เป็นกระทู้แรกและครั้งแรกที่ผมคิดอยากเข้ามาเขียนในพันทิปครับ กับเรื่องที่ผมกำลังจะประสบในตอนนี้
ต้องเกริ่นไว้ก่อนกว่า ผมเคยมีประสบการณ์ ในการโดนบังคับให้ต้องเลิกกับฝ่ายทางผญมาก่อนครับ ซึ่งครั้งนั้นผมทำอะไรไม่ได้เลย เพราะฝ่ายหญิงก็ไม่ทำอะไรเช่นกัน ฝ่ายหญิงตอบกลับมาบอกว่า พ่อบอกให้เลิกกัน โดยให้เหตุผลว่า ถ้ามีแฟนเท่ากับไม่รักพ่อ ถ้าเลือกแฟนไม่ต้องเรียนต่อ / จึงทำให้ปัญหาครั้งนั้นจบไป โดนที่ผมและแฟนตัดสินใจแยกกันเลย / ส่วนครั้งนี้ ทางพ่อฝ่ายแฟนผมหัวแข็งแล้วเคี่ยวมากๆ และแฟนผมเหมือนกลัวพ่อมากๆ เชื่อฟังพ่อมากๆ เหมือนโดนครอบงำความคิดแล้วไม่กล้าที่จะขัดใจพ่อ
โดยที่ตัวผมก็พยายามพูดให้เข้าใจถึงความเป็นจริง ว่า ชีวิตเราเราควรกำหนดเองมากกว่านะ ถ้าอย่างนี้จะโดนบังคับแต่งกับใครก็ได้ งั้นก็ความสุขของพ่อหล่ะสิ แล้วความสุขของตัวเราเองหล่ะ? ผมพูดไว้เยอะมากใช้เหตุผลในการคุยกัน ไม่ใช้อารมณ์เอาแต่ใจเท่าไหร่ครับ /
ผมอยากจะระบายความเครียดนี้มากๆ ส่วนตัวผมตอนนี้ก้ำกึ่งมีกำลังใจกับจะหมดกำลังใจ กลัวว่าแฟนผมอาจจะไม่ทำอะไรเลย แล้วปล่อยให้จบลงแบบนี้
ซึ่งผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นแน่ๆ แล้วถ้าผมได้มีโอกาสที่จะพูดกับพ่อของเธอ ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้คุยไหม ผมควรจะคุยไปในทางแบบไหนครับ
อีกอย่างที่ผมกลัวมากๆ คือพ่อเขาไม่ฟังแล้วไม่ใช้เหตุผลในการคุยกับผม ผมกลัวจะเป็นแบบนั้นมากๆเลยครับ แต่ยังไงผมก็อยากให้แฟนผมกล้าที่คุยตรงๆให้พ่อได้รับรู้ว่าเขาก็มีความคิดของตัวเองนะ ไม่ใช่ว่าจะต้องเชื่อฟังทุกอย่างในสิ่งที่พ่อต้องการ ทั้งๆที่ใจตัวเองก็ไม่ได้มีความสุข
/ผมกับแฟนอยู่ช่วงวัยมหาลัยกันครับ แล้วผมไม่เคยมีความคิดที่จะไปล่วงเกินแฟนผมแม้แต่น้อยเลยครับ
ผมรักเขาจริงๆอยากจะสร้างอนาคตกับเขาจริงๆครับ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
จะโดนบังคับให้เลิกกันครับ
ต้องเกริ่นไว้ก่อนกว่า ผมเคยมีประสบการณ์ ในการโดนบังคับให้ต้องเลิกกับฝ่ายทางผญมาก่อนครับ ซึ่งครั้งนั้นผมทำอะไรไม่ได้เลย เพราะฝ่ายหญิงก็ไม่ทำอะไรเช่นกัน ฝ่ายหญิงตอบกลับมาบอกว่า พ่อบอกให้เลิกกัน โดยให้เหตุผลว่า ถ้ามีแฟนเท่ากับไม่รักพ่อ ถ้าเลือกแฟนไม่ต้องเรียนต่อ / จึงทำให้ปัญหาครั้งนั้นจบไป โดนที่ผมและแฟนตัดสินใจแยกกันเลย / ส่วนครั้งนี้ ทางพ่อฝ่ายแฟนผมหัวแข็งแล้วเคี่ยวมากๆ และแฟนผมเหมือนกลัวพ่อมากๆ เชื่อฟังพ่อมากๆ เหมือนโดนครอบงำความคิดแล้วไม่กล้าที่จะขัดใจพ่อ
โดยที่ตัวผมก็พยายามพูดให้เข้าใจถึงความเป็นจริง ว่า ชีวิตเราเราควรกำหนดเองมากกว่านะ ถ้าอย่างนี้จะโดนบังคับแต่งกับใครก็ได้ งั้นก็ความสุขของพ่อหล่ะสิ แล้วความสุขของตัวเราเองหล่ะ? ผมพูดไว้เยอะมากใช้เหตุผลในการคุยกัน ไม่ใช้อารมณ์เอาแต่ใจเท่าไหร่ครับ /
ผมอยากจะระบายความเครียดนี้มากๆ ส่วนตัวผมตอนนี้ก้ำกึ่งมีกำลังใจกับจะหมดกำลังใจ กลัวว่าแฟนผมอาจจะไม่ทำอะไรเลย แล้วปล่อยให้จบลงแบบนี้
ซึ่งผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นแน่ๆ แล้วถ้าผมได้มีโอกาสที่จะพูดกับพ่อของเธอ ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้คุยไหม ผมควรจะคุยไปในทางแบบไหนครับ
อีกอย่างที่ผมกลัวมากๆ คือพ่อเขาไม่ฟังแล้วไม่ใช้เหตุผลในการคุยกับผม ผมกลัวจะเป็นแบบนั้นมากๆเลยครับ แต่ยังไงผมก็อยากให้แฟนผมกล้าที่คุยตรงๆให้พ่อได้รับรู้ว่าเขาก็มีความคิดของตัวเองนะ ไม่ใช่ว่าจะต้องเชื่อฟังทุกอย่างในสิ่งที่พ่อต้องการ ทั้งๆที่ใจตัวเองก็ไม่ได้มีความสุข
/ผมกับแฟนอยู่ช่วงวัยมหาลัยกันครับ แล้วผมไม่เคยมีความคิดที่จะไปล่วงเกินแฟนผมแม้แต่น้อยเลยครับ
ผมรักเขาจริงๆอยากจะสร้างอนาคตกับเขาจริงๆครับ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านด้วยนะครับ ขอบคุณครับ