มีอะไรกับเพื่อนตัวเอง เเต่ดันไปรักเค้าจริงๆทั้งๆที่เค้าไม่ได้คิดอะไรเกินเลย

ผมมีเพื่อนผู้หญิงคนนึงครับ เธอน่ารักแล้วก็สวยมา ผม พบกับเธอตอนเเข่งดนตรีมัธยม ตอนนั้นผมชอบเธอมากผมเริ่มต้นโดยการเข้าไปขอเธอถ่ายรูป จากนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันผมหลงรักเธอมาก นั่งดูรูปเธอทุกวัน จนมาวันนึงเพื่อนของผม เบีย (นามสมมุด) ย้ายไปเรียน โรงเรียนเดียวกับเธอ ผมจึงให้เบียเป็นเเม่สื่อให้ ผมกับเธอเริ่มคุยกันทางโทรศัพเริ่มสนิทกัน เริ่มนัดเจอกัน จนผมเข้ามาเรียนที่ กทม เธอก็เข้ามาเรียนที่ กทม เหมือนกัน ผมเลยชวนเธอกินเหล้า เเต่ตอนนั้นผมพึ่ง19 เลยไม่สามารถเข้าร้านเหล้าได้เลยนั่งกินที่ห้องของผม หลังจากนั้นผมกับเธอก็มีอะไรกัน หลังจากคืนนั้นผมยิ่งคิดถึงเธอมาก ผมเลยตัดสินใจบอกชอบเธอไป เเต่เธอก็บอกว่าไม่อยากเสียเพื่อน หลังจากวันนั้นผมเสียใจมาก ร้องไห้ไม่เป็นอันกินอันนอน ผมเลยตัดสินใจบล๊อคเธอออกจากชีวิตผม หลังจากนั้นผ่านมาเกือบ2ปี ผมก็ยังคิดถึงเธออยู่ ผมเลยตัดสินใจปลดบล๊อคเธอ เเต่ผมก็คิดว่าเธอคงไม่ได้เล่นไลน์นี้หรือไม่ก็บล๊อคผมไปเเล้ว ผมเลยทักเธอไป ผ่านไปวันเเล้ววันเล่าเธอก็ไม่ตอบกลับมา จนมีอยู่วันนึงผมเล่นดนตรีเส็ดกลับบ้าน ผมเห็นไลน์ผมเด้งเป็นชื่อที่คุ้นมาก ชื่อของเธอนั่นเอง !! ผมดีใจมากครับ ยอมรับเลย ที่ดีใจเเล้วก็ตกใจ เเต่ในใจก็ยอมรับนะว่ายังไงก็ต้องมีเสียใจกันบ้างเเหละเลยตัดสินใจเปิดข้อความนั้นอ่าน เธอตอบผมมาว่า "เธอมีเเฟนเเล้ว รักกันมาก อย่าทักมาอีกไม่อยากทะเลาะกับแฟน เราสะบายดี " ผมสตั้น จุกอก เเต่ก็ยินดีกับเธอที่มีเเฟนเเล้วก็ได้เเฟนที่รักเค้ามาก สุดท้ายยนี้ถ้าเธอเข้ามาอ่าน อยากบอกให้รู้ว่า ตั่งเเต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เกือบ5ปี เรายังเหมือนเดิม รักเธอเหมือนที่เราเจอเธอวันเเรกเหมือนเดิม ถ้าวันไหนใครทำเธอเสียใจ กลับมาหาเราได้
"น"