เป็นคนนึงที่เวลามีแฟนแล้วเราไม่สามารถอยู่กับเค้าได้นานถึงแม้ว่าจะคบกันโดยที่ไม่เคยทะเลาะกันเลยก็ตามไม่เคยเป็นฝ่ายที่จะเทเค้าก่อน หรือเดินเข้าไปสร้างความสัมพันธ์ก่อน แต่กลับเป็นอีกฝ่ายหนึ่งที่เข้ามาหาก่อนตลอดแล้วก็ทิ้งก่อนตลอด ถามว่าลืมได้ไหมมันลืมไม่ได้หรอกเพราะความทรงจำของเราทั้งหมดในชีวิตที่มีเค้ามันมีแต่ภาพความสุขในหัวตลอดเวลาจนมองไม่เห็นเลยว่ามันมีช่องว่างหรือความทุกข์ตรงไหนที่เราต้องลืมต้องลบเค้าออกจากชีวิตเราเริ่มตรงจุดที่ว่าแอบชอบเค้ามาก่อนแล้วเค้าก่อนที่จะเข้ามหาลัยที่หนึ่งบางครั้งแสดงออกมากไปเค้าก็เป้นฝ่ายที่เลือกเดินออกไปเองตอนนั้นเลยเลือกที่จะปล่อยเค้าไปเพราะเค้ามีแฟนอยู่แล้วถามว่าผ่านมา4ปีกว่าลืมได้ไหมไม่เคยลืมได้เลยแต่เลือกที่จะอยุ่ในจุดที่แอบชอบเค้าดีกว่าถ้ายังอยากเห็นชีวิตเค้าวันนึงมีโอกาสที่จะเข้าไปในชีวิตเค้าอีกครั้งนึงแต่ครั้งนี้เราไม่ได้เป็นคนเดินเข้าไปหาเค้าก่อนเค้ากลับทักไลน์มามันเริ่มจากจุดนี้จากที่แอบชอบอยู่ก้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาเรื่อยๆจนคบกันมาเรื่อยๆรวมกับที่ชอบมาก้5ปี2เดือนกว่าไม่เคยแม้แต่ที่จะทะเลาะกันเลยแต่กลับได้ยินคำว่า"เค้าเหนื่อย ขอไปใช้ชีวิตในแบบของเค้านะบางอย่างที่เค้าอยากพุดมันก้พุดในวันนีไม่ได้"  ที่ผ่านมายังไม่รู้เลยว่าเราไม่ดีหรือเรารักเค้ามากไปถึงมีวันนี้ได้วันที่มันไม่น่าจะเกิดขึ้น จะให้ลบให้ลืมทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องของเรามันลืมไม่ได้หรอกเพราะตอนอยุ่ด้วยกันมันมีแต่ภาพความสุข ทุกวันนี้มันเลยมีแต่ภาพความทรงจำดีๆ ถามว่ารอไหมรอนะรอคนนึงรอโดยที่ไม่รุ้ว่าเค้าจะกลับมารึปล่าว เรารอเธอมาได้ตั้งแต่ที่แอบชอบมาหลายปีจนวันนึงได้เป็นแฟนแล้วเธอก็เดินออกไปอีกครั้งทำไมครั้งนี้เราจะรอเธออีกไม่ได้ เพราะยังไงความสุขของเราก็อยุ่ที่เธอหมดแล้ว  #กลับมานะถ้าวันไหนไม่โอเค #เราไม่สามารถรู้เรื่องราวเกี่ยวกับเธอได้เลย #จะอยู่ข้างๆแม้จะมองไม่เห้นก้ตาม #มันไม่ได้ดีเสมอไปที่ได้คนที่เราแอบชอบเป้นแฟนเพราะถ้าเลิกกันมันจะไม่เหลือทั้งคนที่แอบชอบและแฟนมันเจ็บกว่าเยอะ #ขอบคุณทุกความสุขที่ผ่านมาในชีวิต #คนที่อยู่ในใจก็ยังอยุ่ในใจเสมอ >>>เหลือเพียงลมหายใจที่ไม่มีเธอ<<< 21/30🍃