สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องของคนสนิทเราให้ฟัง
เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนสนิทเราเอง เรากับเพื่อนเราทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง เราทำงานมาได้ประมาณ1เดือนค่ะ ที่ทำงานก็มีหัวหน้าแผนกคนใหม่เข้ามา ซึ่งเพื่อนเราก็ถือว่าเป็นคนทำงานดีมากเลยคนนึง ตอนนั้นแผนกเราขาดหัวหน้า หัวหน้าใหม่ที่เข้ามาเลยได้มาอยู่แผนกเรา แทนขื่อหัวหน้าว่าF  แทนขื่อเพื่อนเราว่าKนะค้ะ พี่f  ก็จะถามทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานในบริษัทกับเพื่อนเรา มีอะไรก็มาปรึกษาเพื่อนเราตลอด เพื่อนเราก็แอบชอบพี่เอฟมากค่ะ จนทำงานล่วงเวลามาถึง8เดือน พี่เอฟมีปัญหาที่ทำงาน เลยลาออก แต่ได้ปิดเรื่องนี้เอาไว้ไม่บอกให้เพื่อนเรารู้ แต่เย็นวันนั้นเรามีมิตติ้งกันที่บ้านของรุ่นพี่ที่ทำงาน รุ่นพี่เราก็เลยพูดออกมาว่า พี่เอฟจะออกสิ้นเดือนนี้แล้วนะ พวกเราก้อไม่เชื่อค่ะ เพราะข่าวมันเงียบมาก ไม่มีคำพูดจากพี่เอฟหลุดออกมาว่าจะลาออก พอเพื่อนเราได้ยิน วันรุ่งขึ้นก็รีบไปถามพี่เอฟ พี่เอฟก็บอกว่าใช่เขาจออก ที่เขายังไม่ได้บอกเพราะเขาอยากบอกต่อหน้า ไม่อยากบอกผ่านไลน์หรือโทรศัพท์ เพื่อนเราเสียใจมาก มากถึงมากที่สุด คือวันนั้นทั้งวัน เพื่อนเราร้องไห้ตาบวมตลอด จนถึงวันที่พี่เอฟจะไป เขาได้พูดกับเพื่อนเราว่า เราเจอกันช้าไปเนอะ เพราะตัวพี่เอฟเองก็มีคนรักอยู่แล้ว ตัวเพิ่อนเราเองก็มีครอบครัวอยู่แล้ว แต่สองคนนี้ไม่มีอะไรเกินเลยกันนะค้ะ มันเหมือนเป็นความผูกพันในหน้าที่การทำงานมากกว่า วันสีดท้ายที่พี่เอฟจะย้ายออก เพื่อนเราพาพี่เอฟไปเที่ยว เราก็ไปด้วย วันนั้นเป็นวันที่มีความสุขมากค่ะ พอกลับจากไปเที่ยว เราแวะส่งพีาเอฟหน้าคอนโด โบกมือบายเค้าเป็นครั้งสุดท้าย คือเราเข้างานที่หลังเพื่อนเราประมาน2เดือนนะค้ะ เรายังรู้สึกผูกพันขนาดนี้ แล้วเพื่อนเราจะขนาดไหน พอส่งพี่เอฟเสร็จเราก็กลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวมาทำงาน ขาขับรถมาทำงานก็ผ่านหน้าคอนโดพี่เอฟอีก เราร้องไห้มาตลอดทางเบนค่ะ พร่เอฟเป็นคนไม่ชอบเล่นเฟส มีแอคเค้าท์แต่นานๆทีจะเข้าไปเล่นที แต่ตั่งแต่ที่เขากลับบ้านไป เขาก็มาเล่นมาเม้นโพสเราตลอดเลยค่ะ