เราเป็นคนที่จบเอกภาษาๆนึงมา
แต่พูดตามตรงว่าเรียนเอกชนค่ะ
ค่าเรียนที่นี่แพงมาก และไม่เคยเชื่อคำครหา ว่าเอกชนน่ะ กราก
เป็นที่สำหรับคนรักสบาย ที่บ้านมีเบาะนุ่มๆรองรับ

แต่ตอนนี้รู้แล้ว ใครเป็นแบบเราบ้าง


คุณครูที่สอนเหมือนไม่ได้มาสายวิชา การสอน
ไม่ได้ทุ่มเทเพื่อ ให้คนๆนึงเข้าใจสิ่งที่ควรเรียน
ทุกคาบจะจับกลุ่มเรียน หรือไม่ก็ให้ท่องศัพมาทีละเยอะๆ
เพื่อไปสอบคาบถัดไปวนๆอยู่แบบนี้ตลอด

สิ่งที่ตั้งใจอ่านมาเพื่อจะเอาไปใช้ เหมือนกลับไปอ่านเองดิ้นรนเอง
เพื่อไปเป็นคนเก่งในห้องเรียน ไปเอาคำชม ไม่ได้ไปเรียนหาความรู้จากห้องเพื่อไปเก่งข้างนอก(ที่ได้เงิน)
จนมันหมดกำลังใจจะทำแบบนี้แล้ว [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราเคยคิดว่า ตัวเองคือ ผู้ที่เหลือรอดที่ต้องได้ดีจากที่นี่ ที่เชื่อมั่นใจใน อ. ฉันสตรองอยู่ต่อ
(ระหว่างที่ชาวบ้านเขาย้ายคณะหนีกันไปหมดแล้ว บางคนถึงขั้นดีดตัวหนีไปตอนปี 4)  

แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่ใช่เลย


ที่นี้พอไปฝึกงานเลยรู้ว่า สิ่งที่ควรจะรู้มันกว้างมากๆ
ศัพพ์ที่โดนจี้ให้คัดๆมา ณ จุดๆนี้ดึงออกมาจากหัวทันไหม ก็ไม่เพราะต่อให้ไปติวเองที่บ้านก็ไม่มีใครช่วยใช้
โ
ดนคำถามที่เจ็บมาก ว่าทำไมปี 4 แล้วได้ภาษาแค่นี้เองเหรอ

เราคงไม่มานั่งโทษใคร ถึงแม้จะกล้าพูดว่า
ทักษะเพื่อนในคลาสก็ไม่ต่างจากฉันนักหรอก

ตอนนี้ก็ได้แต่กัดฟันสู้เพื่อสิ่งที่ตัวเองรัก
ถึงจะช้าไปมาก แต่ก็ไม่อยากจบไปแล้ว
โดนพูดว่า ได้แค่นี้เหรออีกแล้วล่ะ เห้อ