เราเข้าออกบ้านแฟนเก่าอยู่ด้วยความที่สนิทกับพ่อแม่น้องของเขา แล้ววันนึงเเฟนเก่าเราโทรมา เเต่เขามีเเฟนใหม่ไปแล้วน้ะ เราเป็นคนโดนทิ้งแบบไม่เหลือเยื้อใยเลย แต่คงเป็นเพราะเป็นช่วงเปลี่ยนของเขา เขาเข้ามหาลัยไปอยู่ที่ใกล้ๆไปเจอสังคมใหม่ๆเขาไปอยู่นั้นได้อาทิตย์กว่าก็บอกเลิกเราไป ซึ่งรอตั้งใจไว้ว่าจะรอเขารอจนกว่าเขาจะกลับมาอยากลับไปคบกันอีก เราไม่ได้คุยกันเลยตั้งแต่เลิกกันเกือบจะ3เดือนเขาโทรมาเราก็รีบรับสายด้วยความดีใจดีใจมากๆ เขาก็มาบอกเชิงประมาณว่าไม่มีใครเข้าใจเขาไปมากกว่าเราอีกเเล้ว เเล้วก็ร้องให้บอกกว่าอยากกอดคถน้ะเล่าปัญหาให้เราฟัง เราก็ปลอบใจเขาพออีก 2-3 วันเขาก็กลับมาบ้านให้เราไปรับตอนตี3 - - ด้วยความใจอ่อนก็ไปรับไปส่งบ้านเขาไปนอนบ้านเขา ที่เข้าไปเพราะเเม่เรียกเกรงใจเลยเข้าไปพอเช้าก็กลับบ้าน แล้ววันต่อมาเขาก็บอกให้เข้าไปบ้านเขาหลังเลิกงาน เราเลิกงาน4 ทุ่ม พอเลิกงานแล้วก็เข้าไปบ้านเขาก็ไปนั่งกินหมูกะทะสักพักกินเสร็จเราก็ไปนอนเล่นที่โซฟา ตอนนั้นน้องเขาอยู่เลยไม่ได้คุยอะไรกับเขามากพอน้องขึ้นบ้านไป เรานั่งเล่นสักพักก็จะหลับเขาก็มาจุ๊ปที่หัวแต่ก็รู้ตัวเลยตื่น เขาบอกกว่าคถเรามากอยากกอดเราก็กอดเขาเเล้วก็ร้องไห้แบบมันเป็นความรู้สึกที่คถมากๆ เเบบบอกความรู้สึกของเราระบายให้เขาฟังเขาเข้าใจเรา เเล้วเราก็เชื่อว่าเราเข้าใจกันทั้งคู่ เขาก็มากอดปาดน้ำตาที่แก้มเราบอกไม่ต้องร้องน้ะ คุยกันเครียร์กันสักพักเราก็หลับเขาก็แกล้งจุ๊ปปากไม่ยอมให้นอนมีแกล้งเหมือนตอนที่คบกัน เหมือนเขาสับสนอ้ะคือก็ทำกับเราเหมือนแฟนเเต่เขาก็มีเเฟนอยู่เเล้ว พอเช้าอีกวันเราก็ไปเที่ยวด้วยกันเขาก็มานอนกับเรามีอะไรกับเราตอนเช้าเราก็ไปส่งเขา เรารู้สึกผิดต่อแฟนใหม่เขาน้ะแต่เราก็ยังอยากเลือกความสุขของเราอ้ะ เรารู้น้ะว่าเขาให้เราได้แค่พี่น้องถ้าเราเป็นเขาเราก็จะเลือกแฟนใหม่น้ะ เราทำแบบนี้ผิดมั้ย
แบบนี้ผิดมั้ย?