่าก็เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนเรานิ!
ผมนี้ก้เจ็บปวดเลยครับพร้อมกะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับน้ำตา(จบPart1)
***เพื่อนๆคิดว่าผมควรจะทำยังดีครับ***
***เรื่องราวที่น่ารันทดเหมือนไปทำบาปทำกรรมไว้ของผมจะเป็นอย่างไร,จะน่ารันทดกับเจ็บปวดอีกแค่ไหน?ติดตามต่อได้ในPart2นะครับ^^****
****ใครอ่านจบขอขอบคุณด้วยครับ_ปลายปีนี้ได้รับโล่ทองพร้อมใส่กรอบด้วยครับรางวัลสาขานักอ่านยอดเยี่ยม555*****
****ใครไม่ชอบด่าได้นะครับแต่อย่าแรง*****
ผมควรทำอย่างไร?รู้สึกอย่างไร?
พอขึ้นมาม.4ถึงแม้จะผิดหวังแต่ผมก้พอทำใจได้แล้วหลังจากที่โศรกเศร้ามา3วันติดๆในเทอมแรกผมก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมๆ(แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่เข้าหาเพื่อน)แล้วก้ผ่านไปพอมาเทอม2ผมก้เห็นเพื่อนผู้หญิงกลุ่มนึงซึ่งตอนม.ต้นอยู่ห้อง6(ผมเป็นผู้ชายที่มีเพื่อนส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง)ผมก้ได้เข้าหามีเพื่อนคนนึงที่ใส่แว่นเขาก้ได้พูดกับผมว่า"เราอยู่กลุ่มเดียวกันมีไรก็ปรึกษากันนะ^^"ทำให้ผมซึ้งจนน้ำตาแทบจะไหลออกมาเพื่อนคนนี้มีนามสุมมิตว่า"ก"ผมประทับใจนั้นไม่รู้ลืมและเริ่มหวังที่จะหาเพื้อนใหม่ในห้องนี่ อยู่มาวันหนึ่ง(วันนั้นเป็นวันกีฬสีของร.ร.ปี2016)ผมก้ได้อยู่กะเพื่อนกลุ่มนี้และวันนั้นก้เป็นที่ไม่ได้เรียนหนังสือใคนอยากทำอะไรก็ทำ,ผมเองก็เป็นคนขี้เหงาเพื่อนไปไหนเราก้จะไปด้วย และในขณะที่ผมเดินตามหลังเพื่อนอยู่นั้น ก็ได้มีเพื่อนคนนึงพูดว่า"จะตามอะไรหนักหนา_อยากไปไหนก็ไป"พอเพื่อนเขาพูดยังงี้ผมก็คงไม่เป็นคนหน้าหนาอยูาให้เขาด่าหรอกนะครับก็ได้แต่เก็บน้ำตาและมาระบายใต้อาคารแห่งหนึ่งในโรงเรียนแต่มันแบกความรู้สึกไม่ไหวเลยโทรบอกผู้ปกครองให้มารับเลยทันทีครับซึ่งตอนนั้นมOpen House ของเกษตรอยู่ด้วยเลยรีบไป(หนีความรู้สึกนั้น)และหลังจากเหตุการณ์นั้นก้มีเรื่องๆนึงเกิดขึ้นคือผมก็อยู่กะเพื่อนกลุ่ม"ก"ครูให้แบ่งกลุ่ม3คนคือ มีผม "ก" และเพื่อนคนสุดท้ายชื่อ"พ"แต่ผมดันซุ่มซ่ามไปทำน้ำหกใส่งานผมเลยเพื่อน2คนเกลียด(แหม!ก้สมควรแล้วล้ะ)ต่อมาเหตุการณ์นี้เพื่อนของกลุ่ม"ก"อีกคนนึงนามสุมติ"D"ซึ่ง"D"ก่อนหน้านี้ดูเป็นคนที่ร่าเริงก่อนหน้านี้เรามักจะเล่นเกมๆนึงชื่อว่า"พิซซ่า"ซึ่งเป็นเกมทายชื่อ,ชนิด คน สัตว์ สิ่งของ ในหมวดต่างๆใครนึกอะไรได้ก็พูดมา,ซึ่ง"D"ก้มักจะชวนผมเล่นในตอนนั้น"D"นั่งหน้าผมมีเหตุการณ์อีกเหตุการณ์นึงที่ผมเองก้เจ็บปวดไปชั่วชีวิตคือในตอนนั้นผมยืมของ"D"แต่"D"ก้เอาแต่ลีลาจนกระทั่งเพื่อนที่นั่งข้างผมยืมของแบบเดียวกะผมแต่"D"ไม่ลีลาเลยผมก้เลยถามว่า"ทำไมที อ ยืมไม่เห็นลีลาเลย"
"D":ได้พูดว่าก็เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนเรานิ!
ผมนี้ก้เจ็บปวดเลยครับพร้อมกะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับน้ำตา(จบPart1)
***เพื่อนๆคิดว่าผมควรจะทำยังดีครับ***
***เรื่องราวที่น่ารันทดเหมือนไปทำบาปทำกรรมไว้ของผมจะเป็นอย่างไร,จะน่ารันทดกับเจ็บปวดอีกแค่ไหน?ติดตามต่อได้ในPart2นะครับ^^****
****ใครอ่านจบขอขอบคุณด้วยครับ_ปลายปีนี้ได้รับโล่ทองพร้อมใส่กรอบด้วยครับรางวัลสาขานักอ่านยอดเยี่ยม555*****
****ใครไม่ชอบด่าได้นะครับแต่อย่าแรง*****