เราตื่นราว 9 โมงเพื่อมากินอาหารเช้าฟรี ก็จะเป็นพวกขนมปัง ไข่ แยม เนย กับพวกชา กาแฟ ไมโล อะไรแบบนี้ มีผลไม้ให้ด้วย staff เป็นคนทำให้กิน ตอนแรกตามแพลนเราตั้งใจจะตื่น 7 โมงด้วยซ้ำนะ แต่พอมาถึงแล้วรู้ว่าเริ่มเสิร์ฟอาหาร 8 โมงนี่อึ้งเลย ถ้าจะกินของที่นี่เพื่อทุ่นงบมื้อเช้าก็เท่ากับว่าต้องขยับแพลนให้ออกช้าลงกว่าที่วางไว้แต่แรก อึดอัดใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่เป็นไร แถมที่นี่เขาจัดไฟซะจนเหมือนมีแต่กลางคืนทั้งวัน ลำพังว่าห้องนอนหลายๆห้องก็ไม่มีหน้าต่างอยู่แล้วนะ ยังมาเจอการจัดไฟทึมๆมืดๆตลอดวันอีก ไม่อยากจะเซด พอตื่นขึ้นมาสัก 6 โมงกว่าๆมันจะยังมืดอยู่เลย เหมือนกับว่าร่างกายโต้ตอบอัตโนมัติว่านี่ยังไม่เช้า แล้วก็หลับต่อ เป็นแบบนี้กันทั้งห้องที่เราอยู่เลยนะ ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมด สุดท้ายตื่นเอา 9 โมงอย่างที่ว่านั่นแหละ
สถานที่นั่งกินเช้าก็เป็นดาดฟ้าเหมือนเดิม แต่ค่อยดูสว่างกว่าเมื่อคืนมากหน่อย เอาจริงมีคนมากินอาหารเช้าพร้อมๆเราน้อยมากนะ เทียบกับคนที่เราเห็นว่ามีเข้าพัก เหมือนเขาตื่นสายกันหมดเลย อย่างห้องเรา 4 คนเนี่ย มีเราตื่นเช้าสุดละ จากดาดฟ้ามองลงไปก็จะเห็นวิวตรงทางลงรถไฟฟ้าด้วย มองจากบนนี้เห็นภาพชัดมากว่าใกล้สถานีแค่ไหน สะดวกสุดๆเลย
กินเสร็จเราก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกมา แต่มาดูหน้าตารอบๆที่พักเรากันก่อนว่าเป็นแบบไหน ชั้นที่มีห้องนอนจะอยู่ชั้นสองของตึก ชั้นบนคือดาดฟ้า ทางเข้าจะอยู่ด้านข้าง มีระบบคีย์การ์ดและกดรหัสก่อนเข้าตึกทุกครั้ง นอกจากเซเว่นแล้ว จะมีร้านขายกล้องขายซิมมือถืออยู่ด้านล่างตึกด้วย จะปิดราวๆหกโมงและเปิดแต่เช้า กะว่าคราวหน้าถ้ามาอีกก็จะเติมเงินมันซะที่นี่เลยสะดวกดี
เริ่มออกเดินทางจาก Pasar Seni จะเห็นได้ว่าป้ายรถไฟฟ้าที่นี่บอกละเอียดมาก ตั้งแต่ด้านนอกสถานีแล้ว แจงสี่เบี้ยกันสุดๆ มีทั้งแผนที่ เวลารถเที่ยวแรกของแต่ละสาย แล้วก็ตัวใหญ่ อ่านเห็นง่าย สภาพในรถไฟก็ค่อนข้างใหม่ คนไม่ค่อยเบียดมากเพราะน่าจะเลยช่วง rush hour ของคนทำงานและนักเรียนไปแล้ว
พิพิธภัณฑ์ผ้าจะอยู่ที่สถานี Masjid Jamek ซึ่งเป็นสถานีอีกจุดที่เชื่อมต่อกับรถสายอื่นหลายอย่าง ทำให้กินพื้นที่มาก เดินกันนานอยู่กว่าจะทะลุพ้นสถานีขึ้นมาได้ แต่ก็เพลินๆดี ได้ดูผู้คนหลากหลาย
พิพิธภัณฑ์ผ้านี้มีผ้าท้องถิ่นรวบรวมไว้หลายอย่างมาก สวยๆทั้งนั้นเลย มีทั้งการเริ่มต้นทอดผ้า การดูแลรักษา การรีดผ้า ที่สำคัญไม่มีค่าเข้าด้วย ถ่ายรูปได้ตามสบายแค่อย่าใช้แฟลชก็พอ แต่ที่เราเสียดายมากคือไม่มีส่วนขายของเลย ถ้ามีนี่คงได้เสียทรัพย์กันอีกอาน สวยๆทั้งนั้น วันที่เราไปมีเด็กๆไปเยอะพอสมควร โรงเรียนพาไปทัศนศึกษา แต่แหม หนูๆวิ่งเล่นเจี๊ยวจ๊าวสุดๆไปเลย
เสร็จจากที่นี่เราก็ไปเดินกินบรรยากาศรอบๆ เพื่อรอเวลาเที่ยงแล้วจะไปกินลูกชิ้นเจ้าโปรด อากาศก็ร้อนนิดหน่อย นักท่องเที่ยวมีเดินสวนกันไปมาเนืองๆ คนทำงานที่ออกมาจะกินเที่ยงแล้วก็มี เราเองเดินสะเปะสะปะแบบไม่เปิดแผนที่ เพราะมาบ่อยแล้ว ยังไงก็ไม่หลง เดินวนซอยนั้นออกซอยนี้ ในที่สุดก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวจนได้ อยู่ Jalan Tan H S Lee
Soong Kee หลักๆจะขายก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อ แต่เป็นสูตรแบบของเขานะ ไม่ใช่แบบลูกชิ้นแชมป์ของบ้านเราหรอก เราเลือกสั่งเกาเหลาชามเล็กมา 8rm ซึ่งเขาไม่มีธรรมเนียมกินกับข้าวเปล่าแบบเรานะ เราก็กินแค่นั้นเลย น้ำก็ไม่ได้สั่งเพราะมีพกไว้กะตัวแล้ว ฮ่าๆ จากนั้นเราก็เดินทางกลับไปที่พักเพื่อเปลี่ยนชุด ใส่ขายาวชักเริ่มอึดอัด แล้วได้ล้างหน้าล้างตาด้วย
(ภาคบ่ายเดี๋ยวต่อข้างล่าง ลงหมดบนนี้จะดูแน่นไป)
[MY Kuala Lumpur #2] cafe ดีๆมีเยอะมากที่ KL
เราตื่นราว 9 โมงเพื่อมากินอาหารเช้าฟรี ก็จะเป็นพวกขนมปัง ไข่ แยม เนย กับพวกชา กาแฟ ไมโล อะไรแบบนี้ มีผลไม้ให้ด้วย staff เป็นคนทำให้กิน ตอนแรกตามแพลนเราตั้งใจจะตื่น 7 โมงด้วยซ้ำนะ แต่พอมาถึงแล้วรู้ว่าเริ่มเสิร์ฟอาหาร 8 โมงนี่อึ้งเลย ถ้าจะกินของที่นี่เพื่อทุ่นงบมื้อเช้าก็เท่ากับว่าต้องขยับแพลนให้ออกช้าลงกว่าที่วางไว้แต่แรก อึดอัดใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่เป็นไร แถมที่นี่เขาจัดไฟซะจนเหมือนมีแต่กลางคืนทั้งวัน ลำพังว่าห้องนอนหลายๆห้องก็ไม่มีหน้าต่างอยู่แล้วนะ ยังมาเจอการจัดไฟทึมๆมืดๆตลอดวันอีก ไม่อยากจะเซด พอตื่นขึ้นมาสัก 6 โมงกว่าๆมันจะยังมืดอยู่เลย เหมือนกับว่าร่างกายโต้ตอบอัตโนมัติว่านี่ยังไม่เช้า แล้วก็หลับต่อ เป็นแบบนี้กันทั้งห้องที่เราอยู่เลยนะ ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมด สุดท้ายตื่นเอา 9 โมงอย่างที่ว่านั่นแหละ
สถานที่นั่งกินเช้าก็เป็นดาดฟ้าเหมือนเดิม แต่ค่อยดูสว่างกว่าเมื่อคืนมากหน่อย เอาจริงมีคนมากินอาหารเช้าพร้อมๆเราน้อยมากนะ เทียบกับคนที่เราเห็นว่ามีเข้าพัก เหมือนเขาตื่นสายกันหมดเลย อย่างห้องเรา 4 คนเนี่ย มีเราตื่นเช้าสุดละ จากดาดฟ้ามองลงไปก็จะเห็นวิวตรงทางลงรถไฟฟ้าด้วย มองจากบนนี้เห็นภาพชัดมากว่าใกล้สถานีแค่ไหน สะดวกสุดๆเลย
กินเสร็จเราก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกมา แต่มาดูหน้าตารอบๆที่พักเรากันก่อนว่าเป็นแบบไหน ชั้นที่มีห้องนอนจะอยู่ชั้นสองของตึก ชั้นบนคือดาดฟ้า ทางเข้าจะอยู่ด้านข้าง มีระบบคีย์การ์ดและกดรหัสก่อนเข้าตึกทุกครั้ง นอกจากเซเว่นแล้ว จะมีร้านขายกล้องขายซิมมือถืออยู่ด้านล่างตึกด้วย จะปิดราวๆหกโมงและเปิดแต่เช้า กะว่าคราวหน้าถ้ามาอีกก็จะเติมเงินมันซะที่นี่เลยสะดวกดี
เริ่มออกเดินทางจาก Pasar Seni จะเห็นได้ว่าป้ายรถไฟฟ้าที่นี่บอกละเอียดมาก ตั้งแต่ด้านนอกสถานีแล้ว แจงสี่เบี้ยกันสุดๆ มีทั้งแผนที่ เวลารถเที่ยวแรกของแต่ละสาย แล้วก็ตัวใหญ่ อ่านเห็นง่าย สภาพในรถไฟก็ค่อนข้างใหม่ คนไม่ค่อยเบียดมากเพราะน่าจะเลยช่วง rush hour ของคนทำงานและนักเรียนไปแล้ว
พิพิธภัณฑ์ผ้าจะอยู่ที่สถานี Masjid Jamek ซึ่งเป็นสถานีอีกจุดที่เชื่อมต่อกับรถสายอื่นหลายอย่าง ทำให้กินพื้นที่มาก เดินกันนานอยู่กว่าจะทะลุพ้นสถานีขึ้นมาได้ แต่ก็เพลินๆดี ได้ดูผู้คนหลากหลาย
พิพิธภัณฑ์ผ้านี้มีผ้าท้องถิ่นรวบรวมไว้หลายอย่างมาก สวยๆทั้งนั้นเลย มีทั้งการเริ่มต้นทอดผ้า การดูแลรักษา การรีดผ้า ที่สำคัญไม่มีค่าเข้าด้วย ถ่ายรูปได้ตามสบายแค่อย่าใช้แฟลชก็พอ แต่ที่เราเสียดายมากคือไม่มีส่วนขายของเลย ถ้ามีนี่คงได้เสียทรัพย์กันอีกอาน สวยๆทั้งนั้น วันที่เราไปมีเด็กๆไปเยอะพอสมควร โรงเรียนพาไปทัศนศึกษา แต่แหม หนูๆวิ่งเล่นเจี๊ยวจ๊าวสุดๆไปเลย
เสร็จจากที่นี่เราก็ไปเดินกินบรรยากาศรอบๆ เพื่อรอเวลาเที่ยงแล้วจะไปกินลูกชิ้นเจ้าโปรด อากาศก็ร้อนนิดหน่อย นักท่องเที่ยวมีเดินสวนกันไปมาเนืองๆ คนทำงานที่ออกมาจะกินเที่ยงแล้วก็มี เราเองเดินสะเปะสะปะแบบไม่เปิดแผนที่ เพราะมาบ่อยแล้ว ยังไงก็ไม่หลง เดินวนซอยนั้นออกซอยนี้ ในที่สุดก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวจนได้ อยู่ Jalan Tan H S Lee
Soong Kee หลักๆจะขายก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อ แต่เป็นสูตรแบบของเขานะ ไม่ใช่แบบลูกชิ้นแชมป์ของบ้านเราหรอก เราเลือกสั่งเกาเหลาชามเล็กมา 8rm ซึ่งเขาไม่มีธรรมเนียมกินกับข้าวเปล่าแบบเรานะ เราก็กินแค่นั้นเลย น้ำก็ไม่ได้สั่งเพราะมีพกไว้กะตัวแล้ว ฮ่าๆ จากนั้นเราก็เดินทางกลับไปที่พักเพื่อเปลี่ยนชุด ใส่ขายาวชักเริ่มอึดอัด แล้วได้ล้างหน้าล้างตาด้วย
(ภาคบ่ายเดี๋ยวต่อข้างล่าง ลงหมดบนนี้จะดูแน่นไป)