มีใครที่เคยดื้อจนได้ดิบได้ดีบ้างครับ

อย่างผมเรียกดื้อไหม

พ่อให้เลิกเรียน ตั้งแต่ ปวช  ไม่เลิก  ทำงานหาเงินเอง ทำงานไป เงินก็ไม่ออกเพราะงานยังไม่เสร็จ เงินจะกินข้าวยังไม่มี พ่อก็เยาะเย้ย ตูบอกแล้ว ดันซ่าไปเอง แต่สุดท้ายเงินก็ออก จ่ายค่าเทอมทัน ได้เรียน ปวส..

พอ ปวส2 เกิดขัดสนอีก ประจวบกับฝึกงานพอดี ขอทำงานต่อกะกลางคืน กลางวันไปเรียน พ่อก็ห้ามบอกไม่ไหว อันตราย ก็ดื้อ ทำจนจบ แล้วก็ทำงานมาเรื่อยๆ

พอปี 54 จะเรียน ป.ตรี พ่อก็ห้ามอีก บอกเรียนไปทำไม แค่นี้ก็สบายแล้ว ไม่ฟัง เรียนต่ออีก 4 ปี จบมา  หลังจากจบปี 58 ระยะเวลา 2 ปี เลื่อนจากช่างมาเป็น ผจก.แผนก

อันนี้เรียก ดื้อจนได้ดี ได้ไหมครับ แฮ่ๆๆ