...ดนตรี...กวี...ชีวิต...(...คน หลังเขา)

เปรียบดนตรีดั่งชีวิต          ทบทวนหวนคิด
ชีวิตคล้ายกับทำนอง

บ้างท่วงเสนาะคล้องจอง       ไปตามครรลอง
แบบแผนแต่งแต้มตำรา       

บ้างเพ้อหลงไหลเจียนบ้า       ยกย่องราคา
สูงล้ำเหนือค่าชีวิต

บ้างก็แอบฝืนลิขิต           มัวเมาครวญคิด
ฝักใฝ่คลั่งใคล้จิตตน

มิพักมิห่วงกังวล                  สร้างความสับสน
ผู้คนเฝ้าชมงง งวย

บ้างก็ชอบแต่งคำสวย           อวดอ้างอึงอวย
หามีสิ่งใดให้ชม

แลดูแล้วชวนให้ขรม                  เฉกเช่นเปือกตม
ก้มหน้ารับกลืนฝืนเอา

ให้ทำฉันใดกันเล่า           มีแต่พวกเขา
พวกเรามันไร้ราคา....