เราไม่เข้าใจคะทำไมแม่ต้องเชื่อแต่พี่เวลาเราจะซื้ออะไรเราก็บอกแม่ตลอดแม่ก็บอกเดี๋ยวรอถามพี่ก่อนค่อยว่ากันเอิ่ม...... มองบนแปป คือพี่เราอยู่มหาลัยปี4ละ  แล้วเราอยู่มัธยมพี่เป็นผช.เราเป็นผญ.คือมันก็ไม่เหมือนกันป้ะผช.กับผญ.อะ เฮ้ออ แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีทำไมต้องเชื่อแต่พี่เราก็รู้อยู่นะว่าพี่ก็โตกว่ารู้ไรมากกว่าอาบน้ำร้อนมาก่อนแต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้อะไรเลยนะ เฮ้ออ ละอีกอย่างแม่ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่  วันนี้เราบอกแม่ว่าจะซื้อนาฬิกาใหม่แม่บอกจะซื้อใหม่ทำไมดูพี่สิใช้เป็นปีละ เอิ่มมคืออ ตอนนั้นพ่อซื้อให้เราก็ใช้ถึง2-3ปีนะตั้งแต่ประถมละแล้วพอมัธยมมันก็พังละพี่เราก็ซื้อนาฬิกาใหม่พอดีเราก็เลยเอาอันเก่าของพี่มาใส่นี่หรอเขาเรียกว่าฟุ้มเฟือยเงินก็เงินเก็บเรา แล้วเราก็บอกอีกว่าถ้าจบม.3นี้จะลองไปสอบโรงเรียนในเมืองดูแม่ก็บอกว่าจะไปสอบทำไมมันไกลเรียนอยู่นี่แหละใกล้บ้านดีเราก็เลยบอกไปอีกว่าพี่บอกให้ไปสอบดูลองดูเผื่อติดรู้มั้ยแม่ตอบว่าอะไร เอ้ออไปสิลองดู  จ้าาา--คือทุกอย่างต้องเอาพี่มาอ้างตลอดอะแม่ถึงจะเห็นด้วย เฮ้อออ เหนื่อยโว้ยยยย ถึงเป็นเด็กก็ไม่ใช่เด็กง๊องแง๊งแล้วนะ ถรุ้ยยย55555 เฮ้ออ สบายใจละได้ระบายแค่นี้ก็ดีใจเก็บมานานแม่เริ่มเป็นหนักตั้งแต่พี่บอกจะยึดโน๊ตบุ๊คยึดโทรศัพท์ถ้าเกรดไม่ถึงที่ตั้งไว้ เฮ้อออพี่หรือพ่อวะงง ยิ่งทำแบบนี้ยิ่งไม่มีความสุข เราว่ามันก็ไม่เกี่ยวหรอกนะที่จะยึดทุกอย่างแล้วคิดว่าเราจะตั้งใจเรียนมากขึ้นจะได้เกรดดีๆมากขึ้นเราว่ามันขึ้นอยู่กับสมองมากกว่า55555 เราก็ตั้งใจสุดๆแล้วในหน้าที่ของเราแต่คนอื่นเขามองไม่เห็นความตั้งใจของเราไงสิ่งที่คนอื่นเห็นเห็นว่าเราไม่ตั้งใจเห็นว่าเราเล่นๆ เราก็ทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้ได้เกรด4มามากที่สุดขนาดปิดเทอมเรายังไปช่วยครูกรอกเกรดเลยเพื่อเกรด แต่ก็ช่างเถอะเราก็โดนมองแบบนั้นไปแล้วแหละ