อยู่ๆก็อยากเลิกกับเเฟนที่เเอบชอบมาตั้งเเต่ประถม ทำไงดีคะ?

เราขอเล่าก่อนนะว่าเราคบกับเค้าได้ยังไง ใครไม่อยากอ่านข้ามได้นะ เพราะเราเองก็คิดว่าอดีตมันไม่สำคัญ เพราะใจเราตอนนี้มันไปเเล้วครึ่งครึ่งเลยอะ-จริงๆอยากเล่าเก็บไว้ก่อนจะลืมไปหมด555 ยาวมากบอกเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ตอนนั้นเราอยู่ปอสี่ ก็คือเด็กมากกก //เเรด คือก็เเอบชอบเค้าตั้งเเต่ตอนนั้นล่ะ55 มันเหมือนมีเรื่องมาทำให้เราเจอกันตลอด อย่างตอนนั้นเราได้นั่งด้วยกัน เเล้วก็มีเรื่องเพดานในห้องถล่ม-ตอนพัก พอย้ายห้องก็ดันได้นั่งด้วยกันอีก อะไรทำนองนี้บ่อยๆจนเพื่อนเอาไปล้อ คือเค้าก็ไม่ค่อยชอบ เวลาคุยกันทีก็โดนล้ออะ เค้าก็จะไม่ค่อยคุยกับเรา นี่เเหละ คนโดนล้อเวลาชอบเค้าจริงๆ พอปอห้ามั้งที่รรก็จะมีให้เลือกวิชาเพิ่ม ก็ดันบังเอิญลงวาดรูปเหมือนกันอีก เพื่อนก็ล้อใหญ่เลย55 วันนั้นเค้าไม่สบายนี่ก็เป็นห่วงไง วาดไปเผื่อเค้าอีก ปอหกก็จะมีเรียนวอลเลย์ เค้าดันบังเอิญมาอยู่กับเราอีก(คือพรหมลิขิตจริงๆอะหลายรอบมาก) -เล่าเฉยๆกลับไปคิดมันก็น่ารักดีอะ พอมอหนึ่งก็ย้ายรร.กันกระจัดกระจาย นี่ก็เริ่มเดินหน้าจีบเค้าละ-เป็นผญที่จีบผช.เด้อ55 เเล้วย้อนกลับไปดูเฟสอะ
เพ้อเยอะมากก เเบบอายตัวเองอะ คือก็คุยกันมาเรื่อยๆมีเเอบจะตัดใจงุ้งงิ้งเเต่ก็ไม่เลิกสักที จนมอสองอะ ก็บอกเค้าไปว่าชอบเค้า ทำเป็นรอได้นะ เค้าบอกชอบเรานะ ประโยคต่อมาชอบเเค่เพื่อน โอ้โหจุกมาก โคตรหนุ่มจืดอะ เราก็หน้าด้านนะจีบต่อออ เเต่รู้ป้ะ พอเราตัดใจได้เเล้วอะ เเบบไม่มีเค้าก็ได้อะ ตอนนี้ชีวิตเเฮปปี้มาก (คือยอมรับเลยว่าถ้าตอนนั้นเราไม่สนใจอะ คงไม่เป็นตะกอนตกในใจมาถึงตอนนี้) เล่าต่อๆ555 เเบบนางก็ทักมา เห้ย ก็ใจเต้นเลยนะ นี่คือพอเค้าทักมาเราก็ไม่ทักเค้านะ เค้าก็ทักเราเรื่อยๆเองจนเราก็ใจอ่อน ก็ทักเค้าเเล้วคุยกันมาเรื่อยๆจนมอสามอะ เออนี่ก็หน้าด้านอีกไงรู้ตัวเด้อ555 ก็บอกชอบเค้าอีกอะ ตอนนั้นคิดว่าเป็นไงเป็นกัน เพาะเค้าก็ออกอาการว่าชอบเราอะนะ ด้วยความมั่นใจก็บอกไปเลย ตอนนั้นนางก็ลังเล เเล้วก็เเบบขอมอปลายก่อนได้ไหมค่อยคบกัน ฉันก็โอเคเลยจ้ะ ยังไงก็ได้ ทีนี้คือก็คุยกันมาเรื่อยๆอีก พอผ่านไป เราก็รู้ว่าเค้ายังมีคนคุยอื่นนอกจากเราค่า โอ้โห พีคมาก เราก็ไปส่องของคนนั้นครั้งเเรกไม่ได้คิดไรเลยนะ เเต่พอเพื่อนเราไปส่องอะเเบบมาเต็มมากนางดูเหมือนคนรักกันละฉันเข้าไปเเทรกมากจ้า ก็ทะเลาะกันไง เเล้วนางก็บอกว่าชอบฉันเว้ย เเบบบอกเลยนะว่าเเค่รักษาน้ำใจน้องเค้า ไม่อยากให้เค้าเสียใจ เเต่เค้าเลือกเรานะ งี้ เขินมากกก (มีตอนนั้นเราตั้งสเตตัสว่า(ชื่อเรา)ไม่อยากนก นางก็ตั้งตัสนางกลับว่า เราก็เหมือนกัน อหห เเบบมันดีมากอะ รุ้เลยว่าช่วงนี้คือช่วงป๊อบปี้เลิฟ เเบบช่วงโปรโมชั่นอะ) ผ่านช่วงนั้นมาก็เรื่อยๆคือเราเองก็ไม่รุ้นะว่าความรู้สึกเเย่ๆมันสะสมหรืออะไรเพราะเวลามีอะไรงีอะเราจะทำเป็นไม่สนใจเเล้วก็ข้ามๆไปมาคุยกันเหมือนเดิม วันปีใหม่เราก็ขอเค้าเป็นเเฟนเว้ย คือนางก็ตกลงเราก็เเบบ เออ ดีว่ะ กว่าจะได้คบกัน ทีนี้วันต่อมา ความพีคมันอยู่ตรงนี้เเหละ คือนางบอกเลิกเราเว้ย เพราะเราเล่นเกมกับเพื่อนผชอะ ตอนนั้นนางบอกเราก็งงๆ นึกว่าโดนพ่อด่าหรืออะไร เราก็เลยได้เเกเลิกก็ได้ ที่นี้มันก็ยังสงสัยไง ก็ไปตามเจออีกเฟสนึงของนางเเบบเห้ย คือนางว่าเราเเรงมากเเบบงง เราก็เลยเเคปไปว่านี่หรอเหตุผล นางก็บอกว่าไม่ใช่ อันเเรกทะเลาะกับเพื่อนอีกอันด่าคนในเฟส คือเข้าใจผ้ะว่ามันก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งเเล้วอะ พอเราถามเหตุผลจริงๆของนางนางก็บอกว่าเพราะรรนางงานเยอะงานยุ่ง นางหึงด้วย นางกลัวนู่นกลัวนี่ไปหมด เห้ยคือยังไม่ทันจะได้ผ่านอะไรไปด้วยกันเลยอะ เเบบนี้คือไรงง ตอนนั้นเเบบไม่โอเคเเบบบล็อคไปเลย นางอยากเลิกมากก็เอา คือเราเองอะก็อยากให้เค้ามาง้อไง ก้ยังเหบอทางคอนเเทคนะ เพราะเราบล็อคเเค่เฟสเค้าไง ไลน์ เบอร์ ไอจี พวกนี้เค้าก็มาส่องเราอะเเต่ไม่คิดจะทำอะไร จนมันผ่านไปเป็นเดือน เราก็ทนไม่ไหวเว้ย คือเเบบคิดถึงอะ เเต่คือก็เคลียกันโดยที่เราทักไปก่อนเเบบนั้นเเหละ ผ่านๆมาก็มีทะเลากันนิดหน่อย เเต่เรารู้สึกเหมือนความรู้สึกเเย่มันสะสมมากๆอะ ทั้งๆที่เราก็ชอบเค้านะเเต่เราก็รู้อะชีวิตคู่มันมีอะไรมากกว่าชอบกัน เพราะเวลาที่ทะเลาะเเบบนี้อะ เค้าไม่เคยง้อเราเลย เราต้องเป็นคนไปง้อเองตลอด เราโคตรเหนื่อยอะ คือเข้าใจนะเเต่มันทำไม่ได้ที่จะไม่งี่เง่าอะ เราน่าจะผ่านช่วงอิ่มตัวมานานมากกกกเเล้วอะ เพราะเราก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเค้านะจะนิสัยไม่ดีอะไร หรือหน้าตา เเบบนี้เราก็ชอบเค้าที่เป็นเค้าอะ นอกจากเรื่องไม่ง้อนี่เค้าก็เทคเราดี เเล้วมันมีเรื่องนึงมันเป็นเรื่องที่ทำให้เราตัดสินใจตั้งกระทู้เลยเเหละ คือช่วงนั้นเราdownมาก รู้สึกเเย่มากๆ ทั้งเรื่องเรียนเรื่องการปรับตัวกับเพื่อนใหม่ พ่อเเม่กดดัน เเต่วันนั้นคือหนักมากจริงๆอะ เราก็ต้องคิดถึงเค้าใช่ป้ะเพราะมีอะไรเราก็ปรึกษาเค้า เเต่วันนั้นเค้าช่วยอะไรเราไม่ได้เลยเว้ย เค้าทำให้เรารู้สึกเเย่ลงๆๆๆๆไปอีกอะ เราเลยตัดสินใจปิดโทรศัพท์นอน ถ้าคุยกับเค้าต่ออาจจะเป็นบ้าได้ หลังจากนั้นเราไม่เคยปรึกษาอะไรกับเค้าอีกเลยเว้ย เพราะก่อนหน้านี้เค้าก็ไม่ได้ว่าเป็นที่ปรึกษาอะไรที่ดีมากอะ ละครั้งนั้นคือสุดๆเเล้ว เเล้วเราก็เริ่มคุยกันน้อยลง เพราะเราเรัยนหนักด้วย เค้าอยากให้พื้นที่ส่วนตัวเราด้วย กลายเป็นว่าเค้าห่างเราออกไปอีก เราคุยกันน้อยลง เราเริ่มไม่อยากตอบเเชทเค้า เพราะพอเหนื่อยกลับมามันไม่อยากคุยกับใครเลย เค้าก็เหงา เวลาเราทักเค้าก่อนหรือได้คุยกันยาวๆเค้าก็จะพูดคล้ายๆประชดเราว่าวันนี้ดีจังเลยดูวันอื่นสิเเบบนี้ เรารุ้นะว่ามันเป็นที่เราเอง เเต่เรารำคาญเเล้วอะเหมือนตอนนี้เราหาบ่วงมาผูกคอเลย จะอ่านหนังสือสอบก็พะวงไปหมด ยอมรับเลยนะว่าเราเองก็ยังเรียนอยู่ วุฒิภาวะมันก็ไม่ค่อยมีเเต่กับคนนี้เราจริงจังมาตลอดมีเค้าคนเดียวอะ เเต่อยู่ๆเราก็อยากเลิกเเล้ว
คำถามมมคือ
1.ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเอาบ่วงมาผูกคอจะทำอะไรก็ไม่สะดวก
2.เรารู้สึกว่าชีวิตคู่มันควรทำให้ดีขึ้นรึเปล่าหรือว่าเรากับเค้าไม่ใช่จิกซอว์ที่ต่อกันพอดีกันเเน่
3.เรารู้สึกว่ามันเลยช่วงอิ่มตัวมาเเล้วเเต่จริงไหม?
4.เราสับสนมากๆว่า'ตอนนี้'เรายังชอบเค้าไหมหรือเเค่ชอบที่จะมีเเฟน
5.เราคุยกับเค้าเเล้วมันเหนื่อย เพราะจากที่เรียนมามันก็เหนื่อย กลับบ้านเราก็ไม่อยากคุยกับใคร เเค่ทำการบ้าน อ่านหนังสือก็เหนืาอยเเล้ว
6.ตอนนี้เราเริ่มรำคาญเค้าเเล้วอะ เวลาเราเตือนอะไรก็ไม่ฟัง บอกให้ไปรักษาสุขภาพผิว(เค้าสิวเห่อหนักมากกก ไม่ยอมสนใจดูเเลร่างกายตัวเองอะ เวลาคนอื่นมองเค้าก็ต้องมองไปถึงบุคลิกภาพภายในป้ะ เราก็ห่วงเค้าเค้าก็ถามคำตอบคำว่าเราชวนทะเลาะอีก)
7.ตอนเจอกับเค้าเราก็ยังใจเต้นอยุ่นะเเต่ว่าตอนนี้เราเเค่ยึดติดกับความสัมพันธ์ที่เราเเอบชอบเค้ามานานรึเปล่า?
8.สุดท้ายละ เราปล่อยให้เค้าเหงาอะ เรารู้สึกเเย่เพราะนอกจากเราไม่มีเวลาเเล้ว ตอนนี้เราก็ไม่อยากตอบเเชทเเล้ว (เเต่เค้าชอบพูดเเบบหื่นอะ ผัว สามีเงี้ย เราไม่ค่อยชอบ เคยเตือนไปครั้งนึงเเล้วก็ยังมีหลุดมาให้เห็นอีก มันเเบบ....เเย่อะ)
ปล.ด่าได้เเต่อย่าเเรง
ปล2.ช่วยเเนะนำด้วยค่ะว่าควรบอกเลิกไปเลยดีไหม เรากลัวบอกเลิกเเล้วคิดถึงไม่ใช่โล่งใจ
ปล3.ตั้งเเต่คบกันเจอกันนับครั้งได้เลย  ไม่มีรุปคู่หรืออะไร-ถึงเราจะรุ้สึกว่าไม่เป็นไรเเต่ใจลึกๆมันก็นะ...