สวัสดีคะ แทนตัวละครสมุมุติแฟนของเราว่าพีนะคะ เรื่องก็คือเราคบกะแฟนเรามา 1ปี1เดือนเราอยุ่ด้วยกันมาตลอดมีวันนึงเกิดรถชนพีขาหักบ้านพีลำบาคมากฐานะไม่ค่อยมีค่าเทอมไม่ได้จ่ายไม่ได้เรียนแม่ของพีเลยให้มาอยุ่บ้านเราส่วนแม่เราก็ให้มาอยู่อยู่ด้วยกันทุกวันพีไม่เคยกลับบ้านเลยสักวันเวลาพีอยู่บ้านของพีแต่พอมาอยู้บานเราพีไม่ได้ออกไปไหนเลยเพราะเราไม่อยากให้ไปส่วนแม่เราก็ไม่ค่อยปล่อยพีก็เหงาบ้านเรารักพีมากให้ทุกอย่างกะพีจ่ายค่าเทอมให้บ้านเรามีโรงงานเป็นของตัวเองเลยให้พีทำงานส่งตัวเองเรียนมีเงินไปเรียนวันอาทิดแต่บางครั้งเวลาพีไม่มีตังครอบครัวเราก็ช่วยเหลือพีมาตลอดรถชนแม่เราก็ออกตังให้ค่าเทอมบางทีก็ออกให้ได้อยู่แบบนี้เหมือนครอบครัวส่วนนึงมีแต่คนบอกว่าพีโชคดีมากเลยนะที่มาอยู่ในครอบครัวเราพีไม่เข้าบ้านดึกไม่เกรเรดูดีขึ้นมากแต่พีเป็นคนชอบโกหกเราสันยาแล้วทำไรไม่ได้ คบกันมาพีชอบโกหกสันยาอย่างเช่นเร่องบุหรี่บอกจะเลิกบอกไม่ดูดโกหกโกหกว่าไปเรียนบ้างพีชอบความคิดเด็กๆแม่พีก็ไม่ค่อยสนใจปล่อยลูกตามใจฉันแต่มาอยู่นี้เค้าก็ดีขึ้นมาเยอะเลยแหละเราก็ให้พีเอาเพื่อนมาบ้านนะแต่เพื่อนมาทีก็10กว่าคนได้เลยแม่เราก็บ่นบ้างพียอมเราทุกอย่างให้เราทุกอย่างนอกใจไม่เคยเลยดีกับเรามากซักผ้าทำไรให้แต่เหมือนเราก็คงเบื่อเค้าหรือยังไงเราก้ไม่แน่ใจตัวเองพอมาถึงตอนนี้ที่เราคบได้1ปี1เดือนมันก็ช่วงวันเกิดเรามาพอดีคนคุยเก่าของเราขอแทนชื่อเค้าว่าโอนะคะ คะเริ่มแรกก่อนจะคบกะพีเราคุยกับโอก่อนคุยกันจริงจังมากแต่เค้าคิดว่าเราคุยหลายคนไปเจเจไปส่งกันที่บ้านเค้านิสัยดีมากเลยนะคบกับแฟนเก่าเค้ามา4ปีความคิดเค้าโตมากแต่พอตอนนั้นเราคุย2คนพีกับโอเราเลยต้องเลือกแต่ตอนนั้นพีชอบมาอ่อยเราเราเลยไปเลือกพีแต่โอจะเป็นคนที่รู้สึกจะไม่ค่อยให้ใครรู้เป็นคนเงียบๆเฉยชามากพอมาวันเกิดเราตอนที่เราคบกับพีอยู่มันเป็นวันเสาร์พอดีพีต้องกลับไปบ้านไปเรียนวันอาทิดเค้าลงสตอรี่ว่ามาหาแล้วนะลงหน้าหมู่บ้านของเราเพื่อนแคปมาให้เราดูเราเลยไปดูแล้วไปตอบโอ โอตอบมาบอกว่าออกมารอเด้วออกไปรอ เราเลยรอพีกลับก้บอกไปให้ออกมาเลยเราก็นั่งรอหน้าบ้านสักพักเค้าเดินมาถือเค้กมาเซอรไพรเราก็เปาเค้กกินเค้กโอบอกว่าแอดไลน์มาหน่อยหลังจากนั้นก็แอดคุยกันแล้ววันนั้นเราเลิกกับพีเพราะว่าพีโกหกแต่เรื่องเล็กน้อยมากเราเลยขอเลิกอาจจะเป็นส่วนนึงที่โอเข้ามาในชีวติเราด้วยแหละตอนแรกโอจะเลิกคุยกะเราให้เราไปจัดการเลิกกับพีให้แน่นอนก่อนเราเลิกกับพีแล้วแต่แม่ของเราอยากให้พีอยุ่บ้านเราก่อนเพื่อนเราจะกลับไปแล้วก็สงสารพีอีกอย่างถ้าพีกลับบ้านพีจะมาทำงานลำบาคเพราะที่ทำงานพีอยุ่ติดกับบ้านเราเลยแต่โอรับไม่ได้เห็นเรายังอะไรอยุ่แต่เราไปหาโอตลอดไปนอนเล่นที่บ้านไปอยุ่ด้วยโอเทเราเพระาอยากให้ชัดเจนกว่านี้แต่ด้วยความอยากคุยเราก็ตื้อโอเราสันยาว่าจะไม่ยุ่งกับพีเราก้อแอบโกหกเค้าบ้างว่าพีอยุ่บ้านเรากลับบ้านพีบ้างแต่วันนั้นเราไปเม้นพีในเฟสโอเห็นโอเลิกยุ่งกับเราบล้อกไลน์บล้อกแชทเราพยายามหาทุกวิธีทักไปเยอะมากโทรไป100กว่าสายขับรถไปหาจากลาดพร้าวไปสายไหมระยะทางใกล้กันมากทำทุกอย่างตื้อๆทุกวันแต่เราเคยสันยาเคยพูดกับเค้าว่าเราจะไม่กลับไปหาพีแล้วทีเ่ราเลิกกะพีเพราะนิสัยพีไม่ใช่โอ โอก็รอดูเราแบบนี้ห่างๆเพื่อโอจะกลับมาเราเพ้อถึงโอทุกวันนนอนร้องไห้ทั้งที่พีนอนกับเราแต่พอสักพักช่วยๆเราเปิดใจคุยกะพีว่าจะตัดกะพีให้ขาดแต่บางครั้งเรานึกถึบพีนะอยากกลับไปหาพีมากอยุ่แบบนี้คุยกับทำตัวเหมือนอยุ่บ้านปกติมีความสุขดีแต่เพื่อนโอทักมาบอกว่าโออาจจะกลับมาคุยกับเราเราก็หวั่นไหวนิดนึงแหละเราก้อบอกพีว่าเราจะไม่กลับหาแล้วจริงๆนะพีก็ร้องไห้เพ้อถึงเรา เราควรทำไงดีคะ แต่ใจจริงเราก็อยากโสดไปนานๆไม่อยากรู้สึกกับใครแล้วเราก็อยุ่ได้นะโดยที่ไม่มีเค้าทั้งสองอยากตัดทั้งสองคนเลยแต่มันก็ยังนึกถึงอยู่เราควรทำไงดีง้ะงื้อออออออ เรื่องเป็นยังไงต่อเด้วมาเล่าต่อน้า