สวัสดีค่ะทุกคน ขอแทนตัวเองว่าเรานะคะ เริ่มเลยนะเรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นคนที่เจ้าระเบียบมากเห็นอะไรรกตามันก็ต้องคอยจัดเก็บ เพราะบ้านเรามักจะมีแขกมาบ่อยๆด้วยแหละ ทีนี้ตัวเราเองเป็นแม่ค้าขายหมูต้องตื่นตั้งแต่ตี3เพื่อไปขายหมู ทำเองอะไรเองแทบจะคนเดียว(แทบจะนะ)  พอ7.30น.ก็ต้องรีบเก็บร้านกลับบ้านมาเลี้ยงลูกเพราะแม่เราเขาจะไปทำงานในสวนเลยต้องมาก่อน8.00น.ช่วงบ่ายๆก็ไปขายหมูอีกทีโดยที่บางวันก็หอบลูกไปด้วยเราบอกตัวเแงเสมอว่าเราทนได้เราไม่เหนื่อย แต่พอเรากลับบ้านมาทีไร(19.00น.)บ้านมันจะรกทุกทีเราก็เหนื่อยมั้ย บ้านที่เราอยู่ตอนนี้คือบ้านแม่เราเอง ไม่ได้ทะเลาะอะไรกับบ้านแฟนนะแค่เห็นว่ามันใกล้แผงหมูเลยลงมาอยู่ที่นี่พร้อมแฟนบ้านแฟนเราจะต้องขึ้นเขาไปอีก  อ่ะทีนี้บ้านหลังนี้เป็นบ้านหลังเล็กที่มีคนอาศัยอยู่7คน พ่อ แม่เรา แฟน น้องชาย ลูกสาว(2ขวบ) ลูกชาย(1ขวบ) ของทุกอย่างเราจัดเก็บ แยกไว้ของใครของมันให้เป็นระเบียบหมดแต่กลับบ้านมามันจะมารวมกันทุกที เราก็เลยบอกทุกคนว่ารื้ออะไรออกมาจากตรงไหนใช้เสร็จก็เอาเข้าที่ไม่เท่าไหร่แต่ว่าเรากลับมาว่าถ้าไม่พอใจก็ไม่ต้องเก็บ แต่พอเราไม่เก็บก็กระแซะเราว่าอยู่บ้านเฉยๆทำไมไม่เก็บ โทษลูกเราบ้างแหละแล้วลูกเราจะทำหรอในเมื่ออยู่กับเราที่แผงหมู หนักสุดก็ว่าว่าเราเป็นคนทำรก กว่าจะได้นอน4-5ทุ่ม ไม่ก็ตี1-2นู่น ถามว่าทำไมไม่ย้ายบ้าน พอเรากลับขึ้นข้างบนยังไม่ถึงวันก็หาว่าเราพาหลานหนีงอลเราอีก อ้าวตกลงจะให้ทำไง พอเราบ่นน้องชายก็ว่าๆคนอย่างเราอยู่ร่วมกับใครไม่ได้หรอกนิสัยแบบนี้ ตกลงเราผิดใช่มั้ย