ผมต้องแก้ไขปัญหาของผมยังไง. ตัดเรื่องโทไปหาญาติเรยคับ ผมไม่อยากให้แม่เสียใจกับผมอีกแร้ว

สวัสดีคับ....ผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังกกันครับ..
ผมเปนเด็กบ้านนอกๆคนนึง ที่ไม่มีอะไรดีสักนิดเรย. ผมเรียนจบแค่ม.3คับ. ผมไม่ได้เรียนต่อ แร้วผมก้อไม่ได้ทำงานด้วย...   เพราะแแม่ผมเปนห่วงผมมาก. แม่ผมมมองผมเปนเด็กมาตลอด. ผมนอนอยู่บ้านมาจนอา19ปี ผมยุบ้าน. ด้อโดนชาวบ้านนินทามาตลอด นินทาจนแม่เอามาเครียด😖 ผมเปนคนเอาแต่ใจมากๆๆ. ขี้เกียจด้วย. จนผมเริ่มเบื่อบ้าน ผมขอปม่ออกมาทำงานยุ กทม. ผมมาวันแรกผมก้ออกเที่ยวเรยคับ ผมจนผมได้งานทำ. ผมก้อเริ่มทำงาน. เลิกงาน5โมง กลับมาผมก้อเที่ยวกลางคืนต่อจนตี4-5คับ. มันทำให้ผมตื่นสาย. ใช่แร้วคับผมไปทำงานสายทุกวัน บางวันผมก้อไม่ได้ไปทำงานคับ สุดท้ายแร้วผมโดนไล่ออก.  ผมยุห้องกินๆนอนๆแบบนี้มาเรื่อยๆ จนมีเพื่อนมาขอยุด้วยคับ เพื่อนคนนี้ผมไม่ได้สนิทอะไรทาก่อน เค้าเปนแฟนเก่าของแฟนเก่าผม เขาบอกขอมายุด้วย. ผมเปนคนปฏิเสดไคไม่เปน. ก้อเรยให้เขามายุด้วย. พอยุด้วยกัน2วัน เขาก้อมาเพื่อนเขามาอีก2คนคับ  ผมก้อไม่ได้อะไร. เราก้อเริ่มเที่ยวด้วยกัน กลางคืนเที่ยว. กลางวันนอน. ทำแบบนี้มาตลอด3เดือน55555. จนเงินพวกเราเริ่มหมดเรื่อยๆ. จนถึงเวลาจ่าค่าห้องเดือนที่4คับ...พวกเราไม่มีเงินติดตัวกันเรย เราไม่มีเงินจ่ายค่าห้องคับเพราะเราไม่ได้ทำงาน.  อ่อ. ตลอดเวลา3เดือนนี่ผมไม่ได้ขอตังแม่เรยน่ะ. เพราะแม่ผมคิดว่าผมยังทำงานยุ แม่โทมา ผมก้อจะบอกว่าทำงาน. ผม..ไม่กล้าบอกแม่ครับว่สผมโดนไล่ออกจากงาน😢😢.  จนมาถึงวันนี้ผมนอนคิดมาตลอด. ว่าผมจะทำไงดี  เพื่อนผมก้อพากันแยกย้ายกลับบ้านไปหาพ่อแม่กันหมด. แหละผมที่แบกรับปันหานี้คนเดียว. ผมเครียดเหลือเกิน จะโทหาแม่  ก้อกลัวแม่จะเสียใจ. เพราะตั้งแต่เด็กผมก้อไม่เคยทำให้แม่ภูมิใจอะไรเรยสักนิด.ผมกลัว. ผมกลัวถ้าเจ้าของหอไล่ผมออก ผมจะไปยุที่ไหน. ผมจะเอาเงินที่ไหนมากินข้าว. ผมจะหางานที่ไหนทำอีก. #ถ้าเปนไปได้ผมจะขอย้อนเวลากลับไป #กลับไปตั้งใจทำงานหาเงินให้แม่  ไม่ใช่มัวแต่เที่ยวแบบนี้  จนปันหามันเกิด แต่ผมกลับหาทางแก้ไขอะไรไม่ได้เรย.😢😢😭😭😭😭