เรื่องของผมมันเริ่มมาจากผมชอบน้องคนนึงเธออยู่ปี3 เป็นรุ่นน้องที่มหาลัย ผมเจอเธอครั้งแรกด้วยความบังเอิญ ในงานมหาดเกมส์ตอนจัดสถานที่ เรากำลังเลื่อนบันใดน้องถามให้ช่วยไหม ผมหันไปแค่ได้มองตาครั้งนั้นทำให้ผมตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น และเวลาผ่านมาจนผมเจอเฟสน้องและรู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เลยทำใจแล้ว แต่ก็ยังชอบอยู่จนวันนึงน้องได้เลิกกับแฟนได้เดือนกว่าผมจึงทักไปคุย ไม่อยากเชื่อว่าเราไปกันได้ด้วยดีในเดือนแรกคุยกันทุกวัน คอลกันทุกคืนไปเที่ยวกันบ้างไปหากันบ่อยๆ แต่แล้วปัญหาก็เกิดขึ้น เดือนที่สองน้องมีปัญหากับแม่ แม่เขาอยากให้กลับไปคบกับแฟนเก่า แต่น้องไม่ได้อยากกลับไปแล้ว จนน้องบอกว่าถ้าน้องเปลี่ยนไปให้เข้าใจน้องแต่สุดท้ายผมทำตัวงี่เง่าไม่เข้าใจเขา ทำเขาร้องให้ ทำลายความรู้สึกดีๆให้ค่อยพังลงไปเรื่อยๆ จนตอนนี้ผ่านมาครบ2 เดือนทุกอย่างดีขึ้นแม่เขาเปิดโอกาสให้เรา เราก็เอาดอกไม้ไปง้อ จนเขาให้อภัยแต่ตอนนี้ผมไม่เข้าใจว่า อยู่ดี ทำไมน้องคิดแบบนี้ น้องบอกว่า น้องอึดอัด เราเซ้าซี้มาก จนเขาบอกว่าตอนนี้ เขารู้สึกกับเราแค่พี่จริงๆ รู้สึกดีที่เราเอาใจใส่ดูแลแต่ไม่ได้รู้สึกรักแบบแฟน....(อ้าวว) เป็นเพราะผมทำให้เธออึดอัดรึป่าว ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้...พึ่งคุยกันแค่2 เดือนเองจากที่มันเคยดีมากๆจนตอนนี้...มันไม่ได้ดีเหมือนเดือนแรกเลย ผมอยากถามคับวาผมควรทำไงจะเปลี่ยนใจเขาได้ไหม....ผมไม่เคยรักและจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเท่าเธอเลย....เพราะคิดว่านี้คือคนที่ตามหามาทั้งชีวิต ผมควรทำไงดี.....
ทำไงดีครับคุยกับรุ่นน้องได้ 2 เดือนแล้ว สถานะกำลังจะเป็นได้แค่พี่ชาย...