คือเรามีเรื่องจะเล่าให้ฟังว่าเราเคยแอบชอบเพื่อนคนหนึ่ง ซึ้งเราเป็นผู้ชายแล้วเพื่นเราก้อเป็นผู้ชาย ตอนแรกก้อไม่รู้หรอกว่าชอบมันตอนไหน  เริ่มต้นคือเราอยู่ห้องเดียวกัน แล้วเล่นกีฬาด้วยกัน มีวันหนึ่งที่เล่นๆกันไปเราก้อทะเลาะกับมัน เราเลยไปร้องไห้ในห้องน้ำ พอออกมาแล้วเราเดินไปที่ตึกมันดูไม่โกรธเราแล้วมันยิ้มให้เรา แล้วเราก้อคิดว่าจะออกจากการเป็นนักกีฬา พอมันรู้ มันก้อมาง้อเรา ส่วนก้อเห็นมันเป็นเพื่อนเลยไม่ออก  พอถึงวันใกล้สอบ เราติวให้มันตอนกลางวัน พอติวได้สักพัก ใจเรามันเต้นแรง แล้วเราก้อมองหน้ามัน มันก้อมองหน้าเรา มองสักพักเราทั้งสองก้อเขิน แล้วก้อติวกันต่อ พอจะจบ เราคิดว่าต้องย้ายโรงเรียนไปคนละโรงเรียน แต่ที่ไหนได้มาสอบที่เดียวดันแถมอยู่ห้องเดียวกันอีก แล้วเราก้อเริ่มรู้สึกกับพวกผู้ชาย เราเคยคบกับผู้ชายแล้ว นานสุดก้อ4ปีแล้วเลิกกัน เราเริ่มรู้สึกดีกับมัน จนเราบอกชอบมัน แต่มันไม่เคยตอบว่าชอบหรือไม่ชอบมันแค่นิ่งๆ แล้วเราก้อไม่ค่อยสนิทกัน จนเราทักไปหามันแล้วถามว่า"เคยหวั่นไหวกับกูป้ะ"มันตอบว่า"เคย"ตอนที่ติวหนังสือให้กูไง แล้วมันก้อไปมีแฟนเป็นผู้หญิง พอจากนั้นเราก้อไม่เคยยุ่งกับมันอีกเลย จนขึ้นมาอีกชั้นของมัธยมต้น (ขึ้นม.2) เราบล็อคมันทุกอย่างไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับมัน แล้วมีเพื่อนอีกคนหนึ่งมันมาล้อเราว่าเราชอบมัน มันก้อทำท่าเขินๆน้ะ แล้วเราก้อบอกมันว่าไม่ได้ชอบแล้ว มันก้อล้อเรามาเกือบ1ปี เราเลิกบล็อคมัน มันก้อทักมาถามการบ้าน ถามนู้นถามนี้ เราไม่อยากตอบเพราะว่ามันมีแฟนแล้ว ไม่อยากให้มันกับแฟนทะเลาะกัน เราคิดน้ะว่าเราไม่เหมาะกับมันหรอก จนทุกวันนี้ก้อยังชอบมันอยู่เกือบ4ปีล้ะ อีกปีก้อจบมัธยมต้น เราก้อพยายามเฉยๆกับในน้ะ แต่เราไม่ทำได้เลยสักครั้ง เราเหนื่อยกับความรักแบบเกย์เนอะ เรารู้สึกเลิกชอบมันไม่ได้. แต่มันมาให้ความกวังเราบ่อยมาก เรื่องมีแค่นี้และ
อยากให้เพื่อนๆช่วยคิดหน่อยว่าเราควรเลิกชอบมันได้แล้วหรือยัง?