สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาแชร์ประสบการณ์ของเรา ในการตั้งใจทำอะไรเพื่อคนคนหนึ่ง
เริ่มเลยนะ55555555
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง ตอนนี้อายุ16 แต่ตอนเรื่องนี้เกิดอ่ะอายุ15 เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นก็เพราะ......
ตอนนั้นเราก็จะเตรียมสอบเข้า ม.4 แล้วเราก็เป็นเด็กบ้านๆคนหนึ่งที่เกรดก็ไม่ได้ดี555 เราได้เกรดเฉลี่ย 3.4
ตอนปิดเทอมเล็กของม.3 แม่เราก็ให้ไปเรียนพิเศษที่ๆหนึ่ง มันเป็นที่รวมกวดวิชาอ่ะ(ชื่อย่อ:ปทท.)ที่จังหวัดหนึ่ง /ภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลางตอนบน/
เราก็เรียนพวก ondemand ,the brain ,kru somsri ไรพวกเนี่ย แล้ววันหนึ่งตอนที่เราไปเรียนondemand เราก็เจอผช.คนหนึ่ง
เขาเป็นคนตัวสูง ขาว ดัดฟัน ใส่แว่น น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เราเลยไปสืบมาหมดเลยค่ะ ทั้งเฟส ไอจี ทวิตเตอร์ จากเพื่อนที่จังหวัดนั้น
สุดท้ายเราก็ได้รู้ว่าเขาชื่อ’ปัณณ์’ เขาเป็นรุ่นน้องเรา1ปี น้องเขาเรียนที่รร.สาธิตแห่งหนึ่งที่จังหวัดนั้น เราก็เลยแบบ หึ!!ชั้นต้องสอบรร.นี้ให้ติดให้ได้
หลังจากวันนั้นเราก็พยายามไปเรียนพิเศษเวลาที่เคยเจอเขา แต่ก็เจอบ้างไม่เจอบ้างอ่ะ5555 แค่ได้เห็นหน้าแว๊บเดียวก็มีความสุขละ
ปิดเทอมเล็กทำไมมันสั้นจัง5555เราต้องกลับจังหวัด.....(บ้านเกิดเรา) เราคิดถึงเขาทุกวันเลยนะ และเราก็อยากเจอเขาอีก เราจึงคิดว่าเราต้องไปเจอเขา
ที่รร.สาธิตแห่งนั้น เราจึงตั้งใจเรียนมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น เพราะ รร.นั้นอะสอบเข้ายากมากกกก แต่ทุกครั้งที่เราท้อ หรือเหนื่อย เราก็มีเขาเป็นกำลังใจตลอดนะ มันมาถึงแล้วค่ะ วันพิสูจน์ตัวเองของเรา วันสอบเข้ารร.นั้น เราตื่นเต้นมากๆ แต่เราก็คิดอยู่เสมอว่าเราต้องทำได้ พอออกจากห้องสอบ เราก็โล่งมาก
เพราะเราก็ทำได้บ้าง เราก็ทำได้แค่ภาวนาแหละ ขอให้ติด ขอให้ติด สาธุ!!!! เกรดเทอม2ออกแล้วว ใครจะไปคิดคะว่าการที่เรามีกำลังใจและแรงบันดาลใจ มันจะส่งผลให้เราขนาดนี้5555 เทอมนี้เราได้เกรด3.82ค่ะ เอาจริงๆนะ กำลังใจ
โคตรสำคัญ
พอผลสอบสาธิตออก เรา...ไม่ติดค่ะ แต่!!มันคงเป็นบุญของเรา เราติดสำรองค่ะ เราก็แอบหวังน้อยๆนะว่าโอกาสจะมาถึงเรา แล้วมันก็มาจริงๆค่ะ
ทางรร.โทรมาบอกให้เราไป มอบตัว/ลงทะเบียน แล้ววว เราไม่คิดเลยนะว่าเราจะมีวันนี้555555 เราเข้ารร.อันดับต้นของภาคเลย เพราะเขา เพราะปัณณ์
วันเปิดเทอมวันแรก เราเจอหน้าเขา เราใจสั่นมากอ่ะ ตอนเจอหน้าเขาวันแรกเราน้ำตาคลอเลย ภูมิใจในตัวเองมากๆ
จากเด็กเกรด 3.4 มาได้ เกรด 3.82 เราไม่คิดเลยนะว่าเราจะทำได้ แต่ตอนนี้ปัณณ์เขาก็ยังไม่รู้ค่ะ เขาอาจจะไม่รู้จักเราด้วยซ้ำ5555
แต่เรา แค่ได้เจอหน้าเขา เราก็ดีใจมากแล้ว^^
ใครกำลังพยายามตั้งใจจะทำสิ่งใดอยู่ เราขอให้ทุกคนทำอย่างเต็มที่นะ และเราก็อยากฝากไว้ด้วยว่า ความรักในวัยเรียนไม่ได้มีแต่ข้อเสียเสมอไป
คุณเคยตั้งใจทำอะไรเพื่อใครสักคนที่ไม่รู้จักไหม?
เริ่มเลยนะ55555555
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง ตอนนี้อายุ16 แต่ตอนเรื่องนี้เกิดอ่ะอายุ15 เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นก็เพราะ......
ตอนนั้นเราก็จะเตรียมสอบเข้า ม.4 แล้วเราก็เป็นเด็กบ้านๆคนหนึ่งที่เกรดก็ไม่ได้ดี555 เราได้เกรดเฉลี่ย 3.4
ตอนปิดเทอมเล็กของม.3 แม่เราก็ให้ไปเรียนพิเศษที่ๆหนึ่ง มันเป็นที่รวมกวดวิชาอ่ะ(ชื่อย่อ:ปทท.)ที่จังหวัดหนึ่ง /ภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลางตอนบน/
เราก็เรียนพวก ondemand ,the brain ,kru somsri ไรพวกเนี่ย แล้ววันหนึ่งตอนที่เราไปเรียนondemand เราก็เจอผช.คนหนึ่ง
เขาเป็นคนตัวสูง ขาว ดัดฟัน ใส่แว่น น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เราเลยไปสืบมาหมดเลยค่ะ ทั้งเฟส ไอจี ทวิตเตอร์ จากเพื่อนที่จังหวัดนั้น
สุดท้ายเราก็ได้รู้ว่าเขาชื่อ’ปัณณ์’ เขาเป็นรุ่นน้องเรา1ปี น้องเขาเรียนที่รร.สาธิตแห่งหนึ่งที่จังหวัดนั้น เราก็เลยแบบ หึ!!ชั้นต้องสอบรร.นี้ให้ติดให้ได้
หลังจากวันนั้นเราก็พยายามไปเรียนพิเศษเวลาที่เคยเจอเขา แต่ก็เจอบ้างไม่เจอบ้างอ่ะ5555 แค่ได้เห็นหน้าแว๊บเดียวก็มีความสุขละ
ปิดเทอมเล็กทำไมมันสั้นจัง5555เราต้องกลับจังหวัด.....(บ้านเกิดเรา) เราคิดถึงเขาทุกวันเลยนะ และเราก็อยากเจอเขาอีก เราจึงคิดว่าเราต้องไปเจอเขา
ที่รร.สาธิตแห่งนั้น เราจึงตั้งใจเรียนมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น เพราะ รร.นั้นอะสอบเข้ายากมากกกก แต่ทุกครั้งที่เราท้อ หรือเหนื่อย เราก็มีเขาเป็นกำลังใจตลอดนะ มันมาถึงแล้วค่ะ วันพิสูจน์ตัวเองของเรา วันสอบเข้ารร.นั้น เราตื่นเต้นมากๆ แต่เราก็คิดอยู่เสมอว่าเราต้องทำได้ พอออกจากห้องสอบ เราก็โล่งมาก
เพราะเราก็ทำได้บ้าง เราก็ทำได้แค่ภาวนาแหละ ขอให้ติด ขอให้ติด สาธุ!!!! เกรดเทอม2ออกแล้วว ใครจะไปคิดคะว่าการที่เรามีกำลังใจและแรงบันดาลใจ มันจะส่งผลให้เราขนาดนี้5555 เทอมนี้เราได้เกรด3.82ค่ะ เอาจริงๆนะ กำลังใจ
พอผลสอบสาธิตออก เรา...ไม่ติดค่ะ แต่!!มันคงเป็นบุญของเรา เราติดสำรองค่ะ เราก็แอบหวังน้อยๆนะว่าโอกาสจะมาถึงเรา แล้วมันก็มาจริงๆค่ะ
ทางรร.โทรมาบอกให้เราไป มอบตัว/ลงทะเบียน แล้ววว เราไม่คิดเลยนะว่าเราจะมีวันนี้555555 เราเข้ารร.อันดับต้นของภาคเลย เพราะเขา เพราะปัณณ์
วันเปิดเทอมวันแรก เราเจอหน้าเขา เราใจสั่นมากอ่ะ ตอนเจอหน้าเขาวันแรกเราน้ำตาคลอเลย ภูมิใจในตัวเองมากๆ
จากเด็กเกรด 3.4 มาได้ เกรด 3.82 เราไม่คิดเลยนะว่าเราจะทำได้ แต่ตอนนี้ปัณณ์เขาก็ยังไม่รู้ค่ะ เขาอาจจะไม่รู้จักเราด้วยซ้ำ5555
แต่เรา แค่ได้เจอหน้าเขา เราก็ดีใจมากแล้ว^^
ใครกำลังพยายามตั้งใจจะทำสิ่งใดอยู่ เราขอให้ทุกคนทำอย่างเต็มที่นะ และเราก็อยากฝากไว้ด้วยว่า ความรักในวัยเรียนไม่ได้มีแต่ข้อเสียเสมอไป