เรารู้จักกับเด็กคนหนึ่ง เรียนสาขาเดียวกัน แต่เป็นรุ่นน้องเรา 3ปี เราชอบเขาตั้งแต่ตอนพรีเซนต์จบปวส.ลืมบอกน้องเขาปวช. จะจบพร้อมปีเดียวกับเรา หลุงจากนั้น เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเราก็มีแฟนอยู่แล้ว จนวันรับใบจบ น้องเขามาขอถ่ายรูปด้วย เราเขิลจนบอกไม่ถูกความรู้สึกเราก็ปลื้มน้องเขาอยู่แล้ว เราเลยแลกไลน์กัน แล้วเราก็คุยกัน ตอนแรกน้องเขาก็เหมือนไม่อยากคุยกับเราหรอกเพราะมารู้ว่าเรามีแฟนแล้ว เราก็คิดกับน้องเขาแค่พี่น้อง แต่พอได้คุยกันไปไหนด้วยกัน เรายิ่งรู้สึกมากกว่านั้น เรารู้ว่าเราทำตัวไม่ดีทั้งที่มีแฟนอยู่แล้ว ที่เราเป็นแบบนี้เพราะแฟนเราก็ไม่ได้สนใจเรา เหมือนรอเวลาเลิก คบเหมือนแบบเพื่อนมากกว่า จนกระทั่งเราได้ไปเที่ยวที่แรกด้วยกัน คือไป เดินเขา โคตรโรแมนติก ไม่ใช่ละ อยากบอกว่าเหนื่อยมาก เป็นการเที่ยวที่ไม่ได้มุ้งมิ้งไรเลย เหมือนฝึกการไปลำบากด้วยกัน ตอนนั้นเราตกหลุมรักน้องเขาเลยแหละ น้องเขามีความเป็นผู้ใหญ่มาก เวลาเราอยู่กับน้องเขาเรามีความสุขมากๆจริงๆ จากนั้นเรากับมา เราตัดสินใจเลิกกับแฟนเพราะเราไม่อยากทำผิด เราอยากจริงจังกับน้องเค้า แต่แฟนเรา รักเรามากเขายอมทุกอย่างขอแค่เราไม่ไป เรา ก็บอกเขาอย่าพยายามเลย เพราะตอนเป็นแฟนเรา เค้าไปได้ดูแลเราดีไรมากมาย หลังจากเลิกกับแฟนเก่าได้ ระยะหนึ่ง น้องเขาก็เหมือนเปิดใจจะคุยกับเราแบบเต็มที่ เราก็ดูใจ คุยได้ทุกเรื่อง ไปไหนมาไหนด้วยกัน จนกระทั่ง น้องเขาขอเราเปนแฟนเราก็ตอบตกลงน้องเขา >.< มันคือช่วงเวลาที่มีความสุขมาก เราไปเที่ยวด้วยกันหลายที่ ขับรถไปดูบอล เริ่มที่200โล ก่อนไประยอง660โล เป็นอะไรที่ลองผิดลองถูกในการขับรถเดินทางมาก ดูแต่ GPSซึ่งก็ไปได้ถูก555 ช่วงเวลาที่เป็นแฟนกัน2เดือนแรกมีความสุขมาก จนเราจะไปต่อมหาลัยที่กทม.เขาก็ต่อมหาลัยแถวบ้าน เราเข้าใจว่าเขามีสังคมเพื่อน แต่เราแอบไม่ชอบนะ แต่ทำไงมันตัวเขา แล้วเรามาเรียนกทม.เขาก็เริ่มเปิดเทอม เราก็เห็นเขาไปเที่ยว ช่วงนันแฟนคนก่อนที่เราเลิกเขาก็ตามกลับมาง้อ เพราะเขาเรียนกทม.กับเรา แต่คนนี้ยอมรับว่สเรื่องผู้หญิง เขาไม่มีคนอื่นแต่เขาเด็กน้อย ต่างจากน้องที่เราคบ เราก็เริ่มโลเลเพราะน้องเขาสังคมเพื่อนมาก เราตัดสินใจผิดมากที่จะบอกเลิกน้องเขา เพราะเรากลัวใจตัวเอง รับไม่ได้ถ้าน้องเขาสังคมแล้วไปกับผู้หญิงคนอื่น เราหึงนะ เพราะน้องเขามีเพื่อน ผญ เยอะมากก -.-" เราเลยบอกเลิก โคตรไร้สาระ ย้อนไปได้ไม่บอกเลิกหรอก-.-"งืออออ เรามารู้สึกตัวอีกทีตอนเลิกกับน้องเขา ว่าเรารักน้องเขามาก แต่เรากับไปไม่ได้แล้วน้องเขาให้เราเป็นพี่น้อง แต่สมควรแล้วแหละ สังคมที่น้องเขาอยู่มันทำให้น้องเขาลืมเราแล้วว่ะ. นี่ก็ผ่านมา3เดือนแล้ว เรายังลืมเขาไม่ได้เลย พยายามไม่นึกเพราะสาขาที่เราเรียนก็หนักน่ะ เราตามส่องเฟสน้องเขาทุกวัน ไม่มีความเคลื่อนไหวไร จนกระทั่ง น้องเขาบล๊อคเฟสเรา เรารู้สึกอยากหายไปเลยแหละ เสียใจแบบบอกไม่ถูก น้องเขาคงเกลียดเราไปแล้ว แต่เราอยากบอกน้องเขานะ ทุกวันนี้เราคิดถึงน้องเขาทุกวัน คิดถึงจริงๆ นึกถึงตลอด เราไม่กล้าทักไปเลย เพราะเรากลัว กลัวว่าสิ่งที่เราได้คุยมันไม่เหมือนเดิม พี่อยากบอกว่าพี่ยังลืมน้องไม่ได้นะ รักน้องมากไงก็จะรอนะ T .....""""
เราลืมแฟนเก่าไม่ได้ T